De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 145 de MacKenzie river

Door San-Daniel gepubliceerd op Sunday 26 January 10:04

images?q=tbn:ANd9GcQ1TsM34UGQTDhXNW4V3qJ

We hadden nu echt al vele uren gereden en je kwam gewoon geen verkeer tegen.'Hoever zitten we boven High Prairie,' wilde Bill weten en ik keek op de dagteller. 'Ongeveer 800 kilometer', antwoordde ik. we hadden 11uur gereden en in de  avondlucht de kleur explosie van het Noorderlicht gezien.'Dan is het nog zo´n 400 kilometer naar Yellow Knife en zo´n 100 kiometer naar de doorgang,' mompelde Bill'. Hij bleef weer even stil, 'die neem ik liever zelf, dus voor die tijd wisselen we van plek'. Ik knikte en hield mijn oog op wat je een weg zou kunnen noemen. 'Over wat voor doorgang, spreken we Bil', vroeg ik, gewoon om het gesprek gaande te houden. 'Door de bergen?' 'Nee,' antwoordde Bill, 'door de rivier, je kunt alleen bij Yellow Knife komen vanaf deze kant als je de rivier oversteekt en dan is het verstandig om een lage doorwaadplaats te nemen. De rivier is bij tijd en wijle 9 meter diep dus dat is echt geen flauwekul' Ik vergeleek dat in mijn hoofd met de bouw waar ik gewerkt had, dat zou ongeveer drie en een halve verdieping hoog geweest zijn. Dat deed me even slikken. 'Allemachtig,' zei ik,' dat moet een beest van een rivier zijn'., 'a big mother.' 'Dat kun je wel stellen', lachte Bill,' heel veel groter komen ze niet. Wat weet je van de MacKenzie rivier?'. 'Niets', zei ik eerlijk

'Zo,' zei Bill, 'petje af voor het onderwijs systeem, mede betaald door mijn belastinggeld'. 'De MacKenzie rivier,' begon Bill, is één van de langste rivieren in de wereld, als je zijn uitstortgebied meerekent, dus waar hij overgaat in andere rivieren'. 'Juist,' antwoordde ik , 'Wat moet ik me daar bij voor stellen,vroeg ik?' 'Een paar dingen eigenlijk wel', grinnikte Bill,'de Rivier is zo´n 1700 a´1800 kilometer lang en door de beugel 4 a 5 mijl breed. De plek die wij kiezen om aan de Yellow Knife kant te komen is maar twee en een halve mijl breed.Dus zeg zo´n 4 kilometer en is daar niet zo diep'. Ik was onder de indruk'.  'Yellow Knife,'vervolgde Bill,' ligt aan  Great Slave lake en een zij arm van de Mackenzie komt daar in uit.' Is Slave lake ontstaan door de rivier,' vroeg ik?' 'Nee,' zei Bill,' het is een overblijfsel van een smeltende gletscher van de laatste ijstijd'. 'Hoe weet je dit allemaal  man,' vroeg ik? 'Ha,' lachte Bill,' heel veel jaren geleden heb ik rond Yellow Knife vracht gereden en ik heb 3 maanden non stop gewerkt, wat voldoende opleverde voor mij om eigen baas te worden en mijn bedrijf te beginnen. 

images?q=tbn:ANd9GcQ1TsM34UGQTDhXNW4V3qJ

Ik leerde dagelijks meer over mijn baas en zijn wandel en handel. 'Ik neem aan dat het meer naar slaven vernoemd is' zei ik 'en als dat zo is wat voor slaven waren dat'. Bill lachte nu ontspannen voor zich uit,'je neemt verkeerde dingen aan,'  lachte hij,' het is genoemd naar de stam van de Slavey indianen ,die wij hier verdreven hebben en je moet het hebben over Great slave lake want er is ook een gewoon slave lake en nog diverse andere meren waar Slave en lake in de naam zit. Triest eigenlijk dacht ik, wij hadden hier een stam verdreven en hun land afhandig gemaakt en een meer naar hen vernoemd, maar niet het fatsoen getoond om het goed te vernoemen, hoeveel moeite zou het geweest zijn , om de meren Slavey lakes te noemen. Nu was zelfs nog hun naam incorrect gebruikt als een laatste belediging. 'Je moet altijd goed oppassen.' vervolgde Bill, 'we rijden hier het delta gebied van de Mackenzie rivier in  en er zijn veel zij armen, je moet zorgen dat je de juiste oversteek maakt om aan de Yellow Knife kant te komen, anders raak je hopeloos verdwaald' ik knikte beleefd, maar met mijn hoofd zat ik nog bij indianen die hier duizenden jaren hadden overleefd om verdreven te worden voor wat mineralen en edelmetalen, door een groep mensen die niet eens te moeite namen om hun naam goed te schrijven en hen daarmee uitwisten in dit gebied.  Daar zat toch wel een arrogantie in, van de blanke kant

images?q=tbn:ANd9GcQ1TsM34UGQTDhXNW4V3qJ

'We moesten maar eens wisselen,' vond Bill', als we de rivier over zijn dan is het nog zo´n 400 kilometer naar  Yellow Knife. Daar gaan we trouwens niet heen, meldde Bill, eerst moeten we voorbij Yellow Knife de buizen lossen en dan begint ons contract'. 'Ik bracht het gevaarte neerschakelend door de versnellingen  uiteindelijk tot stilstand aan de kant van de weg en wachtte tot BiIll om kwam lopen. Toen hij naast de cabine stond drukte ik het palletje naar beneden dat het portier vergrendelde. 'Pff' zei ik, terwijl ik het raampje een beetje opendraaide, 'Boy ,het is echt koud buiten' Bill keek mij even met grote ogen aan Toen kwam hij tot zich zelf, 'deur van het slot,' riep hij, 'of ik trek je aan je strot naar buiten'.   Het palletje klikte toen ik het omhoog trok en Bill kwam binnen met massale schouders, ik schoof door. 'Grapje,' zei ik. Bill begon bulderend te lachen,'van mij ook' liet hij weten ik zou nooit schade aan mijn eigen vrachtwagen toebrengen.

San Daniel 2014

lees ook, de terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 146, way up North 

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hij zou geen schade aan zijn vrachtwagen veroorzaken. Maar hoe zit met schade an jou?
Om koud van te krijgen, toch wel passend om dit te lezen terwijl er buiten sneeuw ligt.
Door rivieren, over bevroren meren .... een barre tocht.
De geschiedenis wordt overigens altijd geschreven door de overwinnaars en ten koste van de verliezers, in dit geval de Slavey indianen. Inderdaad jammer dat hun naam niet beter bewaard is gebleven in het landschap.
Door rivieren, over bevroren meren .... een barre tocht.
De geschiedenis wordt overigens altijd geschreven door de overwinnaars en ten koste van de verliezers, in dit geval de Slavey indianen. Inderdaad jammer dat hun naam niet beter bewaard is gebleven in het landschap.
Een fijne rivier om naar uit te kijken....
Een fijne rivier om naar uit te kijken....
Toch pakte je hem ff leuk terug -)