De verboden schreeuw

Door Kirsti gepubliceerd op Tuesday 04 February 12:44

De verboden schreeuw

 
Schreeuwende ogen,
kunnen mij niet dwingen.
Voorkomen is de echo
bedwongen mijn eigen stem.
 
Geen spiegel weerkaatst,
het beeld  geabsorbeerd.
Klanken resoneren nog,
als geschut in mijn hoofd.
 
Een ijzige stilte, dient als mijn repliek.
stilzwijgend protest,
verschanst achter barricades
 
Opborreldende decibellen
in onbekende toonhoogtes,
ontnemen me  adem.
De verboden schreeuw,
staat aan mijn lippen
 
Geschud is mijn hoofd,
verscherpt mijn blik.
 
Met fiere tred
loop ik weer in de pas
van mijn eigen ritme
Hoor het vertrouwde tikken in mijn hoofd.
Stemmetjes van gedachten,
toevertrouwd aan fluisterende toetsen.
 
2996ae61daa7b54b67ad31c8dad92878_medium.
 
 

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zo mooi geschreven, het is toch altijd weer je eigen ritme wat voor rust zorgt. Dank je voor de link. *_*
Dank je wel Angel light
Mooi geschreven, prachtig ! echt.........
Weer een hele diepe! XXX
Prachtig gedicht!
Uit je diepste ziel geschreven.
<3 xxx
���
Soms gaan de diepere gedachten aan me voorbij, wil ik me niet teveel verdiepen en vind ik een gedicht als dit alleen maar mooi.
<3