Fighting the demons 2

Door SanneSchrijft gepubliceerd op Wednesday 22 January 23:13

 

fighting the demons 2

 

Hoe vecht je tegen de demonen in je hoofd?

Knap lastig, want ze weten zich vaak wel zo in je gedachten te verweven dat ze er maar weer moeilijk uit los te maken zijn.
 

23fccdec909f5007fd2a6c335621eaf8.jpg

eerder geschreven: http://plazilla.com/1-fighting-the-demons

 

ervaring is weten

Wat mij helpt is de ervaring van het tegenovergestelde van hetgene de demonen beweren. De ervaring van het wéten dat ze ongelijk hebben. De ervaring van het beseffen dat het slechts de demonen zijn die roepen en schreeuwen. De ervaring dat de werkelijkheid van tóen niet de werkelijkheid van nu is.

niet meer het meisje van toen

Toen was ik een verlegen, onzeker tienermeisje met een groot minderwaardigheidscomplex. Toen deed ik álles om de ander maar te pleasen, in de hoop aardig gevonden te worden of zelfs alleen maar gezien te worden.
Nu ben ik een zelfstandige volwassen vrouw die over het algemeen de touwtjes in eigen hand heeft. Die de verantwoordelijkheid draagt over 2 kinderen. Die zelfstandig keuzes moet maken vanuit de positie waarin ik nu verkeer.
Verlegenheid, onzekerheid en minderwaardig voelen helpen me slechts van de wal in de sloot, en die moet ik noodgedwongen dus van me afschudden. Zelfstandig zijn en zelf de touwtjes in de hand nemen, de verantwoordlijkheid dragen en némen; dat is wat ik nu doe.

Daarin passen die demonen van vroeger niet meer. Een nieuw leven, een nieuwe Sanne.

Ik realiseer me steeds meer dat die demonen slechts demonen zijn. Deel-persoonlijkheden kun je ze ook noemen. Deelpersoonlijkheden die zijn ontstaan in mn tienerjaren door de ervaringen en gevoelens van tóen, alleen hebben zij helemaal niks met het heden te maken. En hoe meer en hoe beter ik me dát maar realiseer, des te beter kan ik ze onder controle houden.

mis

Soms gaat het dus nog mis, zoals laatst. Het was eigenlijk de bekende druppel, van een aantal recentelijke gebeurtenissen waardoor ik emotioneel van slag was/ben en waardoor de demonen kans zagen te ontsnappen.

Gelukkig heb ik een heleboel lieve vriendinnen en een heel bijzondere en lieve vriend, die mij meteen weer terug weten te schoppen naar het heden door mij op allerlei manieren te laten zien dat ik wel leuk, lief en aardig genoeg ben, en dus wél de moeite waard ben. Deze lieve vriendinnen en vriend helpen mij er weer bovenop.

 

een ander helpen

En nu ga ik proberen op zo'n zelfde wijze ander van haar demonen af te helpen.. gewoon door haar te laten inzien dat het slechts demonen uit het verleden zijn waar ze tegen vecht en dat niets met de realiteit van het heden te maken heeft.

Ze is namelijk niet voor niks als zo lang mn beste vriendinnetje, ze mag er zijn! Alleen moet ze dat zelf nog even beseffen.
Net zoals ik me dat zelf vaak nog niet realiseer... een soort van ongeloof; dat kan toch helemaal niet waar zijn? Dat er mensen zijn die mij wel leuk vinden, en lief en bijzonder en noem maar op...
 

baas in eigen hoofd!

De pesters van vroeger hebben demonen in mijn hoofd geplant, terwijl de pesters zelf al jaren en jaren uit mijn leven verdwenen zijn. Het slaat allemaal helemaal nergens meer op! Die demonen zijn nonsens, verzinsels, waardoor ik me minderwaardig ga voelen. Maar dat zit slechts in mijn hoofd.
Als ik me dat goed realiseer, begrijp ik ook steeds beter dat het allemaal flauwekul is wat ik me in mn hoofd haal. En ook dat ik de pesters niet zoveel jaren later nog steeds die macht over mij wil geven. Dat moet afgelopen zijn, ik ben de baas in mijn eigen hoofd!

Fighting the demons: ik ben ik en ik ben trots op wie en wat ik ben!

 

0537a436df072da2cad83e641a2dcbb1_medium.

 

eerder geschreven: http://plazilla.com/oud-zeer-doet-pijn

 

© SanneSchrijft 2010

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.