De barcodes van ons leven!

Door Weeps with the Wind gepubliceerd op Saturday 16 November 22:59

 

Gestreept, ingekerfd en uitgediept. Een herinnering die mij al 20 jaar in de ban houdt en met dank aan Dame Blanche weer boven de oppervlakte kwam om het neer te pennen.

 

 

Ik telde 21 lentes toen ik voor drie maand door Amerika zwierf samen met een neef uit Australië. Hij wou gewoon naar Amerika toe om maar op reis te zijn, en ik omdat ik bezeten was (ben) door indianen en hun cultuur. Ik wou ze zien, heb ze gezien, en heb tranen met tuiten gehuild. Maar goed, daar ging het verhaal niet over.
In die drie maand heb ik zoveel gezien en ervaren en gedaan en gevoeld en meegemaakt, maar er is één ding wat mij het meest geraakt heeft. Geraakt in de zin van dat het mijn levensbeschouwing veranderd heeft. Voorgoed!

 

 



We hadden een oude Ford stationcar gekocht. Hemels blauw van boven en hout kleur van onder. Ik voelde mij er helemaal thuis met zo'n logge bak onder onze kont. We trokken van Oost naar Zuid naar West naar Noord om vervolgens weer in Oost uit te komen. We hebben tussen krokodillen geslapen in Louisiana en in de nest van ratelslangen aan de grens van Mexico. We zijn overvallen door wasberen terwijl we soep aten onder de sterren Hemel van het Westen, en het diepste punt van de Grand Canyon bereikt. Allemaal spannend, maar toch is het maar één blik geweest die mij een grote les in mijn leven gegeven heeft.

 



Zo'n Ford lust nogal wat als je uren en dagen rijdt. Dus tanken was een onderdeel van ons reis geworden. Uiteraard!
Ergens voor de Grand Canyon, in indianen gebied (?!) moesten we dus weer tanken. Terwijl ik nog in de auto zat met mijn raam naar beneden gedraaid om koelte binnen te krijgen, stopte er een wrak van een auto naast mij waarvan je zou denken dat zoiets nooit meer in staat zal zijn om nog maar te rijden. Maar wat er in zat, doorbrak alle natuurwetten die je als westerling maar bedenken kan. (Westerling, klinkt misschien raar hier, maar je begrijpt me wel....)
Een indiaanse vrouw die voor mij op dat moment wel 180 jaar oud leek, keek mij aan met haar git zwarte ogen. Onze blikken bleven daar een tijdje hangen, waarschijnlijk maar een paar seconden, maar leken wel uren voor mijn gevoel. Alsof we elkaar begrepen. Alsof zij mij dat gaf wat ik voor de rest van mij leven leren mocht. En alsof ik haar weer een stukje jeugd mee gaf. Een ongelofelijke chemie die op dat moment speelde. (niks op seksueel vlak goed te verstaan) 

 

 

Ik kwam, ik zag en overwon!



Haar huid was zo mooi dat ik het vandaag de dag nog zowat uittekenen kan. Niet een landkaart, maar een wereldkaart. De diepste groeven die ik ooit van mijn leven gezien heb, maar in zo'n perfectie dat mijn adem in mijn keel stokte. En nog als ik aan haar terug denk!
Geen minuscuul plekje wat nog strak was. We waren op weg naar de Grand Canyon, maar ik had het gevoel er al beland te zijn. Alles wat ik nog zien wou, of ervaren wou, zat in haar gelaat gekerfd. Elke groef had een verhaal te vertellen. In die luttele seconden las ik een volledige encyclopedie serie uit. Dat, heeft mijn hele leven veranderd ten opzichte van ware schoonheid.

 

 

 



 Niks zo mooi als de ware barcodes van ons leven te tonen. Rimpels zijn de ware vertelsels van ons leven. Ik vind ze prachtig en voor mij een onmisbaar feit van een menselijk bestaan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Niet tegen de natuur in gaan, maar mee drijven om rimpels te veroorzaken!  

 

 

 

Peace Troubadour



 

 

Reacties (17) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een prachtig artikel!
je schreef het zo mooi - de barcodes van het leven ..
Ik zeg altijd 'iedere rimpel heeft zijn verhaal' en hoe ouder een mens wordt hoe meer verhalen men te vertellen heeft.
Nooit zal ik één rimpel laten weghalen of verdoezelen ..
Ik heb nog bijlange niet zoveel verhalen te vertellen als die Indianen.
Dikke duim
Bedankt, je hebt me geïnspireerd tot het schrijven van een gedicht.
Ik weet niet of het eigen foto's zijn, maar mag ik een van bovenstaande foto's gebruiken?
Dank je voor het delen! ;-) XXX
Een schoon artikel, puur en mooi, net zoals de dames op de foto´s! x
Mooi artikel over het tonen van de werkelijke pracht van het mensdom: rimpels ..... .
En indianen: schande dat ze zijn uitgemoord door de Europeanen die toen al dachten dat ze de wereld bezaten .... .
Ik had trouwens ook ooit zo'n moment als jij beschrijft.Een onbekende aankijken en ineens weet je dan alles van die persoon.Geen onzin-dingen,zoals wat voor auto hij heeft,maar belangrijke zaken:Hoe hij was opgegroeid,hoe hij in elkaar zat en hoe hij zo geworden was.Heel bijzonder om mee te maken.
( http://autobio-blogs.plazilla.com/dat-ik-dat-gedaan-heb )
Zal die eens gaan lezen want klinkt wel interessant.
Erg leuk te lezen dat ik niet de enige ben met zo'n ervaring...doet me deugd :-)
Prachtig getekende gezichten.Ik hou daar ook heel erg van.
Echt wel hè! :-)
Over 20 jaar zullen we foto's uitwisselen, ok? :-)
Ik doe mee. ;-)
Oooh leuk :-D
Deal!