Dagboekverhaal: The Midnight Hour 30-08-1986

Door SanneSchrijft gepubliceerd op Wednesday 22 January 23:39

 

Dagboekverhaal The Midnight Hour 30-08-1986

 

’s Middags ging ik al naar Irma in Amsterdam. Sylvia was daar al. Met z’n drieën zouden we ’s avonds naar Zaandam voor een optreden van The Midnight Hour, het nieuwe bandje waar Ernst Jansz en Jan Hendriks in spelen.

 

Maar eerst gingen we bij Irma thuis luisteren naar de mini-lp van Paul Santos die Irma net had gekocht. Dat is een plaat van Henny Vrienten uit de jaren ’70. Rond 20 uur stapten we op de trein naar Zaandam. Bij Drieluik aangekomen kostte de intree 2 gulden 50 (!) inclusief een pasje dat een jaar geldig was.

Het was er nog heel rustig. Een trap naar boven leidde naar een zaaltje en een barretje. We gingen er maar aan de bar zitten. Ineens kwam Ernst daar naartoe om een drankje te bestellen! Ja waarom ook niet natuurlijk, maar wij schrokken ons rot! Van de zenuwen begonnen we stom te giechelen.

Later gingen we naar het zaaltje beneden waar Ernst en Midnight zouden optreden. Langzaamaan liep de zaal vol. Wij zaten op een soort tribune vanwaar we alles goed konden overzien. Ineens stond Ernst op het podium. Ik kon mijn ogen niet van hem afhouden, wat was hij mooi! Hij verdween ook meteen weer.

Omdat het nog een poosje zou duren voor het optreden begon besloten we nog even terug te gaan naar het barretje boven. Daar zagen we Janneman van Battum staan! Hij lachte vriendelijk naar ons.

Sylvia wilde ineens naar huis. Ze was tot de conclusie gekomen dat het wel eens erg laat kon worden, en was bang dat haar vader boos zou worden als ze zo laat pas thuis zou komen. We hadden inmiddels begrepen dat het optreden pas om 23.30 uur zou beginnen. Ik begreep er niks van, je gaat toch niet weg voor je je idool hebt zien optreden? Maargoed, Irma en ik hebben haar terug gebracht naar de bus. Irma en ik samen dus weer terug naar Drieluik, wij wilden niks missen.

Er speelde een ander bandje dat een beetje leek op de 3 Heren. Toen dat was afgelopen liepen Irma en ik door naar voren om vlak oor het podium te kunnen staan. Het was best druk, maar geen gedrang en gelukkig wel bewegingsruimte om te kunnen dansen.

 

En toen was het zo ver: The Midnight Hour!

Ernst Jansz, Jan Hendriks, Janneman van Battum, Mies Sleegers, Rieanny Janssen en Edwin Selders.

foto: © SanneFotografeert The Midnight Hour Drieluik Zaandam 1986

 

Het allereerste nummer was “the Midnight Hour” en meteen gezongen door Ernst! We stonden vlak voor hem en dat was echt onwijs kicken! Janneman zingt ook, en goed ook! Jan speelt bas, Mies gitaar. Ernst speelt piano, sax en mondharmonica, en zingt soms ook. “Many rivers to cross” bijvoorbeeld, onwijs mooi! The Midnight Hour speelt alleen maar covers, oude soul en funkmuziekjes. Heel swingend, lekker dansbaar.

Irma en ik vielen wel op. We dansten uitbundig en reageerden op de grapjes en geintjes die ze maakten en waren erg enthousiast bij een mooie pianosolo van Ernst. Gitarist Mies moest erg om ons lachen. En Rieanny Janssen keek steeds verbaasd naar ons. Jan keek alleen naar ons als hij dacht dat wij niet keken, als wij naar hem keken keek hij snel weg. Ernst wilde gewoon niet naar ons kijken.

Bij de aankondiging van de band hebben we ook gelachen zeg! Janneman stelde iedereen voor en hij begon bij Ernst. Maar nog voordat hij zijn naam had genoemd, begonnen wij al te joelen, Janneman moest er enorm om lachen. En bij Jan natuurlijk hetzelfde, al keek Jan zelf toen verbaasd.

foto: © SanneFotografeert The Midnight Hour Drieluik Zaandam 1986

 

The Midnight Hour speelt echt fantastische muziek. Echt heerlijk. Het gaafste vind ik “sexmachine” van James Brown, wat gezongen wordt door Janneman. Het swingt onwijs en duurt lekker lang. Het is trouwens maar een tijdelijk project, ze toeren een maand of drie en dan is het weer voorbij. Jammer, want dit zou ik wel jaren en jaren willen meemaken.

Na afloop liepen Irma en ik meteen door naar de kleedkamer, alleen durfden we niet naar binnen. Dus hebben we een poosje op de gang gestaan, ondertussen kletsen met wat jongens.

Rond een uur of 3 ’s nachts werd iedereen naar buiten gestuurd want ze gingen afsluiten. Alleen, de mannen zaten nog in die kleedkamer. “Nu of nooit” dachten we, dus gingen we schoorvoetend toch de kleedkamer in. Niemand keek op of om, iedereen kletste gewoon door.

We gingen met Janneman op de foto. Daarna met Ernst. Irma maakte er één van Ernst en mij samen, maar ze was zo zenuwachtig dat ie bewogen was. Toen maakte Janneman er nog één van ons drieën. Ernst was heel aardig. Toen de foto gemaakt was, kneep hij nog even zachtjes in mijn arm.

foto: © SanneFotografeert The Midnight Hour Drieluik Zaandam 1986

 

Ook met Jan op de foto. Janneman maakt de foto weer. Met Jan hebben we nog een tijdje zitten kletsen, over Prince en over Midnight en Doe Maar. Over drie weken komt Midnight in Amsterdam! Jippie! Daar gaan we dus oiok heen!

Op een gegeven moment wilden de mannen opstappen om naar huis te gaan. Maar wat bleek? We zaten opgesloten! Nouja! Ze hadden de hele tent gewoon al op slot gedaan, terwijl wij nog binnen waren. Ik zag het al helemaal voor me: de hele nacht opgesloten in de kleedkamer .. met Ernst! Wow!

Maar er was natuurlijk een brandtrap. Daarover konden we naar buiten. Wij liepen achter Ernst aan naar buiten.

Irma en ik keken elkaar aan. We moesten nog “iets” regelen. We hadden een plannetje, maar tegelijk durfden we niet zo goed .. toch wel erg brutaal bedacht .. Dus maar even via een omweg, eerst aan Jan vragen of hij nog een plekje in de auto over had voor ons. We hadden zogenaamd “per ongeluk” de laatste trein naar Amsterdam gemist en probeerden nu zo onschuldig mogelijk een lift te krijgen. Jan wilde wel maar had geen plaats meet over in zijn auto.

Dus toen toch maar naar Ernst .. en we mochten mee! Ieeehhhh! Het was gelukt! We stapten bij Ernst in de Mercedes. Edwin zat met Ernst voorin en wij samen met Mies achterin. De hele rit van Zaandam naar Amsterdam zeiden we trouwens niet veel, veels te zenuwachtig! Ernst was heel melig en zat luidkeels met de radio mee te zingen ”If I had a hammer”.

We werden voor de deur van Irma’s huis afgezet. Ernst vroeg nog of we niks vergeten waren. Toen ze weer wegreden, stonden Irma en ik even héél hard te gillen! Irma’s moeder werd er wakker van. Zingend en joelend liepen we naar boven: we zijn met Ernst meegereden!

foto: © SanneFotografeert The Midnight Hour Drieluik Zaandam 1986

 

Wow! Wat een nacht! Ongelofelijk! Niet te geloven dus!

 

© SanneSchrijft 2013

meer lezen? http://muziekbeleving.plazilla.com/dagboekverhaal-the-midnight-hour-21-09-1986

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Haha, geweldig dit..