Aurora

Door Indigostar gepubliceerd op Saturday 01 February 15:37

Aurora,

In je ogen zie ik het onmetelijke heelal de kosmos die alles wat
leeft heeft voortgebracht en dit tot in de eeuwigheid zal blijven
doen, ik ze de mensen die zwoegen om zich staande te houden
in de stroom van het leven zonder ooit te beseffen hoe groots
ze eigenlijk zijn.

Ik zie het heden verleden en toekomst voortkomend uit de
bron waaruit alles geschapen is.

Ik zie het potentieel van de menselijke schepping en laat
mijzelf voortdrijven op mijn gedachten op een reis door tijd en ruimte.

Binnen enkele minuten beleef ik eeuwen en begrijp ik de eeuwigheid.


Ik zit aan het water dat glinstert in duizenden
kleurschakeringen als een perfect kristal.

Dit water dat de bron van het leven vormt is in zijn
verschillende verschijningsvormen toch nog steeds opgebouwd
uit de simpelste deeltjes.

Ik zie wezens die ik met geen mogelijkheid kan begrijpen en
toch spreken wij dezelfde taal de taal van het gevoel. Alles
leeft van de kleinste zandkorrel tot de hoogste berg. Alles
wordt omgeven door het grote veld van bewustzijn dat door
dat alles wordt gecreƫerd.

Na deze wervelwind van beelden en gevoelens laat ik mij
vallen op het zachte zand en koester je mij in jouw armen. Jij
en ik zijn beiden kinderen van de kosmos allebei op zoek naar
het ultieme antwoord waarvan wij weten dat het altijd net even
buiten ons handbereik ligt.

Samen keren wij terug naar de waterval en voeden ons met het
licht van duizend gouden zonnen. Jij hebt mij meegenomen op
een reis door de kosmos de kosmos die door een ieder van ons
in onze ziel weerspiegeld wordt.

Weer kijk ik in jouw prachtige blauwe ogen en ik voel een
intens gevoel van liefde en begrip van jouw kant.

Even bekruipt mij een verdrietig gevoel, wat zou het fijn zijn
als iedereen iemand als jij had om hem of haar de weg te wijzen,
dan zou de wereld er misschien wel eens heel anders uit
kunnen gaan zien. Als ik deze gedachte formuleer leg jij een
vinger op je lippen om mijn gedachten tot bedaren te brengen.
"Iedereen zal dit op zijn of haar moment ontdekken " hoor ik
je zeggen. Dit is voor mij een geruststellende gedachte. Ineens
ben ik weer in mijn studeerkamer en er loopt een rilling over
mijn hele lichaam, ik sla mijn werk op rek me uit en ga naar
beneden om een warme bak koffie te drinken

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dat is altijd mooi om te horen :D
Dat is altijd mooi om te horen :D
Dat is altijd mooi om te horen :D
Die schreef ik een aantal jaren geleden, heb ik ook zo daadwerkelijk ervaren, en het is ontzettend moeilijk om zulke ervaringen in woorden te vatten maar ik geloof wel dat het aardig gelukt is :D
Die schreef ik een aantal jaren geleden, heb ik ook zo daadwerkelijk ervaren, en het is ontzettend moeilijk om zulke ervaringen in woorden te vatten maar ik geloof wel dat het aardig gelukt is :D
Die schreef ik een aantal jaren geleden, heb ik ook zo daadwerkelijk ervaren, en het is ontzettend moeilijk om zulke ervaringen in woorden te vatten maar ik geloof wel dat het aardig gelukt is :D
Wouw... Je hebt me stil...:)