2012: het jaar van de innerlijke groei en balans ?

Door SanneSchrijft gepubliceerd op Wednesday 22 January 23:18

Na twee jaar knipperlicht-relatie met mn lief, ga ik het nieuwe jaar in als vrijgezel ..

 

 

De relatie met mn lief is ten einde. Op de drempel van ons tweejarig jubileum heb ik de handdoek definitief in de ring gegooid. Dat maakt dat ik 2012 met een andere blik binnenstap. Alles ligt weer open, nieuwe uitdagingen, nieuwe liefdes, nieuwe kansen.

 

Het voelt nog niet zo natuurlijk. Mijn hart huilt nog, mijn hoofd zit nog vol liefdesverdriet, en al mijn voelsprieten zijn nog zijn kant op gericht. "if I can't have you, I don't want nobody else" .. zomaar een liedje vorige week tijdens de Top2000. Maar dat is niet realistisch, dat weet ik ook wel.

Want als er 1 ding is wat de relatie met mn lief mij heeft gebracht is dat inzicht. Ik ben zoveel wijzer geworden over mijn eigen denken, doen en emoties. Wij hadden een relatie waarin gesprekken, discussies en (zelf) analyse erg belangrijk waren. We hebben elkaar op het einde kapot geanalyseerd, maar jee .. wat hebben we beiden veel over onszelf en van elkaar geleerd!
Ik ben er zoveel sterker door geworden. Ondanks alle onzekerheden, twijfels en heen en weer geslinger door zijn wisselende stemmingen, heeft hij mij veel goeds gebracht. Ik ben dankbaar dat hij twee jaar op mijn pad heeft meegelopen.

Nu ga ik verder, alleen. Nog een beetje bibberig, wantja, loslaten daar ben ik niet goed in. Ik zie wel in dat hij nog teveel worstelt met zichzelf om een relatie met wie dan ook aan te gaan. Hij is niet weg omdat er een ander is. Hij is weg omdat zijn gevoelens voor mij hem juist in de weg zitten, hij kan, wil en durft er niks mee. Eigenlijk zie ik dit als iets positiefs. Ik ben niet afgedankt, maar juist het tegenovergestelde: hij houdt van me en juist daarom zijn we nu uit elkaar.
Romantische ziel als ik ben droom ik nu van een Notting Hill einde ... Realistisch denk ik er dan achteraan: er is nog nooit een man teruggekomen nadat ik hem had laten gaan .. hij komt ook niet terug. Maar ik besef dat ik die droom nu nog even nodig heb om me staande te kunnen houden, want mijn liefde voor hem is immens groot. En dus ook het liefdesverdriet nu.

De laatste weken is mij weer iets duidelijk geworden. De liefde voor en van de kinderen zijn op dit moment genoeg voor hem.

Voor mij niet. Ik heb naast de liefde van en voor de kinderen behoefte aan "volwassen" liefde. Ik ben meer dan mama alleen, en ik heb behoefte om dat te voelen. Vriendschappen geven mij de geborgenheid en veiligheid en een "thuis", als surrogaat van ouders en familie. Mijn vrienden zijn mijn familie geworden. Daarnaast heb ik de behoefte aan een liefdesrelatie met een volwassen man. Ik kan niet zonder, en ik wil niet zonder.
Deze zaken bij elkaar maken dat ik mij compleet voel. Mist er iets, dan ben ik zoekende tot ik het weer kan toevoegen en me weer compleet kan voelen. Blijkbaar zit ik zo in elkaar.

Nu voel ik op dit moment nog niet bepaald de behoefte om een nieuwe relatie aan te gaan. Ik zie niemand die net zo aantrekkelijk en fantastisch is als hij. Maar ik weet ook dat dat wel weer komt. Ik ben niet geschikt om lange tijd alleen te zijn.
Als mijn liefdesverdriet een beetje in ingedaald en ik hem werkelijk los kan laten, komt er vanzelf weer een moment dat ik weer anderen zie. Dat ik mn roze bril af kan zetten en alles weer in de juiste verhoudingen zal zien.

Mijn zwakke momenten zijn de momenten dat ik alleen ben. Ik haat alleen zijn, ik kan er erg slecht tegen. Ik heb behoefte aan gezelschap, aan gesprekken, aan aandacht. Wie had dat ooit gedacht. Mieke, de einzelganger, kan niet alleen zijn. Ik ben blijkbaar erg veranderd, want vroeger had ik er echt geen moeite mee.
Ik merk ook dat mijn enorme behoefte om te delen, te ventileren, tegen mij werkt. Voor de zoveelste keer op mijn bek gegaan. Niet delen, niet bloggen, is als mij van mijzelf amputeren. Het schrijven helpt mij mijn gedachten op orde te krijgen. Maar meer nog om mijn eigen emoties te begrijpen en inzicht te krijgen in waar ik nu sta. Maar blijkbaar is de behoefte ook groot om feedback te krijgen. Dat maakt dat een dagboek niet meer geschikt is voor mij. Ik zal wel voorzichtiger moeten zijn met wat ik schrijf en wie het lezen kan.

Volgens mijn horsocoop van 2012 wordt dit het jaar van innerlijke groei en het vinden van een balans. Met alle inzichten over mijzelf zou dat goed kunnen. En wat zou dat fijn zijn, een beetje in balans met mezelf zijn!
Emoties onder controle, weloverwogen handelen, en nadenken voordat je iets zegt of schrijft .. wow, dat is een geheel nieuwe Mieke! We hebben er een heel jaar de tijd voor om dat te bereiken.
Maar het feit dat mijn relatie met mn lief nu ten einde is, is al een begin. Rust in mijn hart. Nu mijn hoofd erbij zien te houden ..

 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/358bad8b50ebd5b727f219d7c9131fae_medium.jpg

© SanneSchrijft 2012

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zoals je schrijft in je laatste gepubliceerde artikel, heb je nog veel te verwerken.
Als je dat een plek kunt gaan geven, komt de volwassen liefde mogelijk ook. Persoonlijk heb ik het met mijn 3e vrouw getroffen die mij begrijpt en andersom.
Dat is heel belangrijk.
Suc6 van Ben
Moedig verslag van een pijnlijke situatie. Dapper. En verder? Elke dag is er weer een, waarin je zult groeien. Duim en fan erbij.
dank je :)