Dagboek van een massamoordernaar

Door Wasbeer gepubliceerd op Saturday 18 January 14:20

Den Haag, 23 maart 2261

 

Daar zit ik dan in een kleine cel, maar wel met de nodige luxe en een goede behandeling. De opname-apparatuur die ik gebruik, is volledig afgeschermd en de juristen hebben me verzekerd dat niets wat ik hier vertel ooit tegen me gebuikt kan of zal worden. Zinloos eigenlijk, want ik ben gewoon schuldig. Geen enkel probleem wat mij betreft, morgen op de eerste dag van het proces verklaar ik mij schuldig en dat was het dan. Maar zo werkt het niet, heeft men mij uitgelegd. De aanklagers moeten bewijzen dat ik schuldig ben, en daar zullen ze zeer uitgebreid de tijd voor nemen. Hun moment van glorie, in de meest felle bewoordingen zullen ze het beeld schetsen van het 'beest ' dan nu ter verantwoording wordt geroepen. Mijn verdedigers, die ook wel beter weten, zullen zich dapper en trots weren. Niemand zal hen iets verwijten, het was hun plicht, zij het een onaangename, en ze hebben zich zo goed van hun plicht gekweten als maar mogelijk was, zal achteraf worden bevestigd. Ook het volk krijgt wat het wil: rechtstreekse beelden van de binnenkomst in de rechtszaal. Volwassenen en kinderen zullen proberen een zo goed mogelijk beeld te krijgen van het monster. Geen horentjes of vuurspuwende ogen, er zijn al genoeg beelden te zien geweest natuurlijk, maar er moet toch iets zijn dat mij anders maakt dan de gewone man op de straat. En zo niet dan kan er toch lekker gegruweld worden bij de gedachte aan wat ik heb gedaan.

Altijd baas boven baas. Hitler en Stalin zijn al weer bijna vergeten, oude geschiedenis en het ging 'maar 'om een paar miljoen mensen. Daarna kwam Peter Wittman , de president die echt op de rode knop heeft gedrukt en tientallen miljoenen heeft doen verdampen, voordat koelere geesten weer de overhand kregen. Xiao Hang, die een compleet volk tot het laatste kind heeft uitgeroeid, terwijl de wereld toekeek en steeds strengere resoluties opstelde. Xiao, die zichzelf theatraal verhing, toen zijn doel was bereikt. En als laatste 'aanwinst' natuurlijk Marie Sabon, de virusheks. Het is nog maar 50 jaar geleden, het moment dat zij haar 'euthanasievirus' losliet op de wereld. Met de beste bedoelingen tenslotte, zoals ze zelf beschreef in een uitgebreide toelichting op zowel de ontwikkeling van 'de oplossing' en de reden waarom zij zich genoodzaakt zag het te gebruiken. Een half miljard mensen crepeerde op de meest gruwelijk wijze. Euthanasie, maar dan op een pijnlijke wijze, helaas was de ontwikkeling van een humaner product niet gelukt. Ze stond tenslotte onder tijdsdruk gelet op de ongeneeslijke ziekte, waaraan ze overleed, voordat ze tot verantwoording kon worden geroepen. Maar dat alles verbleekt natuurlijk bij de vier miljard levens, die ik heb verwoest. Simpel, snel en bewust, zonder mededogen en spijt en met een duidelijk doel voor ogen. Dat doel zal ik in de rechtszaal niet gaan uitleggen, wie zou er tenslotte aandacht aan schenken. En wie dat hier leest zal er waarschijnlijk ook geen enkel geloof aan hechten. Dat kan toch niet waar zijn. Maar mijn plaats in de geschiedenisboekjes is verzekerd en ik ben ook de eerste die zal terechtstaan voor een hof. Geen slagersknechtjes of meelopers, nee de grote schurk zelf. Misschien gun ik ze dat spektakel dan ook wel.

Bij al mijn voorgangers werd het hele leven doorgespit om een aanleiding te vinden die een verklaring kon geven voor het latere gedrag. De huiselijke situatie als kind, onrechtvaardige behandeling daarna door een bepaald groep of zelfs ras, die daarvan de bittere vruchten zou moeten plukken. Vaak werd ook gedacht aan een bepaalde ziekte, die het normale gedachtepatroon had verstoord en tot waanideeën had geleid. Laten we eerlijk zijn, Peter Witmann was al zo gek als een deur op het moment dat hij tot president werd verkozen, maar dat waren anderen in zijn positie af en toe ook wel. Xiao Hang werd afgewezen door een meisje op de meest wrede wijze en daar moest haar volk later voor boeten. En Marie, dat hebben we allemaal kunnen lezen in de geschriften, die ze heeft nagelaten. Religie kan soms heel rare dingen doen met de menselijke geest. En wat valt er te halen als door top wetenschappers straks mijn jeugd tot op het detail zal worden uitgeplozen en geanalyseerd? Ach,als men iets wil vinden, wordt dat meestal ook wel gevonden. Zelf denk ik dat ik een zeer normale jeugd heb doorgebracht en mijn ouders niets valt te verwijten. Als ik tot God zou spreken dat zou ik dankbaarheid richting Hem uiten, dat zij niet hebben hoeven meemaken dat hun enige zoon nu de beruchtste man ter wereld is geworden. Nee, de echte jeugdjaren zijn een zonnige herinnering van jaren zonder zorgen op welk gebied dan ook. En wat er daarna gebeurde?

Eerst maar even een moment om dat te overdenken en dan kom ik daar later wel op terug.

 

Wordt vervolgd

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi verhaal ik ben ook benieuwd hoe het verder gaat
Ga je ook vertellen wat de moordenaar heeft gedaan? Ik moet nl. meteen denken aan alle ellende wat er momenteel gebeurt, dus ik verwacht wel een zeer ellendige situatie. Ben benieuwd!
Alles of niets is nog mogelijk.;-)
De datum boven je stuk was al een mooi begin, ben heel benieuwd hoe dit verder gaat.
Dank je. Zelf ben ik ook benieuwd, want er zijn nog veel opties mogelijk. In hoeverre ik er daar één van durf te kiezen, weet ik nog niet.
Neem je tijd, wij gaan nergens heen.
Dat is me nog eens een cliffhanger
Toen ik wakker werd, besefte ik dat het slechts een nachtmerrie was geweest...;-)
Gelukkig maar:-)
Wauw een heel mooi stuk! Weer heel anders dan mijn drie delige lief dagboek stuk! Echt heel erg goed gedaan. Ben benieuwd naar het volgende stuk!
Dank je en uiteraard heb ik jou al gelezen
Spannend. Je kunt zo een boek uitgeven.
Moet je wel weten, hoe het verder moet ;-)
Een boek uitgeven is tegenwoordig niet zo moeilijk. Er zijn heel veel uitgeverijen die je daarbij kunnen begeleiden. Ik heb mijn eerste boek uitgegeven bij uitgeverij Wedding in Harderwijk. Op de website staat vaak wel wat je moet doen.
Zo ver ben ik nog lang niet en dat zal ook wel niet gebeuren. Voorlopig heb ik zelfs nog geen goed idee voor deel 2 ;-)