De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 139, het buffelen

Door San-Daniel gepubliceerd op Monday 20 January 20:22

images?q=tbn:ANd9GcT0hR_V9WHqIveJQhVCAAT

In de hoofdbarak werd een  soort kantoortje gehouden. Aan de muur hing een roosterbord met fiches in vier kleuren. 'Vier ploegen dienst,' meende Bill, '24 uur de klok rond.'  Een man met wallen onder zijn ogen zat achter een telexmachine, terwijl tegenover hem, een andere man getallen invulde op een groot vel papier. 'Ja', vroeg de schrijver? 'Is hier een telefoon aanwezig,' wilde Bill weten? De man wees met zijn duim over zijn schouder en ging weer door met invullen van getallen. 'We lopen achter op onze gestelde doelen' meldde de man achter de telex. 'dan stellen we onze doelen bij,' antwoordde de man met het vel, 'dan klopt het weer.'Dat vond ik wel een speciale opvatting, ik had er niets mee te maken, maar ik had het idee dat zaken passend gemaakt werden. waarschijnlijk moesten ze een maandlijkse verantwoording doorgeven. Bill, bedankte voor het bellen, maar de mannen  hoorden hem niet en wij liepen de ruimte weer uit. 

'We gaan nog even naar de kantine barak', zei Bill, 'we moeten wat bespreken'. We liepen langs het buffet en Bill schepte een bord vol met vleeswaren en gebakken spek, vervolgens pakte hij wat broodjes. 'Heeft u wat plastic zakjes,' vroeg hij aan de man achter het buffet. Die antwoordde niet maar gaf gewoon een stapel boterham zakjes. Ze spreken hier geen woord te veel, dacht ik en ik liep achter Bill aan. Die tapte twee mokken koffie en ging aan een tafeltje zitten. daar begon hij broodjes vol te laden met de vleeswaren, om ze vervolgens in de zakjes te proppen. Ik sloeg hem in stilte gaande. 'We gaan op stap,' begon Bill' en het overkomt ons niet meer dat we ergens stranden zonder eten.' 'Oh, zei ik,'waar gaat het heen, naar Calgary neem ik aan?'  'Nee,' antwoordde Bil, 'dat was de planning voor we vast kwamen te zitten. De rit van Calgary naar Grande Prairie is al vergeven.' 'We gaan naar Yellow Knife maar dat kan niet van hier omdat er stomweg geen weg is door de wildernis.'

images?q=tbn:ANd9GcQVQZ7jvlxJmyGkQgECIzo

'Yellow Knife,' herhaalde ik, 'hoe ver ligt dat hier vandaan?' 'Van af Fort McMurray, zo´n 1700 kilometer maar we zitten daar voorbij, dus reken maar op 1900 kilometer. reken maar op 24 uur rijden'. 'Allemachtig',riep ik uit, 'dat is geen flauwekul meer.' 'Nee', beaamde Bill, 'dat is geen flauwekul en er zijn nog wat kleine dingetjes die ik je moet vertellen ' 'Nou laat maar komen,'zei ik, 'niets verbaast mij meer'. 'Tjah,' zei Bill, 'we gaan over High Prairie, dat ligt zo´n 700 kilometer in de goede richting, daar worden we opgeladen met stalen buizen en proviand voor de mijnen voorbij Yellow Knife'  'Wat voor mijnen zijn dat,' vroeg ik, het antwoord goud verwachtend. 'Het zijn strip mijnen,' vertelde Bill,'het is één van de grootste vindplaatsen van diamanten, de mijnen zien er als een trechter in de grond uit.' 'Ga door', zei ik,'want je had nog wat dingetjes die je me wilde mededelen'. 'Ja', antwoordde Bill een beetje gespannen,' ik heb ons verplicht om zes weken daar te rijden' 'Je hebt wat, vroeg ik verbijsterd?' 

'We gaan zes weken Up North,' herhaalde Bill,' het kunnen er ook acht worden,dat hangt van het werk af.' 'Juist', zei ik,'Dat hoefde je niet met mij te overleggen?' 'Nee,' antwoordde Bill, 'jij hebt je verplicht om tot Calgary met mij te rijden. Deze combi gaat up North dus jij en ik gaan mee.' 'Is er meer', vroeg ik, 'zijn er nog meer kleine dingetjes?' 'Ik kon kiezen uit per uur betaald worden of per mijl, ik heb voor ons per mijl gekozen.' 'Fijn dat ik dat weet,' grinnikte ik, 'je bent een democratische leider' 'In High Prairie ligt er een deel cheque te wachten, zodat we gewoon kunnen tanken en eten,' ging Bill door 'en omdat mensen anders niet gaan. Er is een groot verloop onder de chauffeurs. ' 'Waarom is er een groot verloop onder de chauffeurs,'  wilde ik weten? Bill mompelde iets dat op risico´s leek.

images?q=tbn:ANd9GcSE-CfaOtuuQWCK264iT_j

'Hoorde ik het goed Bill,' vroeg ik, 'is één van de dingetjes een hoog risico?' 'Ach wat heet, risico, risico, mompelde Bill weer, maar hij keek er erg bedrukt bij, 'ben je met mij, ben je mijn man?' 'Wat moest ik?' 'Ik stak mijn hand uit en schudde de zijne,'ik ben met je', zei ik plechtig.' Mooi,' zei Bill, 'dan moesten we maar eens gaan' en even later ronkte de diesel zich warm.

San Daniel 2014

lees ook, de terugkeer, de verborgen jaren in Canada,140, weer indianen

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zes weken Up North, spannend en koud.
Altijd lachen met Bill.
Ja een feest nummer.. je bent er klaar mee in zo´n situatie
Tja, er kan er maar één de baas zijn en jij bent dat niet.
Mmm, klinkt niet veelbelovend. Aparte wereld om in te werken, dat weer wel.
Waarom heb ik nu het gevoel dat er een zeer spannende rit gaat komen ?
Omdat jij de gave van het gezicht hebt
Dank je.