Wat als iedereen hechte familie/beste vrienden/geliefden zouden zijn van elkaar?

Door Patriciaveltman gepubliceerd op Sunday 02 February 12:11

Vanochtend reed ik naar de supermarkt, ik stapte uit de auto. Van de auto naar de supermarkt zie ik vele mensen. Ik loop er langs, ze staan bij de fiets, ze gaan ook net de winkel in. Ik pak een mandje zoals velen voor mij of na mij en loop door de winkel. Kijk af en toe op mijn briefje wat ik nodig heb.


Ik denk wel eens wat is het eigenlijk toch vreemd dat je alleen naar de winkel kan gaan, daar rond loopt met vele anderen maar je hebt weinig tot geen contact. Ja, tuurlijk kom ook wel regelmatig bekenden tegen en dan klets je wat of je begroet elkaar.
Maar ieder doet zijn ding, soms kijk je naar elkaar....maar spontaan een praatje hmm nee dat is meestal niet het geval in een supermarkt wanneer je de persoon niet goed kent.

Nou heb ik daar persoonlijk niet zoveel moeite mee maar ik denk wel eens hoe zou de wereld eruit zien als we elkaar allemaal wel zouden kennen. Dan bedoel ik dus ECHT kennen. Want het is namelijk zo dat als je elkaar echt leert kennen dan oordeel je ook niet zo snel over elkaar, je deelt oprechte gevoelens met elkaar. Wil niet zeggen dat je nooit eens onenigheid hebt of wat irritaties maar het is net zoals bij je kinderen of partner.soms erger je aan ze omdat ze niet luisteren of dingen doen wat niet leuk is maar uiteindelijk die liefde voor je kind/partner is onvoorwaardelijk.

Ik dacht na over hoe het eruit zou zien als ik dan naar de supermarkt zou gaan. Allereerst begroet je iedereen, je klets met elkaar, zit misschien moppen te tappen, helpt elkaar. Ik denk dat elke ritje naar de supermarkt een happy happening wordt.

Nou bedoel ik natuurlijk niet alleen een ritje naar de supermarkt maar gewoon in alles, je dagelijkse doen en laten, je werk waarin je met mensen te maken hebt. Wat zou het toch heerlijk zijn dat als je toch volledig jezelf kan zijn (net zoals thuis bijvoorbeeld of bij mensen die dicht bij je staan).

Ook geen angst hoeft te voelen wat anderen van mij vinden. Een paar weken geleden was ik in die zelfde supermarkt en ik liep in een gang kwam er een wat oudere vrouw achter aanlopen en die gleed uit over een stuk plastic wat op de grond lag. Ze maakte een behoorlijke klap en ja er liepen best veel mensen in die gang. Mijn eerste reactie was haar helpen en vragen of het wel ging? Er kwam ook een andere man aangelopen met denk ik, dezelfde intentie. Maar ze stond op en zei snel terwijl ze vluchtig weg liep...ach ja maar ik schaam me kapot..en ging snel naar de kassa. Ik denk en weet wel zeker..als dit thuis was gebeurt dan had ze niet zo gereageerd. Ik stel me voor dat ze misschien wel vloekend en tierend van de pijn het had uitgegild. Dat is toch eigenlijk jammer...

Nadeel is wel dat je overal waar je naar toe gaat misschien wel veel tijd kwijt bent want je bent ook zo blij elkaar te zien. In de winkel zullen er mensen zijn die ongestoord winden en boeren laten...ok ok..mijn fantasie gaat met me op de loop ha ha

Ik denk wel dat het een gevoel van saamhorigheid teweeg brengt, onvoorwaardelijkheid naar elkaar, respect, begrip, vertrouwen..empathie....maar vooral dat je niet meer oordeelt over elkaar en ook dat je weet dat er niet over je geoordeeld wordt.

Ik heb al een filmpje gemaakt in mijn hoofd hoe het eruit komt te zien......

LIEFDE IS VRIJHEID...IN VRIJHEID ER VOOR KIEZEN BIJ ELKAAR TE ZIJN...

                                                   

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik heb altijd de indruk dat als we allemaal familie van elkaar zouden zijn, en misschien zijn we dat wel, dat we dan gewoon alles van elkaar weten en van elkaar kunnen verdragen, hebben we alles voor elkaar over, "doen" we gewoon naar en hoeven we niet steeds met elkaar over van alles te bakkeleien of vooroordelen te hebben., of onszelf voor de ander te bewijzen en gaan we elkaar niet meer uit de weg, Dus ja wat jij ook zo mooi zegt:
"Ik denk wel dat het een gevoel van saamhorigheid teweeg brengt, onvoorwaardelijkheid naar elkaar, respect, begrip, vertrouwen..empathie....maar vooral dat je niet meer oordeelt over elkaar en ook dat je weet dat er niet over je geoordeeld wordt".
Heel mooi geschreven!
Dank je wel Kookaburra!
Dit artikel doet me weer denken aan de keer dat mijn vriend zijn pinpas kwijt was en ik slechts â?¬10,- op zak had. We hadden een kar met boodschappen en bij de kassa merkt mijn vriend op dat zijn pinpas hoogstwaarschijnlijk nog thuis ligt. Hij vraagt hoeveel geld ik bij me heb en ik antwoord dat ik maar â?¬ 10,- heb. Een vreemdeling achter ons zei dat hij de overige â?¬6,- wel wilde betalen. Hoe lief dat ook is, dit wilden we niet. Misschien heeft hij die â?¬6,- wel harder nodig dan wij? We lieten bepaalde boodschappen achter en betaalden met het tientje. Om er buiten achter te komen dat de pinpas in een ander vakje zat. We hebben dus alsnog de boodschappen meegenomen, maar de vreemdeling wel heel hartelijk bedankt voor het aanbod.
Leuk verhaal, wel bijzonder dat die vreemdeling dat zomaar aanbood! Nou het is wel een mooie voorbode op dit verhaal, hoe mooi kan dat zijn!
Hmmz, ik weet niet of dat zo positief zou zijn.. Familie is in mijn geval niet de meest respectvolle betekenis.. Vrienden is inderdaad de beste optie denk ik..:) Maar anoniem zijn in een winkel of ergens buiten is ook erg fijn! Als ik soms naar die BN-ers kijk, want die hebben dat natuurlijk dat iedereen hen kent, denk ik dat ik gek zou worden, om altijd maar vriendelijk te zijn en overal attent op te reageren.. Soms is lekker chagrijnig anoniem door de supermarkt lopen ook wel prettig..;)
Ja misslady, maar het gaat er vooral om dat je dus jezelf kan zijn dus als je chagrijnig bent dan is dat ook ok. Zoals een BNer altijd maar vriendelijk moeten zijn is dus ook niet echt. En kent iedereen ze echt? Wat voelen ze, denken ze of lijkt het aan de buitenkant dat alles zo goed is en plaatst je ze op een voetstuk?
Ik bedoel oprechte kwetsbaarheid en openheid naar elkaar.
De wereld zou er dan ongetwijfeld heel anders uit zien. In elk geval zou het boodschappen doen dan veeeeel langer duren en zou je altijd en overal te laat arriveren :)
Het mooie is dat in feite iedereen al de beste vrienden van elkaar is, alleen bijna niemand beseft dat nog (of al). Naar schatting slechts 'n 10% van de wereldbevolking is er zich bewust van.
Ja klopt..ik weet het...dat was ook mijn onderliggende intentie..dat iedereen een beetje ontwaakt en zich bewuster wordt ervan. Of althans..dezelfde intentie wil opnemen.
Maar ja, in hoeveel families is er ook geen gezeur en geruzie?
Mensen die ondanks familie banden elkaar nog ontlopen op een verjaardag!
Wel een mooie gedachte natuurlijk!
Ja Jack, ik praat ook over hechte familie en het is ook een ideaal beeld...ach idealiseren mag toch wel een beetje...
Tuurlijk mag dat! Niets mis mee....