The Crystal Skull

Door Johanjanssen gepubliceerd op Wednesday 08 May 11:56

 

Het mysterie van de kristallen Maya schedel

Begin jaren 20 van de vorige eeuw vertrok een gezelschap avonturiers naar het toenmalige Brits-Honduras (het huidige Belize), om daar op zoek te gaan naar de verdwenen wereld van Atlantis. Mike Mitchell-Hedges, zijn dochter Anna en zijn levenspartner, lady Richmond Brown, maakten deel uit van deze expeditie waarin ze onderzoek deden in de Mayastad Lubaantun. In het Nederlands vertaalt betekent Lubaantun "stad van de omgevallen stenen". Dit was dan ook precies wat de expeditieleden in het oerwoud aantroffen: een stad in ruïne, ooit gebouwd door de Maya's. De Maya´s hebben ook de Maya kalender die in verband wordt gebracht met het einde van de wereld.

Deze vergane stad omspande een gebied dat 6 km2 groot was en omvatte piramiden, terrassen, onderaardse gewelven en zelfs een amfitheater waar wel 10.000 mensen in konden. De expeditieleden besloten de stad te doorzoeken. Bij graafwerkzaamheden aan de resten van een tempel zou men toen gestuit zijn op een kristallen schedel. "Ik vond de schedel begraven onder het altaar", verklaarde Anna later. "En drie maanden later is toen de kaak gevonden, ruim 7 meter verder". Hoewel in de loop der jaren de nodige twijfel is gerezen omtrent de hele gang van zaken, als ook over de echtheid van de schedel, heeft Anna nooit een moment van onzekerheid laten doorschemeren in haar lezing van het gebeurde.

De schedel fascineert de wereld nu al bijna 100 jaar. Het is een anatomisch volmaakt vormgegeven menselijke schedel die gehouwen is uit een enkel stuk kwartskristal, inclusief een afneembare kaak en 32 tanden.

Wat vooral zo verbijsterend is aan deze schedel is hoe deze is gemaakt. Kwartskristal behoort tot de hardste materialen die we kennen, maar desondanks heeft het gereedschap dat voor het maken van de schedel gebruikt moet zijn daar geen enkel spoor op achtergelaten. Vooral wanneer de schedel in het volle zonlicht staat lijkt het wel een echte schedel die als bij toverslag verandert is in glas. Nog indrukwekkender zijn de als prisma's uitgevoerde ogen, die zo zijn vormgegeven dat ze elk licht dat erop valt bundelen, waardoor de hele schedel griezelig oplicht. Opmerkelijk genoeg hebben deskundigen gezegd dat zelfs met de tegenwoordig beschikbare technieken dit verbluffende staaltje vakmanschap zeer moeilijk is te evenaren.

Dit is echter lang niet het enige raadsel rond "de schedel van Mitchell-Hedges", zoals hij wel wordt genoemd. Dit griezelig aandoende voorwerp zou een overblijfsel moeten zijn van een reeds lang geleden verloren beschaving? Heeft het speciale krachten, zoals door sommigen wordt beweerd? Of is deze schedel, zonder meer de fraaiste van de twaalf die er over de hele wereld zijn gevonden, gewoon een knap staaltje bedrog?

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Erg interessant..