Vriendschap, een illusie?

Door SanneSchrijft gepubliceerd op Wednesday 22 January 23:12

 

Wat is vriendschap?
wanneer ben je vrienden?
wat mag je verwachten van een vriendschap?
en hoe behoud je een vriendschap?
en wanneer is een vriendschap voorbij?
of nog te redden?

http://plzcdn.com/ZillaIMG/31dedb3dc9136f002568bd9d4d6e0532.jpg

 

Wederzijdse interesse in elkaar en elkaars leven
Wederzijdse betrokkenheid in elkaars gevoelsleven
Wederzijdse behoefte aan contact met elkaar
Wederzijds, twee kanten op dus

Wanneer dat er is, gaat het onderhouden van een vriendschap als vanzelf
omdat beiden met liefde tijd, aandacht en energie steken in de vriendschap

 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/0a9b158224faed693b6e23668edadb4d.jpg



Maar wat als één van beiden die interesse, betrokkenheid en behoefte verliest?
als vriendschap éénrichtingsverkeer wordt?
mag het dan nog wel vriendschap heten?
is de vriendschap dan afgeschreven of nog te redden?
en hoe dan?

http://plzcdn.com/ZillaIMG/797693137f84bd1c6b5a193c1ed52361.jpg


Vragen die mij bezighouden de laatste tijd. Ik ben veranderd, en ben nog steeds aan het veranderen.
Door de scheiding ben ik anders naar mezelf en naar anderen gaan kijken. Door noodgedwongen voor mezelf op te moeten komen heb ik grenzen leren stellen, en voor mijn mening uit leren komen.
Door de therapie nu krijg ik steeds meer inzichten in het hoe en waarom.
Zo heb ik ontdekt dat mijn ik voor een groot deel bestaat uit de interactie die ik met anderen heb, ik ben dus een echt mensenmens. Daar komt uit voort dat ik dus behoefte heb aan contact met anderen, zodat ik mezelf kan zijn.

Omdat ik nu al een tijd werkeloos thuis zit, merk ik dat het contact met andere volwassenen niet meer vanzelfsprekend is. Mijn moedertalenten worden volop benut en gewaardeerd, maar mijn interesses en behoeften in contact met andere volwassenen is er niet vanzelf.
Ik moet dus zélf en bewust op zoek naar dat contact met andere volwassenen wil ik meer dan alleen mama Mieke zijn. En juist daar heb ik steeds meer behoeft aan, omdat die mama Mieke bijna fulltime aanwezig is en de gewone Mieke maar zo weinig aan bod komt.
Ik ga dus heel bewust zélf contact zoeken. Ik heb een grote vriendenkring met een heleboel vriendinnen én een vriendje. En daar zoek ik dagelijks mijn portie volwassen-contact tussen, om me weer een compleet mens te voelen, meer dan alleen die mama Mieke.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/c326ace09adb861b7a6510f401e09aa8.jpg


Ook bij het vriendje zoek ik contact, telkens weer. Omdat het contact met een man weer zo anders is als het contact met een vriendin. Omdat het een behoefte bevredigd die een vriendin niet kan bevredigen. Maar juist dat vriendje laat het afweten. Steeds meer, en steeds langer. Waar ik me eerder al verwaarloosd voelde in de weken dat zijn kinderen bij hem zijn, voel ik me nu zelfs compleet genegeerd door hem. Hij is mijn vriendje niet meer, hij ontwijkt het contact met mij. Zijn interesse in mij is tot een nulpunt gedaald, zijn betrokkenheid is ver te zoeken. En dus heb ik besloten géén contact meer met hem te zoeken, hij geeft toch geen thuis.

Is deze vriendschap nu ten dode opgeschreven? Net als de vriendschap met A, vriendin-for-life, die na 22 jaar zomaar ineens uitmondde in een flinke ruzie waarna ik bij het grofvuil werd gedumpt?

Ben ik te hard, te scherp geworden?
Ben ik te veeleisend, verwacht ik teveel van de ander?

Maar moet ik dan toch steeds energie blijven pompen in een vriendschap waarbij het zo duidelijk éénrichtingverkeer is?
Moet ik dan maar genoegen nemen met een minimale inzet van de ander?
Moet ik steeds de motor zijn om een vriendschap levend te houden?


Vragen die mij bezig houden de laatste tijd.

Hoever ga je om een vriendschap te behouden?
Waar ligt de grens van tolerantie en acceptatie?
Waar wordt vriendschap los zand?

http://plzcdn.com/ZillaIMG/17c6dbfc62ad43b08ee2c4c10c00194b.jpg


Mariska van Kolck en haar man zijn na 17 jaar uit elkaar. Waarom? Omdat ze te weinig interesse en betrokkenheid voelden bij elkaar en elkaar té vrij lieten om hun eigen ding te doen. Precies wat er met ex en mij gebeurde: té los is niet goed! Dan verlies je de interesse en betrokkenheid in elkaar.
En dus vecht ik in mijn vriendschappen voor die aandacht terug. Misschien komt dat claimerig en bezitterig over, maar ik wil dat de ánder zich net zo hard met net zoveel energie inzet voor de vriendschap als ik. Omdat vriendschap wederzijdse inzet nodig heeft om voort te bestaan.

En dus ben ik nu een vriendinnetje kwijt, en ook mijn vriendje. Maar als zij de moeite niet nemen om energie, tijd en aandacht aan mij te besteden, waarom zou ik dan energie, tijd en aandacht aan hen blijven geven?

 

Eén keer trek je de conclusie

vriendschap is een illusie

vriendschap is een droom

een pakketje schroot

met een dun laagje chroom

(Het Goede Doel - Vriendschap)


 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/3c3bb3286791b95d51f3680d06ca7e3f.jpg

© SanneSchrijft 2011

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ja Ben inderdaad :)
http://www.youtube.com/watch?v=L_wshZx1QyY&feature=colike
Hoi, mooi, per ongeluk vandaag ook over vriendschap en illusie geschreven, sorry.
Je verhaal is heel anders maar wel mooi.
Vriendschap is iets wat je verdiend en dan voor niets krijgt, de meeste mensen kopen hun vrienden.
Pork geeft de DUIM.
DRIMPELS.