De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 135, De Sneeuwstorm. .

Door San-Daniel gepubliceerd op Saturday 18 January 23:07

images?q=tbn:ANd9GcTdqSFV1qoBIvvksJxHNrF

Langzaam, slow motion, gleden we  wrijvingsloos naar de zijkant van het pad  en schoven de berm op en daarna zijwaarts af. Ik verwachtte dat we om zouden kiepen maar ik sloeg alleen maar onverwacht met mijn hoofd tegen de zijkant van de stalen cabine, toen we met een schok stilstonden. Dat stilstaan was gepaard gegaan met een schurend geluid. De motor was afgeslagen en er heerste stilte. Nog wat klikkende geluiden van metalen onder de motorkap die afkoelden. We stonden in een bocht geleund tegen een hele rij oude pijn bomen. De grote buiten spiegel was er afgewreven door de oude woudreuzen. 'Allemachtig',zei Bill, 'dat had niet veel later moeten gebeuren' en hij wees naar een afgrond om de bocht. De vrachtwagen en haar aanhanger met lading hing scheef, half op de berm en er half af geleund tegen de pijn bomen aan. 'Hoe komen we hier weg,' vroeg ik. 'Normaal gesproken met een lier, maar die kun je hier nergens aan vast maken' antwoordde Bill ' en ik ben bang om al te veel kracht te zetten, met de aandrijving want nu staan we nog veilig maar wat voor bewegingen maakt de aanhanger straks als we de boel trachten los te trekken.'  

Hij pakte het koord van de luchthoorn en blies er steeds drie korte stoten mee. Hij startte de motor weer en zei, 'we zullen zien wat er gebeurt, we zitten binnen een mijl van het kampement.' 'Hier komen we op dit ijs niet op eigen kracht weg, daar moet een bergings voertuig aan te pas komen of een buldozer, maar dan moet ze eerst wel komen.' 'Zal ik er heen lopen,' vroeg ik, half hopend dat hij nee zou zeggen. 'Nee', zei Bill, 'laat me je wat leren over poolcondities.'  Ik keek hem aandachtig aan. 'Als je door min 40 a 50 graden loopt, verstijven je spieren, je kleding wordt hard en je bloedvaten trekken samen. dat veroorzaakt dat je bloeddruk enorm stijgt en dat je buiten adem raakt en je longen daardoor rauw worden en je zuurstof gebrek krijgt, moet ik door gaan?' 'Je bedoelt, zei ik, dat ik dat kampement niet haal?'. 'Dat klopt, dat bedoel ik,' zei Bill. Ik houd de motor aan want anders bevriest de boel  en dan zijn we verder van huis.' 'Als ze ons in het kamp niet horen, dan zijn er nog wel andere manieren om hun aandacht te trekken.' 'We moesten ons maar zo makkelijk mogelijk maken, tot ze langs komen.' Ik wist niets terug te zeggen want het was me duidelijk dat Bill een ouwe rot was in het vak en dit gebied kende.

images?q=tbn:ANd9GcTdqSFV1qoBIvvksJxHNrF

'Kijk',zei Bill,' we doen het niet goed, we hebben geen voedsel voorraad bij ons, dat hadden we wel moeten doen, stel dat we hier een paar dagen zitten tot ze ons ontdekken, dan verrek je van de honger'. Ik begon het nogal donker in te zien. 'Als we er over een paar dagen niet zijn,' vervolgde Bill,' dan bellen ze wel de centrale om te zien of er iets mis is gegaan, want dat kamp zit op zijn voorraden te wachten. Dan horen  ze dat de lading wel verstuurd is. wellicht bellen ze dan de tradingpost om te zien of we daar langs geweest zijn en dat zijn we!' Ik begon het te begrijpen. 'Ja,' zei Bill, dan sturen ze een dienst auto die kant op en binnen een mijl komt die ons hier tegen.' Alles valt of staat met de sneeuwstorm en hoelang die nog aanhoudt'.Hij trok nog eens aan de luchthoorn en net als door een mistvlakte klonk mistroostig het doofmakende geluid.

San Daniel 2014. 

lees ook, de terugkeer, de verborgen jaren in Canada 136, de blizzard

Reacties (17) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Allemachtig! Polaire condities en dan van de weg worden geblazen ... Nu maar hopen dat de mensen in het kamp echt zitten te springen om die voorraden, zodat ze snel komen zoeken.
Wat afschuwelijk, nou ja gelukkig staat tie nog enigszins rechtop en kun je het warm houden binnen.
Ja... en dan maar wachten..
En wachten.....
Met jouw geluk zal de hulp wel snel opdagen.
Met mijn geluk hadie niet van de weg mogen raken.. koude tot op het bot..
Ach ja je kunt niet alles hebben;-)
En toch houd ik wel van de winter maar dit is me te bar en boos!
Héél onprettig
Koude rillingen. Spannend, maar dan zit je inderdaad liever in Spanje.
Koude rillingen. Spannend, maar dan zit je inderdaad liever in Spanje.
Je moet altijd goed kiezen in het leven...een paar plazillanen komen deze zomer langs ... althans dat is de bedoeling.. er is altijd plek voor eentje meer..
Wij niet vrees ik. :( Nou ja, eerst maar zien of we elkaar live ook aardig vinden in februari ;)
Vast wel..