Redevoering Sint-Gerlachus

Door Sproeten gepubliceerd op Monday 13 January 09:04

 

Beste mensen, inwoners van Houthem en medeherdenkers van Sint-Gerlachus,

Vandaag 5 januari 2014 is het precies 844 jaar geleden dat Gerlach het tijdelijke met het eeuwige wisselde. Wie hij was, wat hij voor dit kleine maar mooie dorp heeft betekend en waarom wij hem vandaag de dag nog kennen, zal ik u vertellen in deze woorden van ontzag en bewondering.

Niet op zijn mondje gevallen, ridder en zelfingenomen, was hij. Zijn moeder werd, in plaats van de liefde die ze graag wilde krijgen, ruw door hem behandeld. Toen zijn echtgenote stierf, speelde schuldbesef hem parten. De arme man liep naar Rome om zijn straf te vragen. Hij moest voor zeven jaren naar Jeruzalem gaan, zich daar als schuldige voordoende. In het Heilige Land, namen monniken hem in dienst, waardoor hij koeien en schapen kon begeleiden en voederen. Na deze jaren, kwam hij naar Houthem, met een scherpe doorn in zijn voet als pijnlijke herinnering. Deze doorn, maar ook een kriebelend kleed onder zijn harnas, hield hij om te boeten voor zijn verleden. Als een kluizenaar trok hij zich terug in een holle eik, waar boeren hem met zieke dieren kwamen bezoeken, in de hoop op genezing. Ook liep hij elke dag, door weer en wind, naar het graf van St Servatius in Maastricht, om daar zijn vaste gebeden te bidden. Niet alle omwonenden konden de boetvaardige levensstijl van Gerlach waarderen. Jaloezie, wantrouwen en nieuwsgierigheid zorgden ervoor dat zijn geliefde eik met de grond gelijk werd gemaakt. Toen Gerlach stervende was en graag de laatste sacramenten in ontvangst wilde nemen, was er niemand die hem bij stond. Uit dichte mist kwam een geheimzinnige man, gehuld in wit en hij liet Gerlachs laatste wens in vervulling gaan. Men zegt dat het Servatius zelf is geweest. Fama nihil est celerius – Livius.              Niets is sneller dan een gerucht.

Nog altijd ontvangt Houthem bedevaarders en geïnteresseerden, die bij het Norbertinessenklooster, dat boven zijn graf gebouwd is, aankloppen. Zijn naam is niet verloren gegaan. Vele gebouwen en verenigen in de omgeving van Houthem hebben zijn naam verdiend.  Trots, mag Houthem zijn! Laten wij deze blijdschap vieren op deze dag, 5 januari 2014, de dag dat Gerlach 844 jaar geleden ons verliet.

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Bijzondere geschiedenis, leuk om te lezen!
Jazeker!
Het was een wonderlijk mens zo te lezen!
Het was een wonderlijk mens zo te lezen!