Bezonken rood (boekverslag)

Door RoosuitDenHaag gepubliceerd op Monday 13 January 13:46
Boekverslag: Bezonken rood van Jeroen Brouwers  

 

1.Open plekken

 

Je weet welke mensen er komen te overlijden in het kamp en hoe schadelijk het is geweest voor de relaties, dit kom je pas aan het eind te weten. Een andere open plek is of de hoofdpersoon nu wel of geen verdriet voor zijn moeder kan voelen, hij wil eigenlijk niks meer voelen. De derde open plek is Lisa, in het hele boek komen opeens stukjes informatie over haar naar voren maar het is niet gelijk duidelijk wat haar rol in het leven van de hoofdpersoon nu precies is.

 

2.Kunstgrepen

 

Het verhaal is geen fabel want het is niet chronologisch. De hoofdpersoon blikt terug op gebeurtenissen uit zijn jeugd in het kamp, ook blikt hij terug op de tijd dat hij een meisje genaamd Lisa ontmoette. Het verhaal begint als de moeder van de hoofdpersoon(Jeroen) overlijdt. Dit haalt herinneringen en pijn uit het verleden naar boven, deze vormen de flashbacks. De flashback verschaffen informatie over waarom Jeroen bepaalde dingen voelt. Je hebt de flashbacks nodig om de hoofdpersoon te begrijpen ook maken de flashbacks het verhaal boeiender.

 

3.      Verhaallijnen

 

Er zijn drie verhaallijnen.

De eerste is de verhaallijn die zich in het nu afspeelt, Jeroen krijgt net te horen dat zijn moeder is overleden en begint op zijn verleden terug te blikken. Dit zorgt ervoor dat er twee verhaallijnen bijkomen. In de ene blikt hij terug op zijn Jeugd die hij in het kamp heeft doorgebracht en in het internaat. In de andere blikt hij terug op die keer dat hij Lisa ontmoette. De verbanden tussen deze verhaallijn zijn heel duidelijk. Door de twee verhaallijnen die zich in het verleden afspelen kom je er achter waarom Jeroen in de verhaallijn van het “nu” bepaalde gevoelens heeft.

 

4.      Perspectief

 

Het verhaal is in de ik-vertel situatie, je krijgt dus een subjectief beeld van de gebeurtenissen. Dit maakt het verhaal minder betrouwbaar omdat je niet weet of hij wel de waarheid vertelt. Zelf denk ik dat hij dat wel doet maar het is goed mogelijk dat hij bepaalde dingen van de kampen overdrijft en aandikt om zijn boek choquerend en indrukwekkender te maken. Dit is moeilijk te zeggen als je  geen andere meningen/verhalen over de omstandigheden in de kampen te horen krijgt. Ook praat de  hoofdpersoon erg veel over zijn gevoelens waardoor het moeilijker wordt objectief naar de feiten te kijken die hij verteld.

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.