Plazillamuizendorpse zatlap Gildor is bang voor zijn huwelijksnacht

Door Miesje11 gepubliceerd op Tuesday 03 September 17:16

5178b0aecc3aba8cea6ab80e4acfe06f.jpg
Dat was me een feest zeg, het huwelijk van Gildor en Roosje. Man, man, wat een dag! Tis dat Gildor zich geestelijk had voorbereid op de grote gebeurtenis met een flink glas Bacardi Muis, want anders had men hem hoogst waarschijnlijk tegenstribbelend naar het altaar moeten slepen. Tja, Gildor voelde zich te oud voor het huwelijk en was bang dat Roosje in lijf en leden veel te jong was om het tot een succes te maken. Pieter en Geweldieko moesten op hem inpraten en verzekerden hem dat een huwelijk met een jong blommetje hem veel moois zou opleveren. “Ja,” had Gildor gezegd, “26 pluimenbolletjes om voor te zorgen!” Hij voelde de bui al hangen.

Desalniettemin, gesterkt door de drank maakte hij zelfstandig zijn weg naar het altaar, samen met zijn lieftallige Roosje. Jovale stond in de zaal een beetje beteuterd te kijken. Ja, Roosje was een droom van een muis en ze rook naar lentebloesem, maar Jovale bleek op een geheime missie te zijn geweest en mocht er met geen woord over reppen. De gevolgen bleven niet uit, Roos was boos en Jovale mocht kijken hoe ze met een ander trouwde.

Het was een feest in het Plazillamuizen dorp. Iedereen genoot volop van al het lekkers en de drank stroomde onophoudelijk in ieders glas. Doch, zoals met alles feestjes, kwam ook aan deze een einde. Men moest naar huis. Pieter, Gewoonieko, Jovale, Moni, Doortje, Weltevree, Karazmin, Surfingann, Neerpenner, Yneke, Merel, Victor, Taco, Lucifall, Chris en haar man, Bokita, Flying Eagle, Marissey, Motorfietsgerrit, Burgermeester Tiegemboy, Ingrid, Jack, Schweiz, NelleN, Rob en nog véél meer muisjes waren allemaal een beetje teut. Gelukkig hadden de meeste er wel voor gezorgd dat ze veilig thuis zouden komen, maar ja, Lucifall, Ingrid, Jack, Moni en Marissey hadden dat dit keer niet gedaan. Ze waren natuurlijk veel te gespannen want Roosje was hun vriendin. Tja, daar stonden ze dus naar elkaar te kijken. Wat nu? Er moest iemand komen om hen naar huis te rijden, want rijden onder invloed was errug gevaarlijk, dat wisten ze heel goed. Ze keken allemaal naar Jack, die had immers altijd wel een antwoord klaarliggen. Hij zuchtte, haalde zijn schouders op, draaide zich om en keek de zaal in.

“We hebben een Bob nodig!” schreeuwde hij luid door de zaal heen.

“Watte?” riep iemand terug.

“We hebben een Bob nodig!” gilde Jack weer.

“Hebben jullie geen Bob geregeld?”  Burgemeester Tiegemboy was naar ze toe komen lopen.

“Nee, vergeten” zei Jack. “Is er een Bob hier in de zaal?” riep hij wederom.

“Ja, ik ben Bob!”’ riep Bob terug en liep naar ze toe.

“Dus jij bent een Bob?”

“Nee, ik ben gewoon Bob.”

“Ja, dat begrijp ik, maar ben je al een Bob?”

“Hoezo, ben ik al een Bob? Dat zeg ik toch? Ik ben toch Bob?” Bob krabde zich achter zijn oor.

“Goed zo, want we zoeken nu een Bob. Ben jij al iemands Bob?”

“Nou ja, ik ben al wel getrouwd als je dat bedoelt?”

“Nee, ben je al iemands Bob? We zijn namelijk op zoek naar een vrije Bob.”

“Maar dat zeg ik toch, ik ben al genomen.”

“Oh, dus je bent iemands Bob? Loopt er hier misschien nog een andere Bob rond?”

“Nog een Bob? Hoeveel Bobs verwacht je dan hier aan te treffen?” vroeg Bob.

“Nou, toch zeker wel een stuk of 50.” zei Jack.

Bob keek hem verbijsterd aan, zijn ogen rolden zowat uit zijn oogkassen. “50 Bobs? Ben je gek? Ik zou denken dat één Bob meer dan voldoende was.” Er zat zeker een steekje bij die muis los.

“Nee, het moeten er minstens 50 zijn, want anders hebben we er niet genoeg.” zei Jack vastberaden.

“Wat ben je dan van plan met ze te doen, een sekte beginnen? Wat is er zo onmisbaar aan een Bob dat je er 50 van nodig hebt?” vroeg Bob.

Jack keek hem aan. Deze Bob was een domkop, daar wilde hij niet mee in één muismobiel zitten. Hij ging wel lopen.  

“Bob?" zei hij toen met emotie, "Rot maar op, we lopen wel naar huis.”

Bob vond dat geen sof.

Ach ja, je huwelijksdag, de mooiste dag van je leven en je huwelijksnacht is het slagroom op je toetje. Dat wist iedereen toch? en iedereen verheugde zich er altijd op, behalve als je Gildor heette. Zijn slagroom vond hij in de bar op de benedenverdieping van het hotel waar ze logeerden. Héle flessen hadden ze er staan; Pinkpop heette het om precies te zijn. Wat dat was? Wel, je hebt likeur en je hebt likeur. Dit was een likeur waarbij je na één slok meteen in opperste zaligheid op de grond lag, het spul was zó sterk dat alleen de meest doorgewinterde drankorgel weerstand kon bieden aan zijn tongstrelende kracht en laat ons Gildor die man nou net niet zijn. Hij wist dat natuurlijk wel, hij wist het heus wel, maar een huwelijksnacht met zo’n vurige schoonheid als Rose-Love maakte hem onrustig en alleen een borrel van het meest superieure soort kon volgens hem zijn gemoederen sussen.

9b2053ff04c0259e47a0bd65963b27d8.jpg

Roos had zich lekker opgedirkt in hun hotelkamer, ze had zich gedoucht en geparfumeerd, klaar voor een heerlijke nacht met haar welwillende echtgenoot, alleen wist zij niet dat hij bepaald niet welwillend was. Hij was zelfs zo niet welwillend dat hij nergens te vinden was kwam ze achter nadat ze een paar uur op hem had zitten wachten. Haar huwelijksnacht was bezig te veranderd in een poppedeflop. Arme Roos. Ze zat maar te wachten op het bed dat gebouwd was in de vorm van een hart, ontworpen met een heerlijke massagemachine onder het matras. Aan het plafond hingen spiegels omringd met kleine glinsterende sterretjes. Roze blaadjes lagen verspreid over het matras en er stond een fles Champagne op een tafel bij het raam, maar Gildor was in geen velden of wegen te vinden. Waar zat hij toch?  

Tja, tis maar goed dat ze het niet wist, want Gildor lag in de bar onder een stoel. Op de grond en dweilend in zijn eigen kwijl lag hij plat op zijn bek. Zijn tong hing uit zijn mondhoek en hij keek wazig uit zijn ogen. In het kort, Gildor was ‘boven zijn water’, anders gezegd, hij was straalbezopen. Hij zong in zijn beschonken toestand een lied dat hij ooit zijn vader had horen zingen:

Oh moeder weet je wat ik droomde?

Ik zag de hemel opengaan

‘K zag allemaal mooie witte engeltjes

Stomdronken om de toonbank staan

Ze dronken whiskey en jenever

En ook een beetje brandewijn

Oh moeder wat zou ik willen

Daar in die mooie hemel zijn.

 

Gildor had nu een heel groot probleem en hij stond op het punt erachter te komen hoe groot die eigenlijk was want Roos was boos. Ze ging naar hem op zoek. Op de gang aangekomen kwam ze Surfingann tegen die als receptioniste- telefoniste werkzaam was in het hotel. Deze was verbaasd Roosje zo laat aan te treffen, gedrapeerd in haar verleidelijke nachtjapon klaar voor wat een  wilde huwelijksnacht vol passie en vuur had moeten zijn.

“Wat doe jij hier? Hoor jij niet met andere dingen bezig te zijn?” vroeg ze een beetje beduusd.

“Ha! Praat me er niet van. Mijn echtgenoot is foetsie! Weg!  Ik zit op mijn kamer al uren op hem te wachten, maar ho maar, hij is zeker met de Noorder wind vertrokken!” Ja, Roos was écht heel boos.

“Laten we hem dan maar gaan zoeken want dit kan toch niet Roos?” Samen gingen ze de lift in waar ze Berna ook tegenkwamen. Berna was na de bruiloft op vakantie gegaan met haar man en verbleef een paar dagen in hetzelfde hotel.

“He Roos, wat doe jij hier? Moet jij niet met andere dingen bezig zijn?”  Ze kreeg het hele verhaal te horen van Surfingann en Roosje.  “Meid, dat kan toch niet? Kom, ik help wel mee om hem te zoeken.” .  Met zijn drieën gingen ze Gildor zoeken.

In de aankomsthal kwamen ze Nyn tegen die werkzaam was in het restaurant. Ze was net klaar met werken en zag er uitgeblust uit. Ook zij keek nogal verbaasd op om Roos aan te treffen.

“He, Roos, wat doe jij hier? Moet jij niet met andere dingen bezig zijn vanavond?”  Nyn kreeg het hele verhaal te horen en ook zij bood aan om te helpen zoeken naar Gildor.

9157b3c1b2263b4208f59b666b7fb7a5.jpg

Voor ze het wisten had zich een hele groep muisjes aangemeld om mee te helpen zoeken naar Gildor. Het hotel werd van boven naar onderen doorzocht, niets werd overgeslagen. Ze zochten het restaurant af, ze zochten achter de balie, ze zochten in het kantoor van de Directeur, ze zochten in de toiletten, Berto ging zelfs zo ver om in de koeling van de centrale keuken te kijken, maar Gildor werd niet gevonden. Moe van het zoeken gingen ze toen maar met zijn allen in de bar zitten met een borrel.

“Heeft er iemand hier misschien gedacht om ook buiten te zoeken?” vroeg Nonnie die net kwam binnenlopen. Nonnie was tennis instructrice en gaf meestal tot vrij laat les. Het geld van de gasten moest tenslotte stromen en zij was ZZP’er en kon de poen goed gebruiken. 

Iedereen keek elkaar aan en keken toen naar Nonnie.

“Hoezo buiten, Nonnie? Weet jij iets wat wij niet weten?” vroeg Pooky. Pooky was Directrice van het hotel en was stinkend rijk geworden door met veel creativiteit haar klanten telkens weer een kwartje lichter te maken.

“Omdat IK weet waar hij is!” zei Nonnie triomfantelijk. “Volg mij maar!”  zei ze.

Het gezelschap stond op en liep achter Nonnie aan. Ze leidde ze naar de rozentuin dat zich aan de zijkant van het hotel bevond. De lucht van geurige rozen kwam ze tegemoet, het was werkelijk een genot om daar te lopen. Echter, een heel andere geur kwam ze tegemoet, dat en iets anders. Het leek wel een krolse kater dat pijn aan zijn grote teen had. Ze liepen langs het mooi aangelegde pad de tuin in en kwamen tot stilstand bij een struik. Op de grond voor hun ogen lag onder de struik verborgen Dhr. Gildor. Alleen zijn beentjes en staart staken er onderuit. Naast hem lag een lege fles Devil Springs  Vodka. Met een alcohol percentage van maar liefst 80% kun je je denk ik wel voorstellen hoe dat er uit moet hebben gezien. Volkomen van de wereld lag hij daar te boeren en vieze scheten te laten. Echt een fraai gezicht voor zijn aanstaande bruid. Not. Ondertussen lag hij te zingen. Het was een lied van de Meatles: I can’t get no satisfaction.

Roos stond ernaar te kijken, haar gezicht strak van woede. Hoe durfde hij??? HOE DURFDE HIJ DRONKEN TE WORDEN OP HUN HUWELIJKSNACHT???

“GRRRRRRRR!” zei Roos, “Wil jij satisfaction? Nou dan kun je van me krijgen!!! Een heleboel! GRRRR!!!” ze bukte voorover, pakte hem bij zijn staart en trok de luid boerend en vieze scheten latende Gildor kermend achter zich aan. “KOP DICHT!!!” brulde ze hem toe. Ze sleurde hem de tuinpad af, ze sleurde hem de trap op naar de ingang. Het was geen gezicht, zijn kop ging bom, bom, bom de trap op, maar dat kon Roos niets meer schelen, ze was zo boos dat ze hem  woedend mee de lift in nam. Onderwijl lag Gildor luid te jammeren. Wat er daarna gebeurde? Tja, ik zou het je niet kunnen vertellen, ik weet alleen dat toen ik even later langs hun hotelkamer liep er erg veel herrie uit de kamer kwam, maar wat voor herrie dat was zou ik je niet kunnen vertellen, ik wil het niet weten ook.  

Mochten jullie je afvragen hoe het met Tim gaat op zijn vakantie, hij heeft een weer een leuke foto van zichzelf opgestuurd vanuit Las Vegas. Hij mist jullie en hoopt dat jullie net zoveel plezier hebben als hij.

10cfa6f4d0030126a6f95f23f0086769_medium.

Reacties (88) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heerlijk! De bruid die hoge verwachtingen had van de huwelijksnacht met haar kersverse bruidegom om hem vervolgens vol walging en afschuw aan zijn staart de bruidssuite in te sleuren. Wat zullen die genoten hebben. En Tim die bij afwezigheid op vakantie zijn eigen toast heeft uitgebracht op het bruidspaar en er zo te zien al niet veel beter aan toe is. ^_^
Zeer benieuwd hoe dat afloopt :)
Heerlijk! De bruid die hoge verwachtingen had van de huwelijksnacht met haar kersverse bruidegom om hem vervolgens vol walging en afschuw aan zijn staart de bruidssuite in te sleuren. Wat zullen die genoten hebben. En Tim die bij afwezigheid op vakantie zijn eigen toast heeft uitgebracht op het bruidspaar en er zo te zien al niet veel beter aan toe is. ^_^
Zeer benieuwd hoe dat afloopt :)
Ik lig in een deuk.
Wat een leuke rol heb ik hierin gekregen.
Bedankt. â?¥
Graag gedaan, op naar de volgende rol!
Het was weer fantastisch om te lezen.
Wat heb jij een fantasie en jij kan het ZO MOOI schrijven
ik heb weer volop genoten
Dank je Chris, ik moet dringend weer een rolletje voor jou gaan schrijven, het is weer hard nodig.
Arme jij.
Haha, ik voel me geen arme ik hoor!
Ik geniet van de verhalen en fratsen van mijn 'familie muis'. -))
Prachtig,:-) wat een aanwinst voor Plazilla ben je ,het verhaal en rondleidingen en kennismakingen zijn meer dan mooi!,Ga als ik tijd heb alles eens lekker achter elkaar lezen,mijn grote complimenten voor je prachtige fantasie en de verwoording ervan! Is een Knuffel waard Xxx
Dank je wel Yneke, wat een lof! Ik heb helaas moeite met sombere sferen, vandaar mijn absurde verhalen. Ik weet dat je niet altijd alles weg kunt lachen, maar na de deprimerende stemmingen van de afgelopen tijd vond ik het welletjes, er moest dringend wat gedaan worden om de humor op de site terug te brengen.
Missie geslaagd dus!
Het blijft heerlijk om te lezen!
Dank je, dank je... Mijn dank is groot!
Haha, heerlijk geestig! Groetjes van mij (de burgemeerstermuis) en ganse zijn muizenschepencollege, de gemeentemuizensecretatis en zijn gemeentemuizenarbeiders, heel geestig verhaal, er gebeurt wat in plazilla dorp.. wat een feest
Er komen vast nog heel wat Plazillamuizen feesten langs.