Een stap in de goede richting

Door Ibrilman gepubliceerd op Saturday 18 January 02:50

Ik ben de laatste tijd veel bezig met de verwerking van (de gevolgen van) het pesten. Ik heb er therapie voor en het helpt. Het is moeilijk en heftig, maar ik ga ervoor. Ik doe dit echt voor mezelf om me stukje bij beetje beter te leren voelen. Ik ben dertig jaar aan het overleven geweest, nu leer ik in te zien dat ik mezelf mag zijn. Daar probeer ik mijn weg in te vinden. De eerste stappen richting een positiever gevoel en zelfbeeld! Het valt soms niet mee, en dan loop ik in mijn eigen valkuil dat ik mezelf weer teveel onder druk zet, dat ik in bepaalde dingen teveel mijn best doe. Met vallen en opstaan leer ik dat dit niet hoeft, en zoals we bij een Mindfullnesstraining leerden: 'het is goed zoals het is'.

Ik had al een tijd in gedachten dat ik iets wil doen met mijn ervaring met pesten, om anderen daarmee te helpen. Dit doe ik al door soms artikelen hierover te schrijven. Ik heb ook gedachten over een boek maar ik ben er nog niet uit, in wat voor vorm dat zou zijn. Ik hoor ook van anderen dat mijn artikelen hun helpt, en het helpt mezelf ook. De laatste tijd zit dit steeds in mijn gedachten, maar het gevoel wordt nu heel sterk: ik wil hier echt iets mee doen. Ik wil anderen hiermee helpen. Wellicht ook op een andere manier maar hoe of wat, weet ik nog niet. Laat ik zeggen dat het 'meer dan zomaar een gevoel is'! Natuurlijk zit ik zelf nog midden in de verwerking en heb ik ook mijn vragen en woede. Toch krijg ik een stukje rust in de gedachte om er meer mee te doen. En dan zijn al dat verdriet en de trauma's uiteindelijk niet voor niets geweest!!! Ik heb dit ook aan God voorgelegd en ga er vanuit dat het op den duur wel duidelijk zal worden hoe dit vorm gaat krijgen. Voor mij voelt het goed!

 

 

Reacties (21) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel erg herkenbaar.
Het gepest zijn, het tegenwoordig vermijden ( van groepen) en het eraan werken.
Misschien een optie om met mensen van Plazilla een boek te schrijven, want er komt toch regelmatig een artikel langs over het pesten en de gevolgen hiervan. Ik wil hier dan zeker aan meewerken als je het iets lijkt.
Heel veel sterkte en wat mij zelf het meest helpt is om goed voor mijn Innerlijk Kind te zorgen en haar te vertellen dat ze nooit meer bang hoeft te zijn omdat ik er altijd voor haar zal zijn.
O ja, onder het veilig en toeziend oog van een stel paters. Ahum ..... Die hadden in die tijd wel iets anders te doen dan erop te letten of ik misschien gepest werd door mijn klasgenoten. Ik was toen ook hartstikke lelijk, beugel en ouderwetse kleding en schoenen enzo, dus het was mijn eigen schuld dat ik de pispaal was. Of ?
Niemand zou gepest mogen worden. Helaas worden mensen vaak op hun uiterlijk beoordeeld. En nog is dat geen reden... dat zou het niet mogen zijn.
Uit je reacties kan ik al merken dat je een heel open en bewogen persoon bent, die echt meeleeft, laat niemand zeggen dat het je eigen schuld was! Als ik foto's uit die tijd zie, zag ik er niet raar of lelijk uit. Maar hoe ze me genoemd en behandeld hebben, heeft me wel gevormd. Het kost me na 30 jaar nog altijd moeite om anders naar mezelf te kijken.
Brugklas ..... ik weet er alles van. Mijn eerste twee middelbare schooljaren waren in een internaat. Dus niet na schooltijd een veilig plekje thuis, maar het getreiter in studiezaal, tijdens het gezamenlijk eten, buiten, en 's avonds in de slaapzaal ging dan dubbel hard door. En daarna was er weer zo'n dag.
Dat is helemaal heftig! Pfff...
Jij gaat je eigen weg zeker vinden!
Jij gaat je eigen weg zeker vinden!
Volg je instinct en de rest volgt vanzelf...Wens je alle succes toe!
Volg je instinct en de rest volgt vanzelf...Wens je alle succes toe!