Het hart van een stel tijger ogen

Door Chippies gepubliceerd op Tuesday 17 December 10:55

 

Het hart van een stel tijger ogen

Zijn ogen stralen met de schijn alsof je meteen op hem mag springen. Een dier. Een lust, een prachtige ziel. Het verdrietige geen dat ik ontdekte. Mensen om dit verscheurende dier heen zijn gegroeid, door hoe hij uitkomt. Als king of the jungle met warme ziel en betere ideeën. De balans van strijd en lust. Geven en doorzetten, tot de laatste zon opkomt en hij mee gaat. Maar echte vrijheid zal hij nooit zien. Gevangen in andere aarde. Hij hoort er niet, maar kan zoveel. Ik probeer hem te lokken. Te verleiden naar een paradijs dat ik ooit zag. Waar hij was komen wonen in mijn hart. Ik sta tussen de mensen, zelf geven ze geen moment een stukje weer van geleerde wijsheid of echt geweten. Hij wordt betast. Wij worden doortast en verscheurd door mijn aan hem gelijke momenten in mijn leven. Alleen had ik geen tijgerogen, maar een bekraste iris. Op dezelfde manier kunnen we ademen en zien. Samen en diep. En daar vielen ze, maar grepen hem. Een verdeeldheid die ik niet kon zien aankomen. We werden samen gegrepen. Zomaar op één moment. 

Het leven is gegeven door mensen. Doorgegeven. Zodra je aangeraakt bent met het antwoord ja jij mag, gaat de wereld open. Tijdens deze verscheuring en verdeling van zijn ziel. Stond hij er bovenop en verdween. Alle mensen achterlatend. Ik was alleen. Verstopt in de bergen. Waar zijn ogen de wanden belichten. En ik kan zien dankzij onze ontmoetingen. 

Hij meegenomen naar een onbebouwde weide. Haar geloof, haar egoistische momenten, in haar stervende zijn. 

Het is prachtig als God het zo bedoelt had. Een bewegend moment, als de aarde alleen beweging was. 

Maar ik had zo'n diep geloof. 

chippies ©

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een mooie sterke boom geknakt door de storm , terwijl het riet aan de waterkant ging liggen en zich weer oprichtte.
Mensen zijn als mieren en het riet.
samenwerkend en flexibel.
De massa beschermend tegen gevaar of inzettend om te overwinnen.
Hoe mooi en eerlijk een wilde tijger ook is, de wereld is niet groot genoeg voor hem,
Laten we hem nog een stuk zelfrespect, Hoewel gekooid, een mooie ruime omgeving.
Mooi!