Mijn innerlijke rook.

Door Weeps with the Wind gepubliceerd op Saturday 09 November 20:19

 

 

Ik adem je uit
Omdat ik je inhaleer
Je enorm waardeer
Woorden zonder geluid

Ik aai over je heen
Omdat ik je heb betast
Jou vacht als mijn gast
Dat gevoel ging door merg en been

Ik volg jou instinct
Omdat ik jou heb beleefd
Jouw natuur nagestreefd
Met mijn Ziel gelinkt

Ik viel met je mee
Omdat ook ik ben opgestaan
Door onwetendheid ben gegaan
Volg je nu gedwee

Mijn voeten volgen nu jouw sporen
Omdat ik even was afgeweken
Bij de maatschappij was neergestreken
Maar daar kan niks mij bekoren

Ik weet dat jij nu word uitgemoord
Maar het is niet jij
Maar zij
Die hun eigen innerlijke niet meer hoort

 

Jouw natuur is mijn zijn
Wat anders kan ik niet wezen
Mijn lichaam enkel als prothese
levend in jouw rook is mijn Zielterrein!


Ik adem je in
Omdat mijn uitademing jouw wolk is
Mijn licht in de volledige duisternis
Mijn Yang en mijn Yin!

 

 

 

~~ Peace Troubadour ~~

 

 

 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi!
Prachtig!
Prachtig neergezet!
Vooral die eerste afbeelding is een weergaloos plaatje!
Erg mooi en diep geschreven. :-) XXX
Diep ingesnoven hier!
Diep ingesnoven hier!
Heel mooi gedicht. Ik proef er ijs en wolvenvacht in.
In de sporen van een wolf volgend, er zijn slechtere wegen om te volgen, volgens mij,
daar de wolf niet uitsluit en gewoon zichzelf is.
Ik dacht trouwens dat jouw profiel foto van een duivelin was die een engel uitademde. :)