Een merkwaardig fenomeen

Door Heartbounce gepubliceerd op Monday 11 November 21:45

Ze zitten zwijgzaam tegenover elkaar. Samen kijken ze gefascineerd naar dat wat tussen hen in staat. Geleund tegen het oude mahoniehouten bureau, laten ze hun gedachten gaan. Dat oude bureau vormt een schril contrast met de nogal rommelige werkomgeving. Voor het grootste deel is het bovenblad schoongeveegd, behalve de plek in het midden. Voor hen, in een glazen pot, staat de substantie, waar ze eigenlijk geen raad mee weten. Opeens doorbreekt één van hen het stilzwijgen.
'Heb je het allemaal goed onderzocht, Victor?' , vraagt de oudste, een al wat kalende man, aan de linkerkant van het bureau. De ander, ook een academicus van formaat, schuift wat rusteloos heen en weer en zegt: 'Neem van me aan, dat het allemaal wetenschappelijk onderbouwd is, de uitkomsten van het onderzoek wijzen steeds in dezelfde richting. Er is zelfs een second opinion over gegeven.'
Hij zette zijn hoornen bril wat rechter op zijn neusbeen en plaatste beide ellebogen op de tafelrand. Zijn witte laboratoriumjas hangt op een haak, achter hem aan de muur. Zijn snel heen en weer rollende ogen kunnen nauwelijks verhullen, dat hij bijzonder gespannen is.
'Hugo, we hebben een conclusie, het kan niet anders, maar wees voorzichtig. Ik vertrouw het niet helemaal. Dit spul kan alle kanten uit. Je moet oppassen dat het niet gaat kruipen. Het verplaatst zich namelijk sneller dan je denkt, in richtingen waarvan je het niet vermoedt. Bovendien', en hij boog zich opeens dichter naar Hugo toe, dempte zijn stem en zei:. 'wil ik er nog iets over zeggen'. Hij keek snel achterom en fluisterde: 'Dit is ook nog eens besmettelijk, Hugo, wees alsjeblieft voorzichtig'.
Hij leunde weer rustig achterover in de zwartleren bureaustoel en vervolgde: "Dit is nog een restant dat afkomstig is uit het Stedelijk Lyceum. We konden niet vermoeden, dat dit nog actief zou worden.
Het is van alle kanten onderzocht, maar men krijgt er geen vat op. Het schijnt dat het zich opeens explosief kan vermenigvuldigen.
Een onzekere factor is,
ging Victor verder, dat we ook nog niet zeker weten hoeveel anderen er al besmet door zijn geraakt. Een saillant detail is dat het van inhoud lijkt te veranderen. Het duikt overal op.
Op een gegeven moment ontdekken ze steeds weer een nieuwe vorm, dus kijk alsjeblieft uit.

Victor keek hem peinzend aan en hij vroeg: Maar wat is het effect dan en de gevolgen? Moeten we voorzorgsmaatregelen treffen?
Hugo, dat is nu juist zo moeilijk te bepalen. Het is een merkwaardig fenomeen. Ik weet het niet. Soms kan de druk enorm de pan uitrijzen en dan op andere momenten merk je er weer helemaal niets van. Het schommelt en het is onberekenbaar. We hebben het idee, dat het ook gevoed wordt door anderen.
We denken dat het niet in te tomen is, dat is nu juist het lastige. We vermoeden dat het inderdaad al velen heeft besmet.

Hugo schoof wat onrustig met zijn voeten heen en weer, tikte gedachteloos met zijn wijsvinger op het rapport dat voor hem lag. Hij liet de sigaret in de aardewerk asbak voor hem rustig smeulen. Toen keek hij de man tegenover hem recht in de ogen aan.
Maar Victor, kun je me vertellen wat er tevoorschijn is gekomen? Wat is het precies?.
Het is verstandig dat je het vraagt. We hebben het onderzocht, maar kunnen geen andere conclusie trekken, Hugo. Onmiskenbaar. Het is bloed.

Schrijversbloed....



© Heartbounce

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.