Hoe ik het te weten kwam...

Door MPe gepubliceerd op Sunday 15 December 17:44

Hoe wist ik dat ik het had?

Het begon zo'n 2 jaar geleden eigenlijk. 

Ik had verschillende leerlingen met ASS in mijn klas. Ik was beschaamd, omdat ik daar niet zoveel over wist. Die leerlingen leken helemaal niet op Rainman! En ik ben toen een paar boeken gaan halen om meer te weten over autisme. Omdat ik mij als leerkracht daar verantwoordelijk voor voelde! Hoe kon ik rekening met deze leerlingen houden, als ik niet eens wist WAARMEE ik rekening moest houden. 

In die boeken herkende ik veel dingen van mezelf. Uiteindelijk zei mijn man 'tja, misschien moet je je dan maar eens laten testen?' Maar ik had zoiets van 'ach nee, niet nodig'. 

Enkele maanden later kreeg ik een interim opdracht aangeboden op een school waar vooral jongeren met autisme zitten. Wat ik raar vond, was dat ik die leerlingen helemaal niet raar vond... Omdat ik daar nieuw was en geen ervaring had in het buitengewoon onderwijs, werd mij voorgesteld dat er iemand eens op klasbezoek kwam. Om te kijken hoe ik het aanpakte en eventueel konden ze mij dan nog tips geven. Wauw, super! Ik vond dat zeker prima, want ik was wel een beetje onzeker omdat ik geen ervaring had in het buitengewoon onderwijs. 

De mevrouw die toen is komen kijken...we hebben nog een nabespreking gehad. En ze zei dat ze dat nog niet zo had gezien, de voeling die ik met de leerlingen daar had. Ik was zeker blij met die opmerking en nam het als een compliment. Tijdens het gesprek was het 'klimaat' zo veilig (het is dan ook een heel lieve dame) dat ik heb durven zeggen dat ik een vermoeden had dat ikzelf ook autisme had. We hebben daar nog heel even over kunnen babbelen. Maar op de pedagogische studiedag die over autisme ging en die ik heel interessant vond, is dan toch de 'klap' gekomen. Het was namelijk voor mij allemaal heel erg confronterend. Ik heb toen besloten om me te laten testen. En mijn vermoeden werd bevestigd. 

Het is jammer dat ik te vroeg geboren ben. Autisme is pas erkend in 1994. Toen waren wij al 14 jaar. Op die leeftijd was er bij mij nog weinig van autisme te bespeuren, denk ik. Het viel niet meer op. Ik ben nogal sterk omgegaan met compensatiestrategieën, zoals men ze noemt. Maar ik vind het ergens jammer dat ik nooit de passende begeleiding heb gehad vroeger, die er nu wel voor kinderen is. Misschien waren mijn kinderjaren op school dan toch anders verlopen. Minder moeilijk. 

Maar ik neem dat niemand kwalijk! Zoals ik al zei: autisme is pas erkend en bekend geraakt in 1994. Bij mij zagen ze het dus niet, omdat ze niet wisten wat ze moesten zien. Mensen die mij toen kenden (die toen volwassen waren) zeggen nu 'ik vond dat jij anders was, maar ik kon er zo mijn vinger niet op leggen van wat het dan precies was'. Voor hen is het nu wel ook een soort van uitleg van wat ze toen voelden of dachten. 
 

 

Lees ook

http://autisme-en-ik-soms-vriend-soms-vijand.plazilla.com/inkijk-in-mijn-autistische-breinwelkom-hier

http://autisme-en-ik-soms-vriend-soms-vijand.plazilla.com/geen-of-erger-nog-een-verkeerde-diagnose

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.