Het moment voor de geboorte

Door Cinzia gepubliceerd op Saturday 04 August 14:40

Soms voel ik heel wat zaken op me afkomen, onder de vorm van gevoelens, indrukken, dromen en woorden.              

Ik bundel deze samen tot een gedicht zodat meerdere zaken een geheel vormen. Dit keer een aantal veranderingen in mijn leven. Gebeurtenissen die ik niet in de hand heb en die aanvoelen als de overgang van oud naar nieuw. Het afsterven van het ene voor de geboorte van het andere.

                                                                                                                                                  
http://plzcdn.com/ZillaIMG/b8e43c67ba65ae89b67dfa97c8419a51.jpg

Het hoofd rustend op mijn benen
Ze worden door jou zo aanbeden
Toch voel ik mij zo zwak
Weet niet meer wat er wordt verwacht

Mijn handen glijden over me heen
Waar is die kracht die zo snel verdween
Ik hef mijn handen naar de hemel
Voel de tranen tot hier beneden

De duisternis van de nacht
Heeft het leed niet verzacht
Al wie ik lief heb ligt de slapen
Wie zou er over hen waken

Hoe kan ik je overtuigen
Om zoals het riet te buigen
Je wilt toch ook terug op het pad
Samen verder dan waar het ons bracht

Hoeveel fase moet ik nu nog doorstaan
Voor wij opnieuw in vrede verder gaan
Ik wacht trouw op jouw hergeboorte
Maar zie geen sporen van een zwangerschap
Vertel me wat ik voor je moet doen
Stop het knellen en geef me een doel

Ik zit wat doelloos te staren
Alleen met mijn verhalen
Waarom voel ik me verlaten
Waarom kan ik het niet laten

Mijn hart verlangt naar jou
Wanneer wordt het huwelijk voltrokken
Mijn geest wantrouwt jou
Waarom ben je niet te stoppen

cinzia@juni2012

Reacties (16) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Inderdaad heel heftig, maar goed dat je het zo van je af geschreven hebt! Vooral door blijven gaan!
Heel mooi je onzekerheid verwoord! Duim taco
Bedankt Taco
je bent niet te stoppen, je bent je zelf aan het vinden
Hey San-Daniel
We blijven graven tot we er zijn.
Groetjes
wow.!
heftig hoor.!
maar schitterend verwoord.!
duim.!
Bedankt Diamantje
Het waarom weet ik niet. Een antwoord heb ik wel voor je, maar of dat is wat je wil? Er is Iemand die je vrij wil en kan zetten van dit probleem. Als je dat wil, kun je me een pb-tje sturen.
In ieder geval heel veel sterkte.
Rachel
Hey Rachel,
Als ik mij niet vergis ben jij een gelovig iemand. Jammer genoeg werkt de link naar jouw profiel niet. Ik ben zelf ook heel gelovig, dus daar zit het probleem zeker niet.
Groetjes
Hallo Cinzia,
Hans en ik schreven onder de naam Rachelenhans. Dat is nu veranderd in HansenRachel. Op het forum had iemand de link gevonden. Dit is: http://plazilla.com/profile/hansenrachel. Ik hoop dat het zo lukt.
Moge je Vader in de hemel je rijkelijk zegenen, lieve zuster. Jezus weet waar je doorheen gaat. Ook voor dit soort dingen stierf Hij en stond Hij op.
Liefs,
Rachel
Bedankt Rachel
Net als Jezus moet ik nu even naar de woestijn... Ik geloof en bovenal ik geloof in mezelf. De kracht komt terug, ik moet gewoon nog even doorzetten.
Liefs
Mooi beschreven Cindy
Oef. Heftig, compact,
Waarom waarom. Op die vraag komt nooit antwoord, maar vraag me niet waarom.
Weet ik, rode draad is vooral mijn burn-out... Hoop ooit toch het inzicht te krijgen waarom ik deze ziekte heb en er zo moeilijk vanaf geraak.
Dus ergens blij ik hopen dat de vraag ooit een antwoord wordt.
Groetjes
Als je de waarom-vraag vervangt door: Hoe komt het dat ... ...?
Of door
Wat levert het me op... ...? wil er nog wel eens een antwoordje uit de coulissen opduiken.
In dit geval sta je sowieso verplicht stil want je moet rust nemen... om... Wellicht na een periode van te snelle bewegingen... leer je dan beter rust en beweging te doseren...
Ja, dat is inderdaad de juiste benadering om het te weten te komen. En wachten tot het nieuwe begin er is, want volgens mij zal het dan pas duidelijk worden... Sommige dingen snap je pas jaren later... Een glazen bol zou af en toe handig zijn ;)