De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 124, het knechtje.

Door San-Daniel gepubliceerd op Sunday 05 January 14:11

images?q=tbn:ANd9GcTRpRDQ8tOFU4bObU2QKPk

De kok keek even op. 'Dank je Shirly,' zei de man, 'die andere was snel op.' Hij zag er onfris uit, ongewassen met zweetplekken in zijn Tshirt en met baardstoppels van een paar dagen. 'Zo Sambo, 'gromde hij,' kom maar eens even  hier naast de wasbakken en begin maar met de vaat.' Hij wees met een hakmes naar een ongelooflijke hoge stapel borden kopjes en bestek. Je gaat niet zo snel in discussie als iemand met een hakmes zwaait en er bovendien als een regelrechte moordenaar uitziet. Er hing een peuk uit zijn mondhoek en ik begreep waarom een busboy, omgegooide drankjes op mocht dweilen. Deze man kon zich zo buiten de keuken niet vertonen, er zou geen klant over blijven. 'We werken hier met voedsel,' legde Jim uit, 'dus enige hygïene is geboden, weet je wat dat woord betekent jongen?' Ik knikte. 'Ik hoor niets Sambo,' zei de kok, 'zijn we doof?' Hoe bestond het dat mensen die derde rangs kok waren in een ballentent de behoefte voelden om baas te spelen. Mensen in Donald Duck baantjes die dan toch nog iemand nodig hadden om af te katten. 'Dat betekent jongen,' vervolgde Jim, 'dat als je gepist hebt, je even je handen afspoelt, ook als je twee keer achter elkaar gaat' 'Morgen leer ik je weer iets , onthoud dit alvast  maar goed.'  'Ja Jim,' antwoordde ik. 'He hé ,Sambo,' gromde de kok, dat is Chef voor jou, anders kun je meteen de andere debielen volgen in de ww rij. 'Ja chef,' zei ik. 'Kijk we hebben een slim negertje te pakken vandaag, dat doet me vreugd jongen.' Hij benadrukte dat met enorme hak door een stuk bot heen.

Het was niet leuk de man was afgestompt en sprak alleen in beledigingen.Er zat wel een plus punt aan, elke middag had ik de tijd om ander werk te zoeken en ik nam mij voor om daar ogenblikkelijk mee te beginnen. Jim had zijn leven waarschijnlijk ook anders voorgesteld, hij had echt een chef kok willen worden, nu werd hij verborgen gehouden in een vette keuken waar hij door klanten niet gezien mocht worden. Het duurde een eeuwigheid en toen was de vaat klaar. 'Jij,' zei Jim, 'doet het niet goed, jij wast écht af, het water moet zo heet mogelijk en je haalt de borden er door en je veegt meteen met de kwast en je pakt het volgende bord, anders kom je tijd te kort.  Dan stapel je de hele bende ondersteboven op en na afloop droog je het een beetje na. Anders heb je nooit tijd om ook de serveersters te helpen en schalen bij te vullen met brood en eieren. Je moet met zo min mogeijk bewegingen zo veel mogelijk doen.

De serveerster die Shirly was genoemd door de kok kwam even met haar hoofd om de hoek kijken.'Hoe gaat het hier, vroeg ze?  'Hij is langzaam' vond Jim terwijl hij mij met zijn mes aanwees, 'maar hij heeft wel mogelijkheden. 'mooi zo,' zei ze, 'daar ben ik blij om, stuur je knecht straks nog even langs de potten met de dweil en chloor en dan mag hij eten.' Het viel mij op dat ik niet direct aangesproken werd, ik was een soort niet bestaande slaafje.

images?q=tbn:ANd9GcTRpRDQ8tOFU4bObU2QKPk

Shirly had niet overdreven, de toiletten waren na het ochtend ontbijt één en al een stinkende bende. Tien minuten later roken de potten fris en de vloer glom je tegemoet, met een tevreden gevoel liep ik de toilet ruimte uit. Shirly stond te wachten, voortaan zet je dit bord, dat je in de bezem kast vindt buiten de deur, als je de vloeren doet. We willen geen rechtzaken. Op het bord stond,' opgepast, gladde vloeren' Hey,' zei ze , 'zijn de dames toiletten nog niet gedaan?'.'Die pak je meteen even mee., je kondigt je komst aan, door luid op de deur te kloppen voor je naar binnen gaat en schoonmaak te roepen'. Als dat klaar is zoek je me op'. Ik gaf een lel op de deur en riep.'schoonmaak' en stapte de lege ruimtes in. Hier waren minder mensen geweest maar eerlijk is eerlijk het toonde prettiger toen ik de ruimte verliet en de glanzende vloeren me tegemoet blonken. 

'Ga nu maar zitten en eet maar wat je wilt,' zei Shirly met een geamuseerde glimlach,' het valt niet mee, hé in de horeca,' en ik moest toe geven dat het van de bedieningskant niet mee viel, als klant had ik daar nooit .bij stil gestaan. Ik stapte met een volle buik naar buiten en liep naar de Pontiac, ik zou eens een rondje bouwplaatsen gaan doen.

San Daniel 2014

lees ook: de terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 125, horeca.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Bijzondere ervaringen doe je op deze manier op. Letterlijk een kijkje in de keuken.
Hoe het er in de horeca toegaat wil je niet weten
Mijn hemel, wat een rot baan!
Ja, wij simpele klanten willen niet weten hoe het in een restaurantkeuken toegaat.
Dat wil je idd niet weten.