Non-Lichamelijke Pijn

Door Utopia gepubliceerd op Monday 17 December 16:38

Pijn is eigenlijk een heel subtiele emotie. Het vereist voorstellingsvermogen, en goede fantasie.
Liefdes verdriet, ook zonder verdriet, leuk is anders. Ja met een beetje goede wil, kun je het oproepen en voel je pijn. Zou het weggaan als het is uitgedacht?
En valt het uit te denken? Is het wel een proces? Of is iedere gedachte hieraan een verlenging van het oorspronkelijke verhaal? als opdikken van..
Bestaan de dingen alleen echt voor je, indien je eraan denkt? Pas als de gedachte daar is, wordt deze levend?
Waar we niet aan denken, bestaat op dat moment niet voor ons. Of leeft het door ook zonder erbij stil te staan? Weten we toch niet, dat kun je pas toetsen als je er weer aan denkt, en je dan dat gevoel erbij vergelijkt met die keer daarvoor. Maar is die waarneming dan niet beïnvloedt door ons gevoel op dat specifieke moment?
Pijn vermijden is eigenlijk; 'er niet meer aan denken', of beter gezegd, zorgen dat je er niet meer aan denkt, dus ; datgene doen wat je aandacht afleidt. Maar die poging verraadt zichzelf en het probleem wordt groter. Actief negeren heet dat. Wie houdt wie voor de gek? Nee, weet je wat ik denk, alles draag je met je mee. En er komt alleen maar meer bagage bij. Zorg maar dat het goede bagage is, zodat het gemiddelde positief uitslaat. En als dat het geval is, en nu komt de kracht hiervan, dan is je beoordeling over oud zeer automatisch positiever, waardoor die problemen zich verminderen, en de dingen eigenlijk niet meer als vervelend worden beschouwd, maar leerzaam. De bagage transformeert. 

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Even afmaken :) vooral de gedachten over de gebeurtenis zijn belangrijk. Met cognitieve therapie kom je dan een heel eind.
Hmm ja, en is het niet zo dat niet de aard van het probleem, maar de aard van het beestje bepaalt wat een probleem is en hoe ermee om te gaan? Ja hè, dus als het beestje nu zijn aard kon veranderen, verandert daarmee het probleem. Ik geloof namelijk wel in een verschuiving van aandacht. Want die verschuiving van aandacht= is wat de aard van het beestje maakt. Wat anders dan waar je kijkt is wie je bent?
Niet alleen de gebeurtenis zelf, maar vooral de gedachten daarover
Je kunt inderdaad pijn onderdrukken of in elk geval decimeren door intensief heel bewust iets te doen.
Duim Taco
Snappen is niet hetzelfde als zorgen dat het verdwijnt.
Zonder vervelende gedachten zijn er geen 'hoeders' van de fijne gedachten, of te wel: Rakel niet het verleden op als je op zoek bent naar schuld en boete, schuldige die jou het aan heeft gedaan, maar kijk naar je eigen aandeel daarin, pik er de essentie uit en doe het nu anders.
Nu schuift het onderwerp naar trauma's terwijl ik in mijn stukje gewoon emotionele pijn beschrijf (zie eerste regel) Dat houdt dus ook in: Pijn in het moment, of een slechte verwachting van wat komen gaat. Het gewone geestelijk lijden, behoeft geen relatie tot het verleden.
Hoezo trauma's
Mijn reactie is bedoelt voor emotionele pijn in nu. Die ontstaat niet uit niets toch?
Lastige hoor... Ik heb de neiging om met tal van voorbeelden te komen, maar dat werkt ook niet..
Wat maakt dat je zo overtuigd bent van je standpunt?
Hoe je het zelf ervaart of is het breder..
X
Even mezelf als voorbeeld.
Ik ben het niet met je eens voor mezelf.
Even uitleggen.... Een ieder kan daarin toch ook anders zijn?
Bij mij heeft het bijvoorbeeld geholpen op (bijna) vastgegroeinde patronen en verdriet uit het verleden vast te pakken zodat ik daaruit kon leren wat ik beter kon doen.. Tot op de dag van vandaag doe ik dat eigenlijk nog steeds... En die manier helpt mij wel. Dat hoeft niet te betekenen dat het voor een ander ook zo is.
Ik geloof dat een ieder zijn eigen manier kan hebben.. Sommigen zullen op elkaar lijken, sommigen niet.