Het stammen inzicht, de Libische jaren

Door San-Daniel gepubliceerd op Monday 16 December 21:58

het stammen inzicht:

Het leven zou voor ons niet meer hetzelfde zijn. Er zouden nieuwe mensen aangenomen worden, techneuten en geologen en alles en iedereen wat maar nodig was om een olie maatschappij handen en voeten te geven. Tegen vorstelijke lonen en vol goede moed en met een open hart, zouden de nieuwe Westerlingen van plan zijn om goed met het gastland om te gaan. Uiteindelijk zouden ervaringen hen doen verharden en zij zouden worden tot wat wij geworden waren. Mensen die over hun schouder keken als zij stappen hoorden en met wantrouwen op voorhand, situaties zouden inschatten. Hun houding zou het kwaad dat in Libïe rondwaart voeden en mensen zouden het hebben over ons allen als de blanke satani, de duivels,  de arrogante christenhonden. Imams zouden de ongeletterdheid van hun kudde aangrijpen om een interpretatie aan te bieden uit de Koran, gefilterd naar eigen beperkte inzichten, die tot haat en rechtvaardiging van die haat zou leiden en aanzetten.

 Terwijl de Koran een mooi boek is, een openbaring van een man, een profeet die inzichten kreeg, om op Goddelijk wijze de mensheid een filosofisch houvast te geven en om met dat houvast een  wereld te verbeteren, wordt die boodschap te niet gedaan, verkracht en voor eigen doelen aangewend. De profeet Mohammed net als Jezus, was een wereld verbeteraar, een stem uit de woestijn. Een stem die uit alle macht probeerde een profetische boodschap te delen met de mensheid, om zo dichter bij de schepper te komen.   Jezus, de man van liefde, zou gegruweld hebben van pauzen die kruistochten zouden uitvaardigen, uit zijn naam. Mohammed kan niet bedoeld hebben dat de ene medemens de andere ritueel afslacht als een geit, uit naam van God. 

De  afgunst, de armoede  of politieke doelen worden bedekt met een laagje Godsdienst en veel fanatieke teksten die uit hun verband gerukt worden om een rechtvaardiging te zoeken. Wij, de Westerlingen, waren zonder gehoord te zijn, de zondebokken van Libïsche Imams. Wij waren de joden uit nazi Duitsland, wij werden vervolgd zonder reden en we hadden geen rechten, formeel wel maar wij konden ze niet beoefenen en de kristal nacht vond wanneer maar mogelijk, plaats tegen ons. Niet zó zichtbaar, als de ingeslagen ruiten in Duitsland, maar als het kwaad dat groeide en rondwaarde in de harten van de misleiden en zijn thuishaven zocht in achtergebleven gebieden, zoals het Libïe dat feodaal uitgebuit werd door haar eigen leiders en gemanipuleerd door imams. Wij werden niet in concentratiekampen gestopt maar sloten ons zelf op in complexen achter prikkeldraad om minder kwetsbaar te zijn. 

De haat die uit de stoeptegels omhoog schreeuwde naar ons toe, waar wij ook liepen, voelden wij elke dag en ik meende er een  groei in te bespeuren. Er was iets in beweging gekomen, iets negatiefs dat zich steeds sterker tegen ons richtte. Zoals een roeiboot die eerst zachtjes begint te schommelen om per beweging in de tijd gezien, in momentum toe te nemen, alvorens om te slaan. Wij leefden op een kruitvaat.   De Eta, de Ira, de Taliban, het voormalige Joegoslavïe, Baskenland, Catalonia, Noord Ierland en Quebec, zijn allemaal seperatistische voorbeelden  van stamverbanden die gemaskeerd, politieke doelen nastreven. Zo was de Libische massa gevaarlijker, er was geen omschreven politiek doel die aanslagen begrensde en dan wordt elke actie tegen de buitenstaanders een victorie. 

Na de zinloze dood van uncle John en zijn collega´s begreep ik hem beter. Hij had mij al eens eerder op de dagen van het versteende woud een uitleg gegeven over de Mo´s en het stamverband. In Libïe was op uitnodiging van haar regering zelf, een buitenlandse stam neergestreken. De hoofdnaam van die stam was :Amerikanen en in die stam zaten onderverdelingen, substammen. De militairen en de Texanen uit de lone star state. De al verbindende stam was er één  van oliemensen en techneuten en haar beschermers.

Tevens had de Libische regering tegen monstrueuze bedragen een luchtmachtbasis toegestaan op lease contract.  De onontwikkelde Libïers schakelden al onze stamverbanden gelijk. Wij waren blank, dus Amerikaan. Een Amerikaanse olieman of een militair werden gelijk geschakeld  en als zij een blanke zagen dan zouden dat wel geen Moslims zijn, wat je ogenblikkelijk in de stam van de christenhonden plaatste. De onontwikkelde geest, door haat gestuurd, brengt geen onderscheid aan tussen Amerikanen en Westerlingen. Die enge geest bedient zich van drogredenen, Alle Amerikanen zijn westerlingen dus alle westerlingen zijn Amerikanen.

Het was niet meer hetzelfde er kwamen die weken overal herdenkings ontmoetingen en diensten en na drie weken ebde het gebeurde langzaam weg, de dagelijks routine had gewonnen van het verdriet. Maar niemand was meer hetzelfde, we waren cynischer geworden. Op school ontbraken de kinderen van de vermoorde oliemannen, zij waren met hun moeders en een goed pensioen terug gekeerd naar de beschaving. Er werd even bij stilgestaan op school. Die zelfde school die dat jaar nog een Libische week gehouden had in het kader van de brotherhood week. Er was maar één stam die de intentie had om in vrede te leven en dat was onze stam en de andere stam gaf voeding aan het kwaad dat ons alleen maar wilde vernietigen. Wij hoorden niet in hun stamgebied te zijn. Het satirische liedje dat toen dagelijks was gespeeld door de intercom kreeg een heel andere lading : all the black folks hate the white folks..and the white folks hate the black folks het werd nu meer dan ooit als waarheid gezien ontdaan van sarcasme.

De tijd tikte door en mijn moeder bezocht nog tweemaal het van Leeuwenhoek zieken huis met mijn vader, maar dat was voor een kort verblijf en daarna werd zij schoon verklaard. De vreugde was groot in ons huis maar ik zei het al, we waren veranderd. Ik hield bevreesde twijfels, die ik uiteraard niet uitsprak, want je moet het ongeluk niet aanroepen zoals Achmed mij had bijgebracht en helaas werd mijn cynisme een paar jaar later bewaarheid.  Op een avond zaten wij aan tafel en mijn vader zei, ik heb een heel interessant aanbod gehad. Wij bleven luisteren.

Een aanbod om mijn contract met 4 jaar te verlengen en daarna auditor te worden van de firma. Het bleef stil. Wat wil je zelf vroeg mijn moeder? Ik haat dit land, zei mijn vader eenvoudig weg. Gaan wij terug naar Nederland vroeg ik? Nee dat denk ik niet, daar passen wij niet meer in. Dat begreep ik wel we hadden altijd, elke 4 of 5 jaar, in andere olielanden gewoond. Je krijgt een andere bril op. Niet noodzakelijkerwijs een betere bril, gewoon een andere. Er ontstaat een ander perspectief. Goh, zei mijn moeder, waarom gaan wij  niet naar Texas. Je blijft daar het rassen probleem houden, zei mijn vader. Ik begreep hem wel, Amerika had nog maar net de segregatie wetten ontstegen.  Het zou lang duren eer daar een balans zou optreden, een echte gelijkheid.

Er zijn maar twee landen zei mijn vader, die in aanmerking komen in mijn optiek. Australïe of Canada. Zuid Afrika vind ik te gevaarlijk, ik wil trouwens helemaal uit Afrika weg. Er was geen google, sterker nog er was  geen internet. Het was ons om het even. Wij wisten van beide opties niets. Vage zaken, zoals de kangeroes in Australïe of de Eskimo´s in Canada. Ik heb een goed aanbod uit Alberta, Canada vervolgde hij, maar in het Brisbane gebied in Australíe ligt een geweldige reserve aan olie te wachten. Beiden zijn commonwealth landen, zij maken deel uit van het Britse gemene best. In beide landen spreekt men Engels. Wat is het veiligste land vroeg mijn zus. Canada, zei mijn vader. Je kunt er op wachten dat de Aziaten weer eens gaan lopen en dan heeft Australïe geen schijn van kans. Daar had ik wel een beeld bij, de Japanners hadden ook Indonesïe, zijn geboorte land, in de laatste oorlog bezet.

Daarnaast is het daar net zo warm als hier.  Oh, zei mijn moeder ineens met fonkelende ogen, speelde de film Oh, Rosemary I love you, niet af in Canada? Dat was een prachtige film vond zij, de sneeuw en de bergen  en de  royal mounted police die altijd hun man vinden. Ja zeker, zei mijn vader en ook daar is een streng toelatingsbeleid, andere stammen komen daar niet zo snel binnen en het ligt onder de beschermende paraplu van Amerika.  Ik heb nog een half jaar de tijd, voor mijn contract afloopt, maar dan neem ik dat mee in de overwegingen.  Die avond droomde ik over ijsberen en Eskimo hutten. Zo zou het lot, op grond van een film die mijn moeder had gezien, ons naar Canada leiden, maar vroegtijdig. Want het lot deed ons vluchten om ons vege lijf te redden. De hand van het kwaad waarde niet alleen meer rond, de hand was een vuist geworden in 1967 die in de Juni oorlog die volgde alles wat niet  Arabisch was vermorzelde en vergruizelde. Wij vluchten weg, onze bezittingen en herinneringen en doden achterlatend. 

San Daniel 2013

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
In tijden van welvaart is er geen oorlog, maar als de schaarste de kop op steekt zijn er mensen die denken meer rechten te hebben dan anderen, en dan begint het gedonder.
Leugens en bedrog nemen de overhand.
Pork de rode kater geeft de DUIM.
DRIMPELS is een dromer.
Dat is andere koek, ik heb de islam in Indonesië van dichtbij meegemaakt en daar heb ik me altijd welkom gevoeld. M'n buurman was imam, een hele vriendelijke ouwe man. Hij vroeg regelmatig hoe dat nou zat met het westerse geloof. Blijkt dat de overeenkomsten best groot zijn, waren altijd leuke gesprekken. Interessant om te lezen, jouw artikel.
Een enorm turbulente tijd, daar in Lybie.