Mijn toekomst? - deel 3

Door MarijeeeX gepubliceerd op Wednesday 25 December 10:01

Deel 3!

Mijn toekomst?

 

Mijn High School jaar in Amerika zit er alweer bijna op, ik ben hier nog maar een maand. Het is allemaal zo snel gegaan, ik heb geen seconde spijt gehad van mijn beslissing. Al helemaal niet nu ik Collin het ontmoet, we zijn nu al meer dan een half jaar samen. Ik viel gelijk voor hem, en hij blijkbaar ook voor mij. Dat kan ik nog steeds niet geloven, dat hij voor mij koos. Een gewoon meisje uit Nederland, uit Néderland. De waarheid komt steeds dichter bij, over een maand vertrek ik weer naar Nederland. Terwijl Collin hier nog in Amerika is, ik probeer er zo weinig mogelijk aan te denken, maar dat is best wel lastig. Want ik weet dat ik niet veel langer meer in zijn armen kan liggen zoals ik nu doe. We moeten elkaar laten gaan, hoe moeilijk het ook is. We weten allebei dat een relatie op zo'n lange afstand niet werkt, dat willen we ook niet. We willen elkaar kunnen aanraken, bij elkaar kunnen zijn, niet via een beeldscherm maar in het echt.

"I love you, Anna," zegt hij.

"I love you too, but that's not enough. We have to talk about that, Collin. In a month, I'll be back in the Netherlands, and you're still here. So maybe it's not good that we love each other."

"I know, I know. But I can't help it, I really love you, only you. I could never love another girl. So I thought, maybe I could go with you, I really don't wanna lose you." Wat zegt hij nou? Ik heb er zelf ook wel aan gedacht, dat hij mee zou komen of dat ik in Amerika bleef, maar ik had nooit gedacht dat hij dat zou willen. Wel gehoopt, maar wat moet hij nou in Nederland? Ik wil er zelf geeneens heen, ik haat Nederland. Ik zou ook graag hier bij hem in Amerika blijven, de enige reden dat me er van weerhoudt zijn mijn ouders. Ik kan mijn ouders toch niet in de steek laten?

"You really want to do that? You will give up your life in America and go to The Netherlands with me? You want that?" vraag ik ongelovig.

"As long as I'm with you, I don't care where I would live." Hij zwijgt even en kijkt naar beneden, als hij mij met zijn donker bruine ogen weer aankijkt zegt hij; "Ik houd van je." Huh? Sprak hij nou Nederlands tegen me? Het klonk een beetje raar, maar hij zei het echt. Hij houd van me, en ik houd van hem. Wij horen bij elkaar, niemand kan ons uit elkaar halen.

"Ik houd ook van jou! You know that and no one can change that. I really appreciate that you want to go with me, but I don't want you to come to Holland. I don't want you to give up your American Dream, you want to go to university, don't give up all that. Don't give up your family." Ik dacht even na, zal ik het zeggen? Ik wil het wel en ik weet zeker dat mijn moeder het zal begrijpen. Ze was er altijd al bang voor geweest, dat ik hier de liefde van mijn leven zou ontmoeten en dat ik in Amerika bleef wonen. Ze zal me missen, ik haar ook, maar ik zal zo vaak als ik kan op bezoek komen. "I'll stay in America. I'll stay with you, because I love you." Collin kijkt me met grote ogen aan, dit had hij ook niet aan zien komen. Hij trekt me tegen zich aan en zoent me, ik zie aan zijn gezicht dat hij zo gelukkig is. Hij raakt mij niet kwijt en zijn familie ook niet, dat was alles wat hij wilde. Dan laat hij me los en kijkt me strak aan.

"But you, you will give up your family? Could you do that?" Ja, dat zou ik kunnen. Voor hem kan ik het, liefde kent geen grenzen.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.