De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 113, acid

Door San-Daniel gepubliceerd op Sunday 15 December 19:04

images?q=tbn:ANd9GcSlF3JBt-NGV5wdD4QpmnA

Ik zwierf door het grote huis en voelde me betrokken en deel van het geheel en aan de andere kant eenzaam. Een half duistere kamer lokte mij , er zaten mensen op de grond en er werd pot gerookt, dat rook je al voor je binnen kwam. Zachtjes speelde ' white rabbit', de muziek golfde hypnotizerend over de aanwezigen en verbond hen. Er stonden een paar lage Indiaase tafeltjes en mensen hingen er om heen op de grond, anderen zaten met gekruisde benen en daar voegde ik mij bij. De ronde tafeltjes hadden allemaal een kaars in het midden omringd met wat schaaltjes gevuld  met vegetarische hapjes.  'Te gek,' zei een jonge hip tegen mij, 'dit is eten en drinken tegelijk.' Zo zaten we daar terwijl de muziek ons omringde. Een hippie meisje met grote ogen tikte me aan en ik keerde terug uit een diepzalige rust, ze hield een joint uit in haar hand en ik nam die aan. Ze liet na een tijdje haar adem ontsnappen, ze had alles zo lang mogelijk binnengehouden. Ik rookte niet en had ook nooit gerookt, ik nam een hijs en onderdrukte een hevige hoest prikkel.   Ik hield de rook in mijn mond holte en blies die langzaam uit door mijn neus, als een draak die traag ademt. Dat was wel cool vond ik. 

Ik gaf de joint door en een meisje hield hem omhoog en zoog er aan tussen twee vingers door. 'Wow,' zei ze, 'heavy', ik voelde me ontspannen lachen zonder reden, het begon als een giechel en werd een zacht glimlachend lachen  voor me uit. Toen de joint weer eens langs kwam had ik een tintelend gevoel in mijn slapen en ik voelde me ontspannen. Het meisje naast me was verdwenen, merkte ik toen ik de love grass doorgaf, er zat nu een bebaarde figuur die langzaam heen en weer wiegde terwijl hij een flinke trek nam. Ik begon ook langzaam heen en weer te wiegen, het was prettig, zonder reden, tijdloos.

De muziek veranderde in Indiase ritmes, eerst zacht en langzaam aanzwellend, 'Crazy,' zei de man naast me, dit heet 'sunset over the ganges,' 'ik heb daar gezeten, weet je wel, gewoon met mijn voeten in de heilige rivier.'  'Joh, écht,' fluisterde ik, India, te gek man.' 'Ja,' beaamde man. Dat was nog eens wat, drong het langzaam tot mij door, de man naast mij was in India geweest en had aan de Ganges gezeten. Ik zag hem voor mijn geestes oog al zitten, terwijl Hindoes de rivier inwaadden voor hun heilige bad ritueel. Toen ik hem wilde vragen hoe hij dat gevonden had, zat er een meisje op zijn plaats die mij onderzoekend aankeek. Ik keek op mijn klokje en zag dat ik hier al twee uur zat. Dat kon toch niet waar zijn, ik had het idee dat de tijd juist had stil gestaan.

images?q=tbn:ANd9GcSlF3JBt-NGV5wdD4QpmnA

'Is er iets,' vroeg het meisje terwijl ze heel langzaam lachte naar me. Ik kon haar lach haast aanraken in de lucht. 'Nee,' zei ik, 'ik heb het nooit beter gehad.' 'Neem een blotter,' bood ze aan en hield een schaaltje uit. 'Ik weet niet wat het is', zei ik lachend. 'Kijk zó,' zei ze en pakte een stukje papier van het schaaltje en plaatste het op het puntje van haar tong. Ze sloot haar mond en je zag haar zuig bewegingen maken, toen haalde ze het stukje papier weer van haar tong.' Neem maar,' zei ze en ik keek naar haar mooie mond en nam een blotter en stak mijn tong uit en plaatste de blotter er op of het een hosti was uit de mis en begon er op te zuigen. Het was een onprettige smaak, zuur.  Net als kauwgom verdween de smaak en ik haalde het papiertje van mijn tong. 'Wat is het,' vroeg ik. 'Vloeipapier met  een drupje acid erop,' lachte ze, 'wij gaan straks koken en dan wil ik jou naast me hebben dan koken we samen.' 'Koken,' vroeg ik verbaasd door de nevel van de Mary Jane die ik had gerookt? 'Onze hersens, laten we koken, kom maar dicht bij me het zal zo wel beginnen.' 'Wat heb ik opgezogen, vroeg ik nu pas?'  'Acid,' zei het meisje weer, 'weet je wel MDA of LSD met de complimenten van Ken of of Jane.'    

Daar zaten we in een half donkere kamer en ik besefte hoe makkelijk ik iets had genomen waar ik alleen maar over gehoord had en de nevel van Mary Jane viel van mij af en net toen ik dacht dat het acid verhaal onzin was, begon de muur de bewegen en te ademen.

San Daniel 2013

lees ook, de terugkeer, de verborgen jaren in Canada,114, downers

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heavy! Maar ook linke soep.
Sjeeeh, psychedelisch wordt een mens hiervan
Gekookte hersens, mmhhh
Stoned als een garnaal denk ik.
Flower-power, een tijdperk dat we nooit vergeten zullen....
Flower-power, een tijdperk dat we nooit vergeten zullen....
Man wat een fantastisch verteller en schrijver ben jij.