Blauwstad deel 1

Door EPOCX gepubliceerd op Saturday 28 December 18:01

Beste lezer,

Hier is voor u het eerste deel van het verhaal "Blauwstad".

Het is een fantasiereeks waarin ik mijn best doe om mijn mogelijkheden als schrijver gebruik om u een wonderbaarlijk verhaal te brengen. Alvast veel leesplezier en voel u vrij een duim en een reactie achter te laten!

         Blauwstad deel 1

 

De zwarte deur gaat open. Er komt en witte sportschoen uit de auto gevolgd door een been gehuld in een zwarte, sportieve broek. Vervolgens komt met een sierlijke beweging de rest van het lichaam van de dertigjarige er uit. Alsof er veringen onder zijn voeten zitten komt Jay aanwandelen. Hij wandelt rustig en lachend over de rode loper en wuift het publiek toe. De menigte bestaand uit allerhande soorten mensen en neemt foto’s aan één stuk door. De flitsen van de fotocamera’s moeten Jay wel verblinden. Jay stopt even en knippert met zijn ogen bij wijze van grap en er klinkt gelag. Hij wandelt verder en komt aan bij een podium waar hij al even veerkrachtig opstapt. Jay begint zijn verhaal.

“Blauw is een mooie kleur, blauw is de kleur van de geest, de kleur van een hogere wereld. Blauw is de kleur van de hemel en het firmament . De zee is blauw. Blauw is ook de kleur van trouw en de waarheid. Dat is de rede waarom Blauw de naam van deze stad is. Blauw is een stad waar welvaart heerst, waar de mensen van elkaar houden en respect voor elkaar hebben. Blauw is de machtigste stad van Fanuk. Maar vandaag is het moment aangebroken waarop Blauw in groot gevaar is. De andere steden in Fanuk; Zwaaidam, Sandorp en Zuilendam komen in opstand tegen Blauw wegens onderdrukking. Maar ik weet wel beter.” zij hij, zijn woede bedwingend. “Het zijn gewoon armoedige klungels die jaloers zijn op ons succes!” Een instemmend geschreeuw klinkt. Velen van de toeschouwers steekt zijn vuist in de lucht. Zo een woede is er in geen jaren meer geweest in Blauw. “Maar” vervolgt Jay zijn toespraak “We gaan ons niet laten doen, we laten de andere steden van Fanuk de welvaart van Blauw niet bederven. Het is de bedoeling om binnen de maand een leger te hebben getraind dat tot de tanden bewapent zal zijn en in staat zal zijn de Zwaaianen, Sandorpers en Zuilendammenaars in de pan te hakken!” De Blauwenaars klappen in hun handen en schreewen  Jay, hun koning goedkeurend toe. Jay maakt nog een laatste knikje naar zijn volk verdwijnt van het podium en rijd weg in zijn zwarte auto.

 

“Oei, dat ziet er niet al te best uit. Jay heeft zijn volk echt honderd procent aan zijn zijde. Dit word een moeilijke oorlog.” merkt de leider van De Knabbers genaamd Jorif terecht op.

De Knabbers is het geheime leger van Sandorp. De leden van De Knabbers zijn doorgewinterde strijders, de baas van het slagveld. Ze zijn zo licht als de lucht, zo glad als een slag en zo sluw als een vos maar toch zijn ze zo sterk als beren. “Het is tijd om wat onrust te gaan zaaien in Blauwstad, is het niet?” De andere leden van De Knabbers knikken instemmend. “Ik Stel voor dat we een aantal mannen van eenheid 6, we laten ze camoufleren en als normale burgers blauwstad infiltreren. Vanaf ze daar binnen zijn kunnen ze geruchten verspreiden, onrust stoken en de burgers tegen elkaar opzetten. Wanneer ze eenmaal klaar zijn en de praatlustige burgers hun taak hebben volbracht zal het volk helemaal in die leugens geloven en dan zullen velen weigeren voor Jay te strijden.”

“Oké voor zover ons plan” zegt de voorzitter van de vergadering. “Tegen morgen zijn de mannen van eenheid 6 klaar om de stad binnen te dringen.” Vervolgens maken alle leden van De Knabber en dat zijn er zestien een kleine buiging in de richting van Jorif. En de vergadering is afgelopen. De in donkergroen gehulde strijders vertrekken één voor één en de kamer loopt langzaam leeg. Jorif blijft samen met nog twee andere leden die hij een teken heeft gegeven dat ze moesten blijven zitten over. Het zijn zijn twee trouwste dienaren ook elk gehuld in donkergroen maar deze twee hebben elk nog iets unieks. Het is een zilveren staafje dat in hun voorhoofd is geplant. Het was niet zomaar een stukje zilver, nee het was rechtstreeks aangesloten op de hersenen en met behulp van een computerprogrammaatje kon het stukje hoogwaardige technologie de hersengolven weergeven van een andere drager in een straal van tien meter. Zo konden de twee vertrouwelingen van Jorif dus elkaars gedachten lezen. Er zijn maar een aantal exemplaren van dit bijzondere zilveren staafje gemaakt en het is niet bekend waar de andere stukken zich bevinden. De twee Knabbers wachten af wat er nu gaat gebeuren. Het is namelijk verboden om te spreken voor hun leider, Jorif heeft gesproken. “Ik heb jullie gevraagd te blijven zitten om jullie iets zeer speciaals te vertellen, jullie krijgen namelijk een zeer speciale opdracht.” De twee Sandorpers luisteren met hun kleine typisch Sandorpsche oren zeer aandachtig naar wat Jorif te vertellen heeft. “Het moment is aangebroken waarop ik jullie een groot geheim zal vertellen. Ik heb er lang op gewacht maar ik wist toch dat het ooit eens moest komen.

In een gevecht lang geleden tussen mijn voorouder Najep en de oude koning van Blauwstad werden er zware klappen uitgedeeld. De Koning van blauwstad had Sandorp zwaar belegerd en honderden inwoners stierven. Anderen raakten zwaar gewond en slechts enkelen overleefden. Diegenen die overbleven waren de wortels van wat nu “De Knabbers” heet. De reden waarom Sandorp niet compleet is vergaan in de strijd is volledig onduidelijk en is gekoppeld aan verschillende eeuwenoude verhalen. Het is echter zo dat ìk het wel weet. Al eeuwenlang is het geheim doorgegeven van vader op zoon. En aangezien dat ik nu vertrek…” Het praten stopt abrupt. En de rede hiervoor blijkt al snel duidelijk, een klein pijltje afkomstig van een Bauwiërs boog heeft de keel van Jorif doorboord. De twee vertrouwelingen van Jorif kijken rond maar zien niks. “Ik verzorg Jorif en…” “Ik ga achter de Blauwiër aan onderbreekt de andere.” Ze gaan razend snel te werk. De één trekt zijn Sandorpse Nafick, een grote dolk. En de andere knielt neer bij Jorif en snijd een stuk uit zijn mantel waarmee hij vakkundig de wond afdept en het pijltje uit de wond trekt.

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wees gerust deel twee is al in de maak. Maar ik heb nog wat werk gehad aan één van mijn anderen schrijfsels. Als je het wil lezen, hier kan je het vinden: http://epocx.plazilla.com/sleep-cycle-de-app-die-je-slaap-analyseert
ps: Blij zo een geïnteresseerde lezer te hebben!
Ben benieuwd naar de rest!