Dromers en doeners

Door JMSieperda gepubliceerd op Tuesday 07 January 17:04

 

Het is heerlijk om te dromen over dingen die je nog altijd eens zou willen doen. Nog veel heerlijker is het om die dromer waar te maken en je diepste wensen te vervullen. Maar meestal blijft het bij dromen en uitkijken naar wat je ooit eens zou willen en kunnen doen. Zijn we dan soms bang voor het gedeelte waarbij we onze dromen werkelijk tot uitvoering moeten laten komen? Of waarderen en koesteren we onze dromen te veel, en zijn we bang dat de uitvoering ervan tegen valt, of erger nog, dat we daarna geen dromen meer zouden hebben. Wat is er toch zo moeilijk aan het verwezenlijken van je wensen? We weten toch dat dromen plus doen de succesformule is?

Ik droom al jaren over reizen. Ik droom over het romantische leven in Parijs, en de stadse maar toch ook vertrouwde sferen in Londen. Ik verlang ooit nog eens op Amerikaans bodem te staan om New York op te zoeken. Deze dromen en verlangens vormen een uitvlucht en een escape uit het gewone leven en geven me een gevoel dat werkelijk alles mogelijk is. Tevens troost het me in wakkere nachten als diepe en donkere gedachten overheersen en onrust vormen. Dromen geven me rust, moed en houvast. Het laat me geloven in de wetenschap dat er voor mij ook nog leuke dingen zijn weggelegd. En dat is precies de reden dat ik nog geen ticket geboekt heb. Ik wil die wetenschap laten bestaan en mijn dromen koesteren. En er komt heus waar een tijd waarin ik dromen omzet in doen. Waarin ik werkelijk een ticket boek. Ik weet dat die tijd nog komt, maar tot die tijd blijf ik lekker dromen.

Want ooit zet ik mijn dromen wel om in doen. Het zou dan niet geheel de eerste keer zijn. Ik heb eens eerder mijn droom omgezet in daden. Het begon bij de eerste keer dat ik hem zag. Een mysterieuze jongen met staalblauwe ogen.  De hele dag waren mijn gedachten overheerst door hem. Alles aan hem intrigeerde mij, hoe hij keek, liep en deed. Wat hij zei, maar vooral ook wat hij niet zei. Dat alles zorgde ervoor dat ik vaak over hem dagdroomde, vooral als ik hem weer had gezien. Na meer dan een half jaar zag ik eindelijk de mogelijkheid om hem te benaderen. Ik had een plan waardoor ik hem wel moest ontmoeten. Want ik wilde weten wie hij was. Ik wilde weten wie deze persoon was die zo vaak in mijn gedachten ronddwaalde en in mijn romantisch getinte dagdromen een grote rol speelde.  Toch namen twijfels even de overhand vlak voordat ik mijn plan uit zou trekken. Zou hij wel net zo mysterieus en perfect als in mijn dromen zijn. Misschien zou hij geen interesse in mij tonen of mij totaal niet zien staan. Ik heb mezelf toen heel duidelijk afgevraagd: moet ik het niet bij dromen laten?

Nee, dacht ik. Dan komen er wel nieuwe dromen. Ik ben immers een dromer! Ik als dromer hoef niet bang te zijn voor het gebrek aan dromen. Het pakte uiteindelijk meer dan goed uit en heeft me doen beseffen dat dromen omzetten in doen naar meer proeft. Mijn plan had namelijk gewerkt en hij en ik zijn nu nog steeds bij elkaar. Dus je zal het soms (met een beetje moeite) moeten combineren: dromen en doen. Toch ben ik blij dat ik  grotendeels toch een dromer ben, zeker nu ik weet dat hij ook over mij gedroomd had. Dromen blijft bijzonder en geeft het doen meer waarde. Onthoud dat goed als je een dromer bent.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.