Slapeloos, altijd maar weer slapeloos

Door Ditistom gepubliceerd op Sunday 08 September 03:04

Slapeloos.

 

De hele dag hard werken,

Druk met het bestaan,

En aldoor zin om stiekem,

Alvast naar bed te gaan.

 

Lekker tussen de lakens,

Nog even op één oor,

Maar ik moet werken, zoveel taken,

Nee, dat gaat niet door!

 

Maar eindelijk dan avond,

Eindelijk naar bed!

Een heerlijk nachtje slapen,

Met de wekker vast gezet.

 

Licht uit, ogen dicht,

Tijd om weg te dromen,

Tijd om te wachten op Klaas Vaak…

Die ineens niet meer wil komen!

 

Draaien, woelen, zuchten,

Staren naar het plafond,

Turen in het duister,

Een paar keer het klokje rond.

 

Mijn brein is mij aan ’t plagen,

Vergalt zo heel mijn nacht,

De zoete slaap waarop ik,

Zo reikhalzend heb gewacht.

 

Slapeloos door mijn gedachten,

Door iets wat aan me knaagt,

Kom op, laat me toch slapen!

Ik heb hier niet om gevraagd.

 

Morgen ben ik gebroken,

Wil ik mijn bed niet verlaten,

Maar nu valt er met mijn brein

Even niet te praten.

 

Dit gaat vaak zo, tot mijn spijt,

Van verdiende rust berooft,

Niet door geluid, geen hindernis,

Behalve dan… mijn hoofd.

 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi gedicht. De laatste tijd slaap ik weer aardig goed, op een akelige droom na.
Ik hoop dat je gauw weer normaal kunt slapen.
Dit komt mij heel bekend voor en het is heel irritant :(
Mooi gedicht!