Raar gedicht: De magiër en de illusie

Door Lynn Highvalley gepubliceerd op Friday 10 January 13:51

De Magiër en de illusie is een raar gedicht. Rare gebeurtenissen vragen immers om rare gedichten.  

 

De magiër en de illusie

In het late licht vervaagt de pijn.

De magiër voelt haar koude kracht.

Een mens te lui voor bloedige daden

creëert een wezen zonder ziel.

 

Iets is waar niets hoort te zijn.

De magiër had het niet gedacht.

Een mens weeft energetische draden,

creëert een wezen zonder ziel.

 

In het vroege duister ontvlamt de pijn.

De magiër voelt haar warme macht.

Een mens verstrikt in zijn eigen web,

verliest van het wezen zonder ziel.

 

Niets is waar iets hoort te zijn.

De magiër had het niet verwacht.

Een mens verdrinkt in zijn droge eb,

verliest van het wezen zonder ziel

 

De illusie leeft met ons leven.

De illusie denkt met ons brein.

De illusie kwelt met ons geven.

De illusie is met ons zijn.

 

Het antwoord is niet te verwoorden.

De magiër voelt de aardse acht,

lost het wezen op zonder te moorden.

Vraag me wie het laatste lacht...

23951758b916d449a151bbc3681d2512.jpg

Copyright © 2013 Lynn Highvalley

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Prachtig! Ik lees het als een tarotgedicht. Zeker door het lemniscaat..
Vroeg me tijdens het schrijven af of iemand die aardse acht zou snappen ;)