Weet je ...

Door Candice gepubliceerd op Saturday 25 January 21:38

Zoals iedereen heb ik ook momenten waarop ik me afvraag of ik goed bezig ben, of ik soms niet te ver ga, teveel naar het ene kijk en het andere, minstens zo belangrijke, vergeet. Hoe sta ik in het leven en is dit alles het wel waard. Ben ik op eigen succes uit of plaats ik mezelf te makkelijk buitenspel?

Hoe sta ik er nu voor:

Maatschappelijk gezien mag ik gewoon niet klagen. Dat ik mijn bedrijf met grote waarschijnlijkheid zal kwijtraken doet ontstellend veel pijn, maar het alternatief is dat ze je kapot concurreren. Dat ik er financieel ehm nogal fors beter van zal worden, zegt me gewoon geen fuck. Vecht me suf voor mijn jongens en meiden, maar als het voorbij is dan zijn het niet meer mijn mensen die ik heb geleerd hoe je op een sociaal-menselijke manier ook succes kan hebben in die kille, meedogenloze zaken troep. Die Wereld waarin zakenmannen alles met een rokje aan naaien schoonmaaksters, secretaresses of directrices ... het maakt ze niks uit. Je bent gewoon voorhanden en sommige van die kerels gooien na afloop nonchalant 100 euro neer om je ff te laten voelen wat je in hun ogen bent.

Was het dat allemaal waard of had ik i.p.v. coaching en werkend aan teambuilding me niet gewoon net zo afstandelijk en zakelijk moeten opstellen als die 3-delige pakken kwallen die liever op golf baantjes rond hangen dan iets voelen voor iemand die liefdesverdriet had en er niet mee om wist te gaan.

Ik ben een softy op dat punt en dat vind ik helemaal niet erg. Maar, ben ik er iets mee opgeschoten?  Al die heerlijke feestjes aan het einde van het jaar en de ongedwongen sfeer op kantoor. Het vormen van een team dat ook afgelopen zomer, tijdens mijn lange, ongewilde afwezigheid bewees dat ze zonder mij ook een hecht en goed team vormen. Teambuilding is een passie van me en ben er best goed in. De regels die ik invoerde en die hebben gewerkt, waren die dan voor niets?

Had ik dan wel een in nette mantelpakjes rond huppelende strenge directrice moeten zijn i.p.v. bijna altijd een in mini rokjes rond lopende tante die bij de mannen op schoot ging zitten, om ze ondertussen op een speelse maar wel leerzame manier uitlegde wat ze over het hoofd zagen op een bouwtekening.  Maar het werkte en daar gaat het toch om? Had ik zakelijker moeten zijn en ze dus veel afstandelijker moeten aanpakken?  En dan? Hadden ze dan niet in een deuk gelegen toen een medewerker van mij ze vertelde over een blunder bij een presentatie?

Wie zal het zeggen. Was het dit allemaal waard? Ja absoluut, want ook al nemen ze me mijn bedrijf af, nooit nemen ze de heerlijke momenten af en ze krijgen mensen in dienst die weten wat ze doen en stuk voor stuk vakbekwaam zijn en sociaal-menselijk.

Neem het me af, probeer het maar.

 

Reacties (26) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nieuwe reacties weergeven
Doen wat je intuitie je ingeeft en eigen route volgen dan komt het helemaal goed.
Doen wat je intuitie je ingeeft en eigen route volgen dan komt het helemaal goed.
Voor wat het waard is schat, ik mag je en bewonder je! mooi geschreven en jij bent zo uniek ;-) positief uniek xxxxx
Voor wat het waard is schat, ik mag je en bewonder je! mooi geschreven en jij bent zo uniek ;-) positief uniek xxxxx
Ik heb je al vaker gezegd dat ik denk dat jij een fantastische baas bent, en ik denk ook dat jouw aanpak verfrissend is bij al die kerels die niet weten wat hun overkwam. Mijn gevoel zegt dat je het juist geweldig hebt gedaan. Blijf gewoon jezelf, de Candice van wie we allemaal houden.
Ik heb je al vaker gezegd dat ik denk dat jij een fantastische baas bent, en ik denk ook dat jouw aanpak verfrissend is bij al die kerels die niet weten wat hun overkwam. Mijn gevoel zegt dat je het juist geweldig hebt gedaan. Blijf gewoon jezelf, de Candice van wie we allemaal houden.
Het is al gezegd, maar idd, je bent wie je bent en blijf dat ajb!