Wonderlijke wisselvalligheden (2)

Door Weltevree gepubliceerd op Wednesday 11 December 12:18

Beneden aangekomen is het wegdek weer van gloednieuw asfalt en al snel bereiken we voor de eerste keer de rivier die we van bovenaf zagen. Kennelijk hebben we alle drie over hetzelfde zitten mijmeren, in ieder geval onderbreekt Pee plompverloren de stilte.
“Van die weg- en waterbouw hier snap ik echt he-le-maal niets.”
“Ik ben wel blij met deze goede weg. Volgens mij is ie helemaal nieuw,” laat ik me ontvallen, meer om haar ontevreden klank te negeren dan om er echt over in de clinch in te gaan. Helaas zit ze schuin achter mij en ik zie hoe haar gelaat een spottende uitdrukking krijgt. Wat zit je nu weer dwars? 
“Nou, ik snap het niet.” klinkt het nogmaals en nog ietsje botter. In mijn hoofd hoor ik er achter aan: als je dat maar weet en aan jou heb ik lak. EmjE mengt zich erin. “Wat snap je niet, Pee?”
“ Zit je op zo‘n levensgevaarlijke steile berg en dan leggen ze er die rottige stenen neer. Nu het weer vlakker is,... hup... geen centje pijn, perfect asfalt!” Inwendig moet ik lachen. Wees blij, het is voorbij...Was je ook angstig?Het klinkt alsof ze die stenen strooien om ferengies te pesten? 
Emje knikt en gooit een vrolijk een balletje op. “Misschien was daar het geld op?” maar Pee grimast en blijft het boos een vreemdsoortig beleid vinden. Punt uit!
Ik draai me helemaal naar EmjE, recht achter mij.
“Oh, had ik al eens verteld van dat asfaltproject met die grote drum op ijzeren wielen waaronder men een vuur stookte?” Pee vindt het uitzicht op de voorbij flitsende bergwand veel interessanter, maar EmjE wil het wel weten.
“Addis. Ik woonde nog met de meiskes in Taywan. Op een goede dag verscheen er bij de buren voor de poort eerst een grote bult keien plus een berg geel zand. Twee dagen lang zaten twee werklieden die keien kapot te bikken tot ze ongeveer een centimeter groot waren. Op de derde dag spreidden ze dat gele zand uit en goten er uit de schuif, onderin die stinkendeton, kokende pek op, schepten er met een gewone schop het gele zand er doorheen en daarna nog die berg steentjes. Dat werden uiteraard van die onhandelbare teerhompen die ze netjes verdeelden en net toen ik naar de taxi liep, ik moest naar mijn werk, kwam er een derde man op Nederlandse klompen in een stinkende overall de hoek om ratelen. Hij sleepte een loeizware stalen handwals achter zich aan. Kwam ik die avond thuis, lag er bij de buren een perfecte oprit voor de poort. Het zag er uit alsof het machinaal gedaan was. Haha.” De aanleiding voor dit verhaal kan er niet om lachen. EmjE deert het niets, reageert alert. 
“Oh, gaat dat hier zo? Leuk voor een kleine klus, Door, maar hier in de bergen schiet dat natuurlijk voor geen meter op. Het lijkt me trouwens onmogelijk om zo'n oventje tegen zo'n enge berg omhoog te trekken.” Naar haar luistert Pee wel want ze mompelt tegen mijn vriendin alsof zij er alles van zal weten:
“Misschien wordt de infrastructuur hier, net als in Nederland, ook per provincie geregeld?”
Ik geef het op omdat ze me finaal negeert. Inmiddels rijden we langs de rivier waarover Ali al sprak.
“Die bergen zijn natuurlijk veel te steil om hier grote asfaltmachines in te zetten zoals dat in ons vlakke Nederland makkelijk kan,” zeg ik nog terwijl we via een gloednieuwe brug de rivier oversteken. Synisch maar weltevree denk ik dat het Ali vast niet bezig houdt wie verantwoordelijk is voor het wegdek zolang hij de auto van de werkeloze baas maar heel houdt. Het miezert inmiddels weer en onze uitstekende gids vindt waarschijnlijk dat de sfeer binnen aanspoort om buiten een luchtje te scheppen. Onderhand heeft hij kennelijk ook door welke dingen wij graag fotograferen.

De kleurencombinatie om ons heen is hier namelijk weer volkomen anders. De  zalmroze rivier oogt wild stromende indrukwekkend tussen de roetzwarte oevers die uit steenkool lijken te bestaan, wat naast het frisse gras bijzondere plaatjes oplevert.
Zodra we weer op pad zijn vraag ik de enige die er verstand van heeft, of de Italianen zich nog met wegenbouw bezighouden, wat hij ontkent. “Tegenwoordig vaak werkploegen Chinezen wegen bouwen. Voor Ethiopiërs fataal, want werkeloosheid.”
Dus ook hier proberen de Aziaten met goedkope mankracht hun poot tussen de deur te krijgen. Pee snuift nogmaals denigrerend. Alweer met het verkeerde been uit bed bent gestapt? Dat begint me knap de keel uit te hangen. Is het zo gek dat ik er op terug kom? Wie weet word je straks wel wat toeschietelijker, als we in Gondar samen ons honingdrankje proberen?

Het hooggebergte achter ons gelaten zoeven we rustig door de uitlopers ervan en het klaart weer op. Na de intense imposante en ruige ontoegankelijkheid, doorkruisen we een uitgestrekte vlakte waar de stille vrede weldadig aan doet en het lieflijke landschap laat mij die enge afdaling snel vergeten. De zon schijnt door blote stukken blauw op vruchtbaar landschap waar, naast veeteelt ook landbouw op terrassen wordt bedreven.
Het wordt tijd om wat te eten, onszelf op een sigaretje te trakteren en we stoppen in de berm bij een nederzetting van allemaal eendere rechthoekige huisjes met golfplaten daken. Het lijkt op het eerste gezicht verlaten, maar er kakelen kippen rond de auto en diverse ossen en koeien grazen op de door struiken omsloten binnenplaats. Volgens Ali is hier echter geen restaurantje. Van mijn shaggie genietend komen ineens van alle kanten gillende kinderen aan hollen. Deze keer roepen ze eens niet om geld en ik zie hen wel denken: Wat valt er te beleven met die dikke rijke witte mensen?  

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Toch wel veel interesse van Pee .. zo van : 'laat maar praten , ik kijk lekker de andere kant op!
Ja, Karazmin vraagt het zich ook af 'waarom' wil ze mee op vakantie?!
Dat wordt wellicht later duidelijk? Ik heb het me regelmatig afgevraagd, inderdaad
In ieder geval is de natuur prachtig en heb je aan EmJe en Ali medestanders.
Je blijft je afvragen waarom ze met jullie op vakantie wilde.
Ik ook...
Wat een Peegezeur, telkens weer en dan over zulke domme dingen. Je kunt toch op je klompen wel aanvoelen dat het niet anders kan, daar in die bergen? Of ben ik nou zo blond...
Nog steeds gezellig met Peetje!
Ja, met Peetje is het echt genieten hoor...
Die Chinezen lijken wel op Polen en Roemenen zowaar mevrouw Dora....
Die Chinezen lijken wel op Polen en Roemenen zowaar mevrouw Dora....