De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 109, de elken trek.

Door San-Daniel gepubliceerd op Monday 02 December 09:15

images?q=tbn:ANd9GcSjUU-2QJ1Ht62htOS0W1l

Een uurtje later kwamen we uit de afdeling grondzaken waar de archivaris de claim genoteerd had en bij een map met kaarten had gelegd. 'U heeft al wat gevonden,' vroeg grondzaken Jones? Toen wij knikten zei hij, 'dan kunt u het op gehalte laten testen bij het staats laboratorium, wit u het adres hebben?' 'Heel graag zei ik, 'het was mij onbekend dat er zo´n dienst was?' 'Denk er om,' lachte de man, 'aangetekend opsturen.' Hij schoof ons een kaartje met een adres toe en  besloot met, 'een prettige dag verder', dit was een teken dat de grondzaken Jones zich weer in zijn krant wilde verdiepen en wij verlieten de ruimte.

'Nu heb ik ontzettend zin in een kop koffie,' zei ik en Bev vulde aan,  'dan gaan we daarna  het kamp opbreken en gaan we richting huis, waar we je in een makkelijke stoel zetten.' Zo liepen we de snackbar van ouwe Jones binnen, het belletje klingelde vrolijk en Jones keek op van de vaat die hij aan het doen was. 'Nee,' zei hij, lachend, de lammen leiden de blinde.' 'Lach maar,' zei Don en hij wees naar mij, 'hij is te grazen genomen door een chucklewig.' 'Niet te druk,' zei moeder Bev, 'hij heeft een lichte hersenschudding, we komen alleen wat koffie drinken en gaan dan naar huis.' Jones knikte en pakte vier kopjes uit het rek. 

'Hoe zag die Chucklewig er uit,' vroeg hij op gedempte toon?' Dat weet ik niet,' antwoordde ik  'maar het zat achter me aan en had me haast te pakken en toen ik de rivier over wilde rennen sloeg hij me neer en toen ik weer bij kwam toen was het dag'. 'Je hebt in elk geval een flinke bult boven je zonnebril,' mompelde de oude man, 'had je gedronken of dope gebruikt.' Wie rent er nu ´snachts door een bos?' 'Wij gebruiken geen dope,' zei Bev boos en dat zei ze zo gedecideerd en  luid dat ik in elkaar kromp. 'Hij had koorts,' zei Don, 'toen het gebeurde, van de bloedzuigers.' Jullie stadse mensen maken leuke dingen mee in de bush,' vond Jones. Wij namen de koffie mee en gingen aan een tafeltje zitten. 'Het feit blijft wel dat ik al nachten lang takken hoor breken om het basiskamp heen, meldde ik en ik moet zeggen dat het onprettig was daar zo alleen. 'Daar heb ik wel een beeld bij' zei Bev. 'Willen de woudlopers nog een refill'. wilde snackbar Jones weten terwijl hij al met de koffiekan aan kwam. 'Doe maar,' zei ik en maakte een rondje met mijn vinger langs onze kopjes. 

images?q=tbn:ANd9GcSjUU-2QJ1Ht62htOS0W1l

'Ik had je gister nog willen waarschuwen, maar je was te vroeg weg,'zei de oude man. 'Je moet nu in woud oppassen, weet je. Het was op de radio. De Elk trek is begonnen.' 'Wat moet ik me daar bij voor stellen,' vroeg Richard. 'Jullie komen écht uit de stad hé,' lachte de man smalend.' Als het kouder wordt dan komen de Elks van de heuvels naar de lagere gebieden en ze verruïneren de bomen bij gebrek aan voedsel, ze vreten de bast van de bomen af.' 'Is een Elk niet een soort hert,' vroeg, Richard? 'Wat is daar zo gevaarlijk aan.' 'Het is een edelhert,' antwoordde Jones 'en agressief van aard al ze in de rut zijn.'. 'Als ze in de wat zijn,' vroeg Don. 'In de rut,' zei de ouwe Jones ongedurig.. 'dat is nu hé, de bronsttijd, Dat begint nu zo´n beetje in de herfst, dan werpen ze in het voorjaar.' 'Je wil zo´n opgefokt mannetje niet tegen komen, laat staan als er een trek komt van een paar duizend.' 'Herten die gevaarlijk zijn, 'vroeg Bev verbaasd? 'De Elk is een oer hert,' legde Jones uit. De schade die ze toebrengen aan de bossen is enorm en de boswachterij schat hun aantallen tijdens een trek in, met behulp van een helicopter. Dan toen ze waarschuwingen uit gaan en bepalen hoeveel duizenden er mogen worden afgeschoten.  Een meerjarig mannetje weegt al gauw 600 kilo en eet dus heel wat boombast bijeen.'

'Wat voor geluid maken ze,' vroeg ik? 'Als je ze al zou horen dan ben je te dicht bij hen, ze zijn erg op hun gebied gesteld,' lachte Jones, 'het is een soort snuivend, snortend geluid.' 'Ik kom er aan,' riep Jones, tegen wat cowboys die ongeduldig stonden te kijken bij de toonbank en hij liep weg. 'Zo,' zei Don, 'ik weet hoe jouw chucklewigs er uit gezien hebben.'

San Daniel 2013

lees ook, de terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 110, de loodgieters

 

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Toch link, zoveel elken dichtbij in de bronstijd; het zijn immers flinke dieren.
In die tijd, heeel gevaarlijk
Ga het weer volgen! Komen er ook nog bronstwedstrijden?
There is no telling my friend..
600 kilo geeft een aardige bult op je hoofd
Maar die voetstappen dan?
Jaaah ....
Een elk dus. Is dat geen eland? Gelukkig ben je ze niet echt tegengekomen.
Nee, dat zijn twee heel aparte soorten
Dan weet ik dat ook weer