Dat wat schattig wordt verklaard

Door Utopia gepubliceerd op Tuesday 28 May 12:43

 

~Schattigheid zit 'm (helaas) niet in de intentie, maar in de aanblik~

Daarom is schattigheid geen waarde, maar een projectie. Hetgeen als 'schattig' wordt verklaard, is de stille wens die van binnenuit komt, de vervolmaking en tevens het bewijsstuk van een mooie onbevooroordeelde wereld. In het benoemen, ligt de verzoening met het onbaatzuchtige geaard en verankerd. 

Een kind is niet schattig omdat haar moeder twee staartjes in het haar met strikjes heeft gemaakt, in feite wordt schattigheid zo uitgelokt. Een kind is jong en onnozel. Hoe suffer het staart, des te schattiger het wordt benoemd. Dit is niet eerlijk tegenover de kindjes met een scherper ontwikkeld venijnig karaktertje.

Ook volwassen vrouwen ontlokken schattigheid aan hun vaak zeer complexe en helaas egocentrische gedrag. Dan zie je een stringente bitch met vlechtjes. Iets meer in het oog springend, reden verpestend, alles vernielende sluipmoordenaarsgedrag vind je nergens. Je wilt bijna uitschreeuwen: "Hoe durft ze!"

Uiterlijk vertoon kan een grens bereiken wanneer deze haaks komt te staan op zijn intrinsieke drijfveer. 'De gemene vrouw met een schattige look.' Het is alsof zij hun eigen tekorten expres willen ontzien.

"Nee hoor ,ik ben lief!"       Aaaaaahhhhh shut up! 

Niet in de intentie dus.., schattigheid zit 'm niet in de goede bedoelingen. Raar, want het strijkt wel met die eer. Waaraan anders ontleent schattigheid zijn kracht, dan de verwachting die het beeld oproept van diens intrinsieke goedheid? Als gekante jurkjes en vlechtjes in het haar niet geassocieerd waren met een grote graad van onschuld, werd het niet als zodanig benoemd. Maar je kunt niet in de hoofden kijken, dus feitelijk is elk benoemen van dat wat schattig 'schijnt', bedrog. Want goede intenties heten anders, en worden nooit als 'schattig' getypeerd.

Schattig is dus altijd uiterlijk vertoon. Een monster dat goede daden verricht, is eerder nobel, sociaal, goedhartig, maar nooit schattig. Met 'schattig' gaan we dus meteen de mist in. Niets is schattig, dat ten eerste. Ten tweede is het je eigen wens, en bewijs aan jezelf dat pure goedheid jou omringt. Het is een zekere verklaring van de hemel. Daarbij wordt het benoemen van datgene wat jij als schattig zijn acht, een uiting van inzicht in dat volmaakte geheel. Het is een alles ontzienende houding uit de mr. Positivo beweging.

Schattigheid mixt vorm met inhoud. Shattig = lief om te zien, zonder dat je weet of het wel lief is. Het krijgt het voordeel van de twijfel. Veel loverboys zien er voor de meisjes schattig uit. Zo slecht kan schattig zijn, dat je eenmaal in die val getrapt, geslagen kan worden en verkacht, gedwongen en vernederd.

Schattigheid van een kind, ik geef toe, het niet denkende slechts ervarende zijn, roert. Onnozelheid vertedert. Veel kennis creeert afstand. Mensen die geleerd zijn, zijn het minst geliefd. Kunnen ook moeilijk liefhebben, wat er zittten teveel gedachten in de weg. Denken en liefde gaan erg slecht samen, de een is plannen, het ander is ervaren in het moment. Dat stoort elkaar.

Schattigheid wordt misbruikt als een trigger. Alles wat schattig pretendeert te zijn na de kindfase, wantrouw ik. De grootste feeks kan zich hullen in een mantel van schattigheid. Gelukkig hebben we allemaal een ingebouwde sensor hiervoor, die waarschuwt omdat je verbazing direct wordt overreden door afschuw.

Waarom hebben ze dat zelf nou niet door?

 

**********************************************************************************************************************************

  EINDE                          EINDE                        EINDE                             EINDE                           EINDE

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik vind het heel leuk dat je over dit onderwerp schrijft. Ik ben zelf een meisje van 15 jaar en ik word vaak schattig gevonden(waarschijnlijk mede door mijn opvallen hoge stem) maar voor mij is de eerder vervelend dan leuk. Ik heb het gevoel dat ik hierdoor soms minder serieus word genomen of te veel word betutteld. Ik vraag me zelf ook al een tijdje af hoe het komt dat ik schattig overkom. Sins ik ongeveer 12 jaar ben probeer ik dingen te verzinnen om er minder schattig uit te zien. Zo heb ik bijvoorbeeld mijn haren afgeknipt en probeer ik geen kleren te dragen die er schattig zouden kunnen uit zien. Ik ben hier jammer genoeg wel niet in geslaagd ik word nog steeds vaak schattig genoemd. Ik denk dat schattigheid eventueel iets zou kunnen te maken hebben met een soort "baby-face". Want baby's zouden er zo schattig uit zo dat mensen sneller geneigd zijn om voor ze te zorgen en ze te beschermen.
Hoi Lisa, vervelend ja. Ik kan me voorstellen dat je van bevestigd wilt worden voor wie je bent, je persoon, en niet je verschijning. Maar ja, je bent dus schattig om te zien, ach Lisa, je kunt er maar beter je voordeel mee doen. Het is wel een meerwaarde hoor. Velen doen alsof, en jij bent het echt!
Ja misschien kan ik het maar beter positief bekijken.
Genoten van jouw pessimistische braaksel..., keiharde waarheid. Uit ervaring kan ik zeggen, dat toen ik heeeeeeeeeel lang geleden ook verkleedt werd als "schat" dat ik het helemaal niet leuk vond, ik voelde me niet schattig, ik voelde me heel schijnheilig zelfs..
Ik begrijp het wel denk ik. Het gaat eigenlijk helemaal niet meer om het individu wat schattig gevonden wordt, maar om de ervaring van de toeschouwer. Dat wat schattig wordt benoemd, is niets meer dan die fraaie spring in het oog.
Schattig bestaat omdat wij van nature geen leuke wezens zijn en we elkaar van oudsher graag de kop in slaan voor het beste eten. Omdat het voor het voortbestaan van de soort geen wenselijk gedrag is werd er in ons brein gepropt dat grote ogen en een hoog voorhoofd en weet ik veel wat beschermd moet worden voila: schattig was geboren.
Wat je met deze informatie - die je denk ik ook zelf wel paraat hebt - moet weet ik ook niet maar ach...
Mensen kunnen inderdaad schattiger lijken dan ze zijn. Laat liever je scherpere kantjes zien is veel geloofwaardiger. Dus net als Dora onderstreep ik je visie hoe bitter en venijnig ook.
Wie ooit heeft bedacht dat meisjes in roze gehuld hun leven moeten slijten in een roze kamer met k3 posters aan de muur mag van mij een schop krijgen maar dit even terzijde.
Prachtig
Wat een goed artikel en ik ben het met je eens.
Een wolf in schaapskleren... Ik kan lief zijn, maar dat is niet van buiten te zien. Ik kan een feeks worden indien men mij naar het leven staat. Rot op zeg, ga jezelf maar kielhalen, denk ik dan en als men dat niet merkt aan mijn blik, zeg ik het ongezouten...
Leuk artikel ze lijkt en beetje op mijn dochter wat en mooie kind
Leuk artikel? Dit keiharde braaksel van pessimisme uit de krochten van mijn verpeste ziel?
haha dank je wel hoor, en ja een mooi kindje dat zeg je goed.