x

Misbruik melden

Bedankt dat je Plazilla wilt helpen door schendingen van onze regels en richtlijnen te melden.

Wil je een inbreuk op jouw auteursrecht of intellectuele eigendom melden? Gebruik dan a.u.b. het formulier Inbreuk auteursrecht / intellectuele eigendom

Welke vorm van misbruik wil je melden?




Annuleren

Een nieuw leven - deel 4

Door MarijeeeX gepubliceerd op Wednesday 25 December 10:04

Deel 4!

Een nieuw leven

 

Mijn nieuwe leven in Amerika is begonnen. Ik heb veel met mijn ouders gepraat, ze vinden het wel heel snel gaan, maar ze geloven me. Als dit is wat ik wil, moet ik dat doen. In mijn High School jaar had ik bijna nooit last van heimwee, omdat ik wist dat ik terug zou komen. Maar nu ik bij Collin en zijn familie woon en niet van plan ben om terug te gaan, is het veel moeilijker. Ik denk elke dag, elke nacht aan thuis. Ik zie mijn moeder voor me en ik wil haar omhelzen, maar dat kan niet. Collin weet dat ik het moeilijk heb en doet zijn best om me zo veel mogelijk thuis te laten voelen, maar hij kan dit gevoel niet wegnemen. Er mist iets van mij, maar het wordt aangevuld door Collin. Hij is degene die er voor zorgt dat ik nog heel ben, zonder hem zou ik het niet overleven. Ik ben de hele zomervakantie bij mijn ouders geweest, samen met Collin. Hij kwam een maand nadat ik naar Nederland was vertrokken aan op Schiphol. Ik had hem vreselijk gemist en kon me op dat moment geen leven zonder hem voorstellen. Mijn moeder zag hoe ik naar hem keek, ze kon er niet omheen dat ik echt van hem hield. Collin kon het goed met mijn ouders vinden, ook al hadden mijn ouders wel wat moeite met het Engels. Collin kon ook al een paar zinnen in het Nederlands zeggen, daar had blijkbaar goed op geoefend. Na een heftig afscheid vlogen Collin en ik terug naar Wisconsin, naar mijn nieuwe huis. Collin was zelf ook niet echt heel arm, ze hadden een groot huis. Er was één kamer over, die zou dan voor mij zijn. Maar omdat Collin en ik graag bij elkaar wilden zijn, hebben ze een hele grote glazen duur in de muur ertussen geplaatst. Het bed staat aan de ene kant en de rest staat in de andere kamer. Zo konden we wel bij elkaar slapen maar hadden we, als we dat wilden, ook een plek voor onszelf. Collin en ik schreven ons beide in bij de University Wisconsin-Madison, het was niet heel ver weg dus konden we in dit huis blijven wonen. We stemden onze uren op elkaar af, zodat we samen konden reizen. Hij had al lang een rijbewijs en een eigen auto, ik had nog geen rijbewijs dus was ik totaal afhankelijk van hem.

Ik sprak ook nog wel vaak met mijn hostfamily en vriendinnen in Amerika af. Ik ging ook samen met Collin naar familiefeestjes, ik heb nu al 2 bruiloften meegemaakt. Zelf wilde ik ook graag trouwen, een traditionele "American wedding". Nu was dat in Nederland niet heel normaal geweest, maar hier sprak het voor zich. Collin wist ook van mijn ideeën af en wilde ook graag trouwen, later. We waren nu nog te jong, ook al wisten we dat we niet bij elkaar weg zouden gaan. We hadden afgesproken om na onze tijd op de universiteit te gaan trouwen.

 

Het eerste jaar ging niet altijd even snel voorbij, er waren moeilijke periodes. Toen ik jarig was bijvoorbeeld, of toen mijn ouders jarig waren. Op zulke momenten miste ik ze het meest. We gingen wel vaak Skypen, maar daar werd ik nooit helemaal blij van. Je kon ze immers niet aanraken, niet omhelzen. Daarom was ik erg opgelucht dat het zomervakantie was. Collin en ik gingen namelijk weer naar Nederland toe om daar onze zomervakantie te houden. De vlucht ging voor mij dan ook veel te traag en ik ging zo snel het vliegtuig uit en sprong in de armen van mij ouders die in de aankomsthal stonden te wachten. We gingen met ze mee naar mijn oude huis, met mijn oude kamer en mijn lieve, kleine hondje. Ik had haar ook verschrikkelijk gemist, ik miste het getrippel over de houten vloer. Collin en ik sliepen in mijn oude kamer en ik liet hem alles van mijn oude woonplaats zien. Ik vertelde verhalen uit mijn jeugd hier in Nederland en nam hem mee naar bijzondere plaatsen. De zomervakantie vloog voorbij, voordat ik het wist reden we alweer naar Schiphol en stapten Collin en ik in het vliegtuig terug naar Amerika. Daar begon alles weer opnieuw, ik miste mijn ouders en mijn leven in Nederland weer heel erg, maar ik wist ook dat ik de goede beslissing had genomen. Zolang ik maar bij Collin was moest het me lukken.

 

5 jaar later zijn Collin en ik getrouwd, mijn ouders kwamen overvliegen om bij de trouwerij te zijn. Het werd, zoals ik altijd al had gewild, een traditionele "American Wedding". Mijn vader begeleidde me naar het altaar, Collin en ik hadden de 1e dans en ik droeg natuurlijk "Something old, something new, something borrowed, something blue". Alles verliep perfect, ook toen Collin en ik afscheid namen en hij me meenam naar onze huwelijksreis, waar ik nog niks van wist. We hadden een geweldige huwelijksnacht en alle dagen die daarop volgden. Nu, 7 maanden na de bruiloft, kan iedereen mijn zwangere buik zien. Collin heeft de babykamer, in ons mooie, grote huis, al klaargemaakt. De meeste spullen staan er al, het was nu alleen nog wachten op de baby. We weten ook al wat het wordt, een meisje.

 

En dan na 9 maanden wordt ze eindelijk geboren, haar helder blauwe oogjes staren mij aan en haar handjes grijpen naar mijn gezicht. Er rolt een traan over mijn wang en als ik naast me kijk, zie ik Collin met een trots gezicht naar zijn vrouw en dochter kijken.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.