Gedicht: Metamorfose...

Door Yvette-Mannee gepubliceerd op Saturday 15 June 16:43

http://plzcdn.com/ZillaIMG/a7474cebd29a7cc4e04ce53e180674b5.jpg
Eenzaam en verlaten
Niemand om mee te praten
Een pantser om je heen
Je voelt je zo alleen...

 

Je pijn doen of kwetsen kan nu niet
Hard geworden door verdriet
Een olifantenhuid gekregen
Maar wel nog wat verlegen

 

Na jarenlange strijd
Is het de hoogste tijd
Voor jezelf te kiezen
Er valt niets te verliezen

Kiezen voor frustratie
Of voor zelfacceptatie
Gooi het masker toch af
Jezelf zijn is geen straf

Elk mens heeft fouten en gebreken
Niemand is perfect, dat is gebleken
Allemaal recht op 'n plekje op deze aarde
Mensen, laat iedereen toch in zijn waarde...

Kom maar tevoorschijn
Vanuit de schaduw naar zonneschijn
Straal maar in het felle licht
Alle spotlights zijn op je gericht

Word het stralende middelpunt
De aandacht is je gegund
En net als een rijzende ster
Kom je vast nog heel ver...

Copyright Yvette Mannee
 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Bedankt voor je positieve reactie!
heel mooi gedicht.
super