De boheemse tuin

Door Heleen W gepubliceerd op Monday 28 January 19:18

De boheemse tuin

Zoals ik had verwacht sloeg mijn nieuwe rol in als een bom bij de blauwe brigade... Het voelt goed om te weten dat mijn magistrale opvoering in goede aarde is gevallen, dus dit is voor herhaling vatbaar, het krikt je ego wat op en ondertussen heb ik er een nieuwe hobby bij, fijn toch? Tijd voor een nieuw scenario!

Ik moest nog wat bekomen van de ontlading van het hoge bezoek, dus ik kreeg geen krop door mijn keel. Mijn yoghurt smaakte me niet en bij wijze van statement, begaf ik me naar de slaapkamer en keilde het volle potje aardbeienyoghurt recht op het platte dak van de bohemers. Een knappe worp, al zeg ik het zelf! Hebben ze hiernaast weer iets om handen vandaag, als ze het al bemerken, de argeloze vuillakken.

Nu ik erover denk, ze zullen het waarschijnlijk niet eens bemerken, zoals hun tuin erbij ligt... Ik kan er maar beter een écht statement van maken. Als ik nu wat glasscherven, flessen wijn en lege conserven over de omheining gooi, dan is de kans waarschijnlijk groot dat dat duivelse tweelingengebroed zich verwondt aan de scherven. Dat zal ze leren, ze moeten hun kinderen maar helpen om hun schopjes en emmers op te bergen na het spelen! Dan had dit jammerlijk voorval nooit kunnen gebeuren.

Zo, dat is dan ook weer geklaard. Nu wachten tot het vier uur is en die kinderen wakker zijn om dan in de tuin te spelen... Zo verdragen wij dat al maanden nu, elke dag weer opnieuw.

Wat vreemd, even later werd er aangebeld. We verwachtten geen bezoek -eigenlijk nooit- en de zoon is na het eten terug naar zijn flat vertrokken. Zou hij zijn was- die doet mijn vrouw elk weekend- hier vergeten zijn? Wat een verrassing! Opnieuw de blauwe brigade. Of ze even mochten binnenkomen? Natuurlijk mochten ze dat, ik wilde wat graag nog meer vertellen over de bohemers, maar deze blauwe ploeg leek iets minder goed geluimd...

Die verrekte bohemers hadden de scherven en het potje yoghurt vrijwel meteen opgemerkt en hadden de politie er weer bij gehaald.  Wat zwak en laaghartig, te trots om hun eigen rommel op te ruimen. Wat doet mijn beetje afval er nu toe? De tuin ligt er sowieso slordig bij! De blauwe mannen- deze keer was er ook een vrouw bij en die zijn minder te vermurwen- vonden mijn argumenten bij het haar gegrepen. Ik zweer nochtans plechtig dat wij hier in de buurt vaak last hebben van grote roofvogels en meeuwen. Ik heb ze al zien vliegen met potjes, ze roven echt alles leeg als ze voedsel ruiken!

Deze hele situatie werd nu écht vernederend. Stel je voor, ik moest met die mannen mee en werd verplicht om het glas en de conserven van de grond te rapen en in een vuilniszak te stoppen. Schandalig! Alsof dat nog niet kleinerend genoeg was, werd er mij gevraagd om dat potje yoghurt van het dak te halen. Hoe moest dat dan in hemelsnaam? Mijn buurman was zo "vriendelijk" om mij een ladder aan te bieden. Wat nu? Ik voelde dat er een epileptische aanval aan het opkomen was, maar de agent verzekerde mij dat er een ambulance zou komen mocht het te ernstig worden... Dan maar de ladder op en hopen dat niemand mij hier zo ziet staan. En nu? Ach, ik gooi het gewoon in onze eigen tuin, mijn vrouw zal dat straks wel schoonmaken.

En nu als de wiedeweerga terug naar huis en hopen dat niemand in de buurt dit vernederende schouwspel heeft gezien. 1-1 voor de buurman, dan toch niet zo'n softie als ik dacht... Ik zal het over een andere boeg moeten gooien, weer stof tot nadenken de komende dagen. Nog één geluk, de bohemers spelen mijn spel eindelijk mee en er is interactie!

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.