Eens ff serieus:

Door Candice gepubliceerd op Sunday 15 December 20:14

Ik ben een transsexueel en dat is inmiddels wel bekend hier. Voor ik die laatste operatie onderging was ik nog gewoon een transgender. En daar wil ik het over hebben. Niet over mijn leven als transgender, maar over de problemen die "mannen" die dat zijn ondervinden in het leven. Officieel mag een transgender zich aan laten spreken als een vrouw. Transgenderisme is echter nog behoorlijk onbekend. Wanneer een man zich buiten vertoond als vrouw dan zijn de opmerkingen en scheldkannonades doorgaans niet van de lucht. In het minst erge geval wordt je uitgemaakt voor travo of voor homo. Wat je beiden niet bent. Het kan ook veel erger zijn en dan ben je al een vieze hoer, een k..... homo, een travoslet etc. etc. etc. Ja, ze  zijn tot geweldige woordbedenkselen in staat om te laten blijken wat ze van je vinden. Maar goed, dat is allemaal verbaal geweld en hoe pijnlijk het ook is en het kan je aan het huilen maken, fysiek raken ze je nog niet. Maar er zijn ook altijd etters die vinden dat je niet in die straat of winkelcentrum in dat stationscentrum  of sportveld danwel bos en strand mag komen. En die etters schromen er niet voor om je vreselijk af te tuigen, doorgaans gadegeslagen door "medemensen" die eerlijk waar nog moeite hebben om er niet om te lachen. Want ja, een transsexueel of transgender aftuigen is puur volksvermaak. Hulp hoef je niet te verwachten en zelfs een aangifte doen (inmiddels meer dan 25 stuks de afgelopen jaren) worden of werden niet serieus genomen en dan met name in sommige gemeenten. Je komt na bezoek nummer zoveel aan de 1e hulp op het politiebureau, meestal nog met duidelijke gevolgen van het pak slaag en met gescheurde kleren en dan kijken die smurfjes je aan en denken er het hunne van. Na verloop van tijd ben je aan de beurt en dan doe je je aangifte en je merkt gewoon dat je aangifte mogelijk gelijk naar het duistere archief zal worden gebracht, want wie zit er nu te wachten op een aangifte van een transsexueel/transgender? Niemand toch. En 1 keertje waagde zo'n smurf ook nog om me te zeggen dat het mijn eigen schuld was. Dat ik een hoop ellende kon voorkomen en minder bij hun langs zou hoeven te komen als ik me gewoon enkel binnenshuis als vrouw zou kleden en niet buitenshuis. Maar dan woon je in een stad (officieel een dorp) waar je een bekende persoonlijkheid bent geworden, alleen niet in positieve zin, Dus zelfs dat buitenshuis niet meer als vrouw verschijnen zou weinig uitgemaakt hebben. Ik ben maar gaan verhuizen en durfde in mijn nieuwe omgeving maandenlang amper de straat op te gaan en als ik echt naar buiten moest, dan was dat om naar mijn werk te gaan en dat was heel vroeg in de ochtend. Gek genoeg heb ik er in al die jaren op het werk bijna nooit problemen mee ondervonden en werd dat naarmate ze meer respect kregen voor mijn kwaliteiten alleen maar minder.

Maar er zijn nog zoveel transsexuelen/transgenders die gewoon nagenoeg in armoede leven, omdat ze niet aan werk kunnen komen. Ze worden niet geaccepteerd en werkgevers zeggen heel eerlijk dat ze bang zijn dat het de werksfeer niet ten goede zou komen. Alsof transjes dus een negatieve sfeer zouden veroorzaken. Zelf ben ik jaren geleden voor mezelf begonnen en met veel succes en dat was een lood zware strijd om me staande te houden, want kreeg te maken met opdrachtgevers die liever met een man of met zoals ze zeiden "een echte vrouw" te maken hadden dan met een "ehmmm mannetje die vrouw wil zijn". Maar het is me gelukt en mijn bedrijf draait goed en ik ben er apetrots op en ook op mijn personeel die ook wel eens te maken hebben gekregen met opmerkingen als: "Je bent gestoord als je wilt werken voor een vieze travohoerige homo". Nou ben ik niet vies, want lig ongeveer elke dag in bad en douche me zowieso elke dag en hoerig ben ik ook niet (nou ja niet elke dag), al vind ik het wel leuk om me uitdagend te kleden en een homo ben ik ook niet. Ik ben hetero.

Leven voor een transje is gewoon loodzwaar, niet zozeer voor mezelf meer, maar voor al die anderen die niet het geluk hebben gehad voor zichzelf een toekomst op te kunnen bouwen en die nog altijd ziek gepest worden om wat ze zijn. Ze zijn net als iedereen mensen van vlees en bloed en willen net als iedereen gewoon geaccepteerd en gerespecteerd worden. Willen niet horen dat ze te lui zijn om te gaan werken, maar willen werken net als iedereen. Willen niet met scheve ogen worden aangekeken als ze een boetiekje binnengaan, maar willen net als andere klanten normaal behandeld en geholpen worden. Willen gewoon een leven hebben zoals jij, ik en iedereen.

 

Liefs Candice
 

Reacties (39) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
En je weet dat ik veel respect heb voor je, Candice
Je ben een kanjer van een vrouw
xx
Dank je en moet vaker alles offline zetten, dan komen oude artikelen daarna weer als updates terug. -))
Duidelijk verhaal
xxx
Recht uit het hart, jouw verhaal. Voor mij persoonlijk is ieder mens gewoon op de eerste plaats een mens. Wat je als mens wenst te doen met je leven, je lijf, je verleden, je heden of je toekomst, is geheel aan ieder mens zelf te beslissen. En inderdaad, acceptatie en respect is iets wat ieder mens graag wil ervaren. Ik ben op een heel andere manier ' anders' en hoewel de buitenkant doet vermoeden dat het een 'mooi' compleet plaatje is, is het van binnen heel lang verscheurd geweest. Gelukkig is dat over en voel ik mij ondanks mijn 'anders' zijn, een heel gezegend mens. Hoe anders, ach, dat is een te lang verhaal :) Mijn leven heeft een draai gevonden op het moment dat ik mezelf 100% accepteerde, met alles erop en eraan. Ik weet dat mijn verhaal niet te vergelijken is met dat van jou, maar ik weet zeker dat achter elk verhaal dat jij op Plazilla schrijft, een prachtig, mooi en liefdevol MENS schuilt!
Met liefdevolle groet Grace
Dank je en jij bent gewoon ook een prachtig liefdevol mens.
Ik lees dit nu ook pas. Ik ben er echt van geschrokken want ik heb dit nooit geweten. Ik ben tot nu toe twee transgenders tegengekomen. De ene was een rustige dame die in een winkel werkte waar ze me bijzonder vriendelijk heeft geholpen en de andere was een vrolijk mens dat werkte bij Ikea. Ik heb eerlijk gezegd nooit stilgestaan bij de horden die jullie dagelijks op je pad tegenkomen en ik ben er behoorlijk van geschrokken. Ik heb enorm veel respect voor je Candice, maar ook voor alle andere transgenders, ik weet eerlijk niet of ik wél de kracht zou hebben om op zo'n manier door het leven te gaan, mishandeld worden door onderontwikkelden, (want dat zijn zulke mensen), respectloos behandeld worden en niet serieus genomen worden. Dat zijn zware omstandigheden en het zegt wat over jou, want je doet het tóch maar.

Respect!
Dank je.
Ik lees nu jouw artikel op 17 april 2014. Dus ik reageer wat laat, maar ik wil wel even kwijt, hoe geweldig moedig ik je vind. Ook hoe het artikel geschreven is, met stijl, krijgt mijn diepe respect....voor jouxx
Dank je xx
wow, met veel respect gelezen!
Super artikel van een super dappere vrouw!
Dank je.