Ons lichaam en wafels met nutella, dikke mensen en gusto.

Door SanderR gepubliceerd op Monday 13 January 01:42

Wafels

ik zit op mijn bed en het is weer in een stuk in de nacht. Facebook in een tab, 4chan in een andere youtube... als een religie, het gewoonlijke dus. Plots krijg ik zin in een wafel met nutella.

Verdomme, ik ben al 'volslank' zoals ze zeggen. Society heeft me duidelijk gemaakt dat ik niet uit zie als een standaard mens dus besluit ik maar om eens op google te kijken wat andere mensen vinden van een "wafel met nutella". Damn big mistake, ik klikte onmiddellijk op de afbeeldingen. Daar staan ze dan grote suikerige wafels met heerlijke malse laag nutella!

Ik kijk naar mijn buik en mijn maag en mood slaat om. In mij brand een strijd los zoals in het parlement. DIE WAFEL IS HEERLIJK EN EENTJE KAN GEEN KWAAD! NEEN HET IS NIET GOED VOOR JE EN JE WEET DAT, EEN STUKJE MAAR, DAT KAN TOCH GEEN KWAAD? Het is goed tegen kwaad, gezond verstand tegen.. uhm minder gezond verstand.

Voor ik het goed en wel besef sta ik in de keuken, de pot met choco staat voor mijn neus, de suikerwafels liggen langs de microgolf klaar om lekker smeug en warm te worden. Het schelle tl lamp licht schijnt op mijn lichaam. Ik zie mijn buik, mijn billen armen, borsten.. damn. Waarom ben ik alsnog dit aan het doen? Waarom kan ik niet nee zeggen?! Ding Ding Ding.. eerste... Drie wafels zijn klaar, terwijl ik dit denk is mijn lichaam automatisch bezig de nutella ligt er al goed dik op. Van binnen heb ik een paniek aanval een stem schreeuwt tegen mij maar het gesmek en gesmak onderdrukt alles. Plots voel ik me goed... hmmm zo heerlijk er gaat precies een rush door mij heen.

Na het verorberen van het hele pak wafels samen met een halve pot nutella keer ik voldaan terug naar mijn bed. Ik plof me neer en zet de laptop op mijn... buik... wat. heb. ik. gedaan. Ik voel me weer raar, goed, maar ook slecht. Wat is er aan de hand.. help ik.. ik kan er niet vanaf blijven.. dit lijkt op wat die spreker die verslaaft was aan heroïne over had.. maar ik heb tog geen drugs gebruikt.. ondertussen begon ik me zeer triest te voelen de tranen stonde klaar. Ik begrijp het niet, GODVERD*ME waarom kan ik mezelf niet beheersen, waarom kan ik simpelweg niet NEE zeggen tegen mezelf, tegen mijn automatisme. In verwarring en onmacht begin ik op het internet te surfen.

Ik word ge bombardeert met worden zoals suiker, vet, calorieën, olie, lichaamsbeweging, verslaving. wow ik ben niet alleen met mijn probleem, er zijn mensen die juist zoals mij het zelfde meemaken, juist hetzelfde denken... en doen. Goed, calorieën wat is dit? Van wat is "calorieën "gemaakt en wat heeft dit te maken met die wafels en mijn grote buik?! Ik lees dat een mens rond de 1900 en 2500 calorieën nodig heeft per dag, en blijkbaar kan je dit terug vinden op een label. interessant snel kijken hoeveel van die dingen in mijn wafels zat, Oh 150 maar!.. oei per 100gram en een wafel is 200gram en ik heb er 8 binnen gespeeld samen me-.. hoeveel calorieën zitten er in nutella bedenk ik me rap.. ohla 530 calorieën per 100gram en ik heb net halve pot van 600gram gegeten.. Ik heb in 30 minuten over de 3000 calorieën gegeten, dit op een avond en niet alleen vandaag, dit deed ik wel meer.

De waarheid kwam aan als een trein die om reed.. ik ben iemand die vaak "waarom ik" heeft gezegd. Waarom was ik dik en mijn vriendjes niet, waarom waren mijn klasgenoten normaal en ik niet. Waarom was ik dik en mijn collega’s niet? Stil aan viel alles op zijn plaats, ik hoefde maar terug te denken aan gisteren. Samen met mijn broer en neef waren we naar de kebab zaak geweest waar ik een pizza margarita een grote kebab en een bak frietjes had bestelt.

Helemaal voor mezelf wel te verstaan, twee blikjes cola en een goede kwak mayo nog erbij. Waarom had ik dit niet eerder door, er is mij zoveel duidelijk gemaakt over gezonde voeding. Waarom bleef ik in die waas zitten?! Ik denk terug aan het geschreeuw in mezelf wat mij trouwens nog nooit eerder was opgevallen. Waarom voelde ik me terug goed toen ik die wafels at?!  Jezus dit lijkt op een verslaving, dit klinkt ongelofelijk het zelfde als die spreker ons verteld had. Hij vertelde de klas over de stemmen in zijn hooft, eentje die wist dat het slecht was en eentje die verleide. Ik wist dat ik van drugs moest afblijven, dat was slecht nieuws iedereen die drugs deed werd ziek en verslaaft. Dit werd ons er in gedreund vanaf jongs aan.

Ik kwam, dankzij google tot het besef dat suiker, glucose zeer verslavend was/is. Deze drugs was onopgemerkt door het alles ziende lief hebbende oog van mijn moeder gekomen. Al die jaren heb ik een suiker verslaving gehad al die jaren ben ik vet geweest, op het randje van obesity als kind, als adolescent en nu als volwassenen?!

Ik werd kwaad, op mijn moeder op de samenleving op mijn gulzigheid op iedereen die mij heeft opgevoed. Niemand heeft mij een slag rond de oren gegeven en mijn gezegd of uitgelegd waarmee ik bezig was, ik was een kei in zeuren maar dit doe je een kind toch niet aan. Ik voelde me in de steek gelaten, verraden. Je gaat tog geen drugs voeren aan een kind? Neen! dat zou sociaal en moraal onaanvaardbaar zijn. Wat maakt suiker dan acceptabel als dit zo verslaven is? maar goed ik ben niet een onredelijk mens wat gebeurd is is gebeurd enfin.. Het is nu aan mij om mezelf uit deze plakkerige put te komen. Ik zal over winnen waar mijn ouders, opvoeders, leerkrachten, opzichters gefaald hebben.

Wow Hoe ben ik tot dit besef gekomen? Allemaal danzij een suikerwafel met een heerlijke laag nutella.

Wordt vervolgd..

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.