Voor Karazmin en de rest

Door Wasbeer gepubliceerd op Sunday 05 January 12:38

Indien je iets nogmaals wilt teruglezen op Plazilla, moet je de favorietknop gebruiken, doe je dat niet dan zou het wel eens moeilijk kunnen worden om het terug te vinden bij een auteur die veel artikelen heeft geplaatst. Zo was het mijn bedoeling om nog eens te bekijken wat Karazmin nu precies had vermeld over Tolkien. Helaas is dat nog niet zo eenvoudig. Hoewel wij een passie voor fantasy delen, meen ik me te herinneren dat zij de Ringtrilogie saai en langdradig vond. En laat Tolkien nu precies de schrijver zijn, die mijn interesse voor fantasy al op jonge leeftijd heeft doen ontstaan. En dat is niet eens zo eenvoudig uit te leggen aan derden. Op op de standaardvraag als je een boek aan het lezen bent: 'waar gaat het over?', moet het antwoord wel luiden dat de hoofdmoot toch tovenaars, elfen, dwergen, monsters etc. betreft. Dat levert dan een bevreemde blik op omdat een volwassene blijkbaar een kinderboek leest en voorkomt meestal wel verdere vragen over het onderwerp.

'Heeft het 'zin' als ik de boeken ook ga lezen' vroeg een kennis me eens toen hij met plezier de 'Lord of the Rings' films had gezien. Omdat ik weet dat hij geen lezer is, heb ik hem maar eerlijk verteld dat m.i. dat weinig zou toevoegen. “Het viel mij zwaar tegen, steeds een groter en enger monster dat ze tegenkomen' merkte een andere kennis op nadat hij het eerste deel van de trilogie had gezien. Ook daar had ik geen echt passend weerwoord op. Het verhaal in het boek wordt toch redelijk zuiver weergegeven in de film. Dat het boek toch veel meer bevat dan de film is iets dat je tenslotte zelf moet ervaren. Is het plezier om Tolkien te ontdekken bedorven door de gemaakte films? Dat is best moeilijk te beoordelen, natuurlijk is de verkoop van de boeken explosief gestegen door het succes van de films. Daarbij kun je je wel afvragen in hoeverre die boeken ook echt (uit)gelezen zullen worden. Maar films zijn vergankelijker dan boeken en wellicht dat ook in de toekomst lezers weer geboeid zullen worden door de wondere wereld van Midden-aarde zonder te beseffen dat er al een poging is gedaan om die in beeld te brengen.

Dan maar verder met een andere schrijver: Raymond E. Feist. Amerikaan, geboren in 1945 en volgens eigen zeggen, begonnen met schrijven toen hij werkloos was geworden en toch iets met zijn tijd moest doen. Zeker geïnspireerd door Tolkien, want dat geldt voor de meeste schrijvers in dit genre. Ook zijn boeken zijn gevuld met tovenaars, elfen, dwergen en monsters, maar beslist geen sprookjes voor kinderen en nog niet 'besmet' door verfilming. Hij schrijft veel minder 'literair' dan Tolkien en is al veel productiever geweest met zo'n 30 boeken op zijn naam. Die boeken gaan, eentje uitgezonderd, allemaal over fantasiewerelden. Uiteraard kunnen ze ook in willekeurige volgorde worden gelezen, maar er zit een doorlopend verhaal in verweven met een aantal hoofdpersonen. De liefhebber zal willen beginnen met de 'Magiër' het startpunt waarin een aantal hoofdpersonen wordt voorgesteld en er al een eerste indruk ontstaat wat er in de toekomst nog mag worden verwacht.

De kracht van Feist is m.i. de wijze waarop hij beeldend kan schrijven. De Magier begint in een onbetekenend 'middeleeuws' vestingstadje in een koninkrijk, op een voor de lezer nog onbekende wereld. Een jongen groeit op in een omgeving die weliswaar zijn gevaren kent, maar door de lezer als niet echt bijzonder zal worden beschouwd. In het eerste hoofdstuk weet de auteur die omgeving en hoofdpersonen al zo duidelijk te beschrijven dat die meteen beginnen te leven en de lezer maar eens goed gaat zitten voor het vervolg. Wie wil weten hoe het verder loopt, moet het boek zelf maar eens proberen. En voor de dames, die hier lezen en denken dat dit toch vooral weer spannende boeken zijn voor jongens van 8 tot 80, misschien een verwijzing naar de Keizerrijktrilogie. Die zijn samen geschreven met Janny Wurts en bekijken de wereld geheel vanuit Mara, erfgename van een 'huis', nadat haar familie door verraad om het leven is gekomen. Geen doetje en ook geen prinsesje, dat alleen maar hoeft te wachten totdat haar droomprins haar komt redden. Haar ervaringen met- en haar gevoelens voor mannen zullen een aantal schrijfster hier vast bekend voorkomen. Om af te sluiten: Inmiddels heb ik alle boeken van Feist gelezen en helaas moet worden gezegd dat de laatste twee boeken mij behoorlijk zijn tegengevallen. Misschien is de inspiratie wel op en gaat het nu alleen nog om het verwerven van een regelmatig inkomen. Maar dat belet niet dat ik toch wel zit te wachten op een nieuwe publicatie.

Reacties (13) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik lees (en schrijf) ook graag fantasy. Van Tolkien heb ik alleen de Hobbit gelezen.
Verder ben ik helemaal gek van Stephen King.
Gewoon wachten op de schrijfopdracht van Doortje met een paar verplichte Fantasy figuren. Met King heb ik niet zoveel, dat horror aspect is niet aan mij besteed.
Ik heb me tot nu toe al aardig kunnen uitleven op de opdrachten.
Maar de Donkere Toren serie van SK is beslist de moeite waard.
Ook met King kan ik weinig. Vind hem eigenlijk geen goede schrijver. Sorry.
Misschien dat hij ook teveel wil schrijven. In de donkere toren ben ik wel begonnen ( mijn oudere zus is een echte King-fan)maar erg ver ben ik niet gekomen, voordat ik er weer genoeg van had.
Tolkien heb ik niet gelezen, want als het mijn zus' aandacht niet kan vasthouden lukt het mij helemaal niet. De films heb ik wel gezien. Feist heb ik wel gelezen ik ben namelijk ook dol op fantasy al zul je van mij geen boekbesprekingen krijgen. Misschien dat ik Tolkien nog ga proberen, hier geldt dus ook bovenstaande. Onze broer heeft de serie maar ook hij kwam er niet door.
Fantasy lezers moeten volgens mij dromers zijn, die zelf ook over een rijke fantasie beschikken. Niet alleen 'a dirty mind is a joy forever' ;-)
Na de 'Ring films' heb ik een lezer kunnen overtuigen om eens in Feist te beginnen en die heeft inmiddels in een jaar tijd alle 29 romans gelezen. Maar het blijft een genre voor de liefhebber en vaak onbeprepen.
Het is voor mijn gevoel de oudste vorm van literatuur. Heldensages, Goden, goed en kwaad: universele thema's, vroeger en nu.
Heerlijk! Weer iemand die mijn passie voor Fantasy deelt. Dat krijg je als je op je 12e met Tolkien wordt geconfronteerd en voor het eerst van je leven (en daarna vele nachten) tot later dan 12 uur 's nachts in je bedje blijft doorlezen. En opnieuw en nog eens...
Van Feist vond ik Magician uitstekend. Daarna kwam hij al snel in mijn top drie van schrijvers die "hun wereld" tot in den treure volledig uitmelken, omdat veel Fantasy-fans telkens meer van hetzelfde willen. Terry Brooks is ook zo iemand en Terry Goodkind gaat ook rap die kant op.
Het blijft en geweldig en bloeiend genre met gelukkig het laatste decennium een aantal nieuwe, maar échte juweeltjes.
Ik heb me voorgenomen om Tolkien toch weer te proberen, ondertussen ben ik zeker een jaar of twintig verder en mijn smaak heeft zich verdiept. Het zal niet de eerste keer zijn dat ik een schrijver eerst niets vind om diezelfde schrijver na een volgende poging de hemel in te prijzen. Andersom gebeurt ook (Tanith Lee) Tolkien kan ik trouwens vergeven dat er weinig tot geen interessante vrouwelijke karakters in zijn boeken voorkomen. Licht des tijds enzovoort. Bij andere schrijvers vind ik dat wel altijd een gemis. Daarom lees ik wat Feist betreft liever die serie met Janny Wurtz. Ook omdat die wat minder oppervlakkig is. Toch ben ik een fan van Puc :)
Voor echt mooie vrouwelijke personages verwijs ik graag naar Tad Williams (na zijn eerste trilogie) en Vonda Mcintyre.
Alleen nog een keer de Hobbits films gaan bekijken, hoewel 3 stuks gebaseerd op een dun boekje, dat ik nooit heb gelezen? Dan is het over en uit met Tolkien, wat mij betreft.
Nog zoveel te lezen en zo weinig tijd ;-)