Nog meer vuile was die niet buiten hangen mag? (3)

Door Weltevree gepubliceerd op Tuesday 26 November 15:18

Verslagen wacht ik op het smalle tweepersoonsbed.

“Sorry, ik hoop niet dat ik je nu erg teleurstel, maar even géén Vincentrum of Witte Ganzen." klinkt het gesmoord vanuit het douchehok. Gelukkig ziet ze niet hoe ik van de zenuwen teleurgestelde tranen weg poets terwijl ze even later haar eigen wens weer logenstraft 
“Harry kwam een pak papieren brengen, ja, maar dat sleep ik echt niet mee hier naartoe.”
“Jij hebt ze dus wel gekregen, die statuten?”
“Ja, een grote enveloppe. Zo, hehe, dit zit niet meer in de weg. Pfft, dat moest eerst even.” Opgelucht zuchtend trekt ze door en komt handenwringend binnen.
“Meid, nu eerst een sigaret. Wat een reis zeg en al die tijd niet roken.” Ze klopt in het voorbijgaan op mijn schouder, geeft me twee taxfree pakjes Marlborro en steekt de brand in één filtersigaret uit haar eigen pakje om me daarna onderzoekend te bekijken.
“Allergisch voor verschimmelde hokken of ben je plotseling snipverkouden, Door? 

Ik probeer verontschuldigend te lachen, wat niet echt afdoende lukt. 

“Nou ja, ik had de hoop dat Harry mijn statuten aan jou had meegegeven.” Ze knikt, maar of ze echt snapt waar ik met zoveel smart op heb gewacht, blijft hangen in onduidelijkheid.
“Ach EmjE, laat ook maar. Te moe, ik weet het nu allemaal ook even niet meer."
“Ik heb niets voor je meegekregen en heb echt niet genoeg binding met die bestuurlijke rompslomp om dat gezellig als ontspannen vakantielectuur voor een verloren uurtje mee te nemen. Je weet dat ik me alleen met de financiën bemoei.”
“Hebben jullie wel vergaderd?”
“Ja, maar hoe komt het nou toch ineens dat het op dit moment zo vreselijk belangrijk is?”
“Ik heb nooit notulen ontvangen zoals was afgesproken. Dat snap ik niet, maar laten we er over ophouden, ongezellig allemaal.” Ze nipt met gesloten ogen van haar sherrytje. De mijne heb ik al achterover geslagen. Het lijkt of ik zweef en bijna misselijk van machteloosheid schenk ik nog eens in. Gelukkig smaakt deze borrel nu wel beter, bijna naar thuis.
“Door, bestuurszaken moet je met het dagelijks bestuur afhandelen. Daar bemoei ik me niet mee en alles wat ik weet is dat Henry zich dáár volgens mij ook hoegenaamd niet druk om maakt. Hij heeft zich uit de naad gewerkt voor de PR en zoals je weet, met succes.”
“Waarover vergaderden jullie dan?”
“Over wat jij hier allemaal moest doen, Vincentrum, Wilde Ganzen, die Harry trouwens consequent Witte Ganzen noemt. Bespottelijk gewoon. Ondoorzichtig heen en weer discussiëren over wie er voor welke papieren moest zorgen en waarom die er dan wel of niet moesten komen. Voor mij verloren tijd, dat is mijn afdeling niet.”
“Niets over statuten?” Als zij nogmaals nee schudt is het klaar. Om er achter te komen of ze alle afspraken zijn vergeten zal ik Pee daarop aan moeten spreken en dan vooral waarom ze het anders hebben gedaan dan voor mijn vertrek was afgesproken. Hoe Harry en zij de oprichting van Stichting AbebA hebben opgelost, is de hamvraag.  
Onbeschaafd prop een extra brok kaas naar binnen, klets over niemendallerige ditjes en datjes en ondertussen weet ik dat EmjE dondersgoed doorheeft dat mij iets enorm dwars zit. Een half uur later kruipen we in dikke pyjama's plus een vest onder de koude lakens, kletsen in het donker nog wat na over de reis. Dat ik me afvraag wat Pee dwars zit verzwijg ik, maar EmjE heeft dat door.
“Het ligt niet aan jou, Door. Echt niet. Vanaf het vertrek had Pee de bokkenpruik al op.”
“Had ze er ineens spijt van? Geen zin er dan geen zin meer in om hier heen te komen?”
“Jawel, nou en of. Ze kan niet wachten om de cadeaus te geven, heeft een hele koffer vol met geschenken voor CHAD-ET en de meisjes bij zich.” Oververmoeid liggen we dicht tegen elkaar aan tussen een loodzware bult klamme lappen. Terwijl EmjE al snel snurkt alsof ze de opdracht heeft om het hele Wiener Wald om te zagen, ben ik finaal over de slaap heen. Is het een onterecht voorgevoel, storm in een glas water?

Door de zon gewekt die tussen de lamellen van de luiken prikt, merk ik meteen dat de muffe lucht nog erger is dan gisteren. Voorzichtig kruip ik over mijn slapende vriendin heen en hijs me zo geruisloos mogelijk in de plunje van gisteren. Net als ik op het punt sta om stilletjes weg te gaan komt er beweging in de berg onroerend goed die EmjE heet en ze opent voorzichtig de ogen.
“Hoho Doramora… waar gaat dat zo vroeg alleen naartoe?”
“Vroeg, ach…De zon schijnt. Enjerra met schroeiend hete saus is op de nuchtere maag niets voor ons, ik ga iets anders te eten scoren.  Slaap maar lekker door, we hebben geen haast. Straks eten onder de veranda? Bestellen we thee of koffie, kaas is er al, hihi en het eitje sla ik vandaag over. De bediening hier zal het niet snappen als ik over zacht gekookt begin. Ik wil een ei niet donkergroen. Jij wel? Teveel info op de nuchtere maag voor slaapdronken Emje. Ze laat mijn opgeruimde humeur lief lodderend over zich heen wubbelen en draait zich genoeglijk om.
"Als ze het bij de sjoek hebben neem meteen boter mee,” fluister ik en ze bromt dat alles goed is. Ze zal nog lekker dromen als ik terug kom, verwacht ik.



Een nieuwe dag, nieuwe kansen, zingt het in de buitenlucht door me heen!
Zinvol alle vliegen in één klap slaan. De afzondering is verkwikkend. Het is nog niet druk. Geen opstuivend stof. In verse lucht nadenken, muizenissen kwijt raken, gastvrouw zijn zo goed en zo kwaad als het gaat, verse broodjes kopen, moed verzamelen om Pee aan te spreken.
Verderop weet ik een bakkertje naast een kruidenierssjuk waar ik laatst zelfs, tot mijn hilarische lol, tussen Haraarse honing en een andere soort uit Gondor, een potje Betuwe kersenjam ontdekte. Wie weet staat het er nog, dan verras ik mijn vriendinnen daar straks lekker mee.
Heb ik al vakantie als ik hen rond moet leiden? Vanmiddag de secretaresse en penningmeester van Stichtinge AbebA als officiële NGO-partners bij CHAD-ET voorstellen, daarna ergens met de meisjes eten. Ik moet het allemaal wel voor elkaar zien te boksen... De sjoek blijkt veel verder weg dan ik me herinner en stevig door stappend over de zanderige berm geniet ik de frisse aanzet van de nieuwe ochtend. Wikkend en wegend. Hoe zal Pee reageren als ze zich in het vliegtuig al heeft beklaagd? Voorzichtigheid is geboden. Moet ik wachten op de goede sfeer? Wanneer gooi ik knuppels door stichtelijke hoenderhokken? Aan het begin of het eind van de rondreis?  Eerst rustig afwachten, kijken of Pee uit eigener beweging met papieren op de proppen komt? Misschien vertelt ze straks uit zichzelf hoe ze zonder mijn handtekening alles voor elkaar hebben gekregen en wie weet - dat kan ik me goed voorstellen-  wil ze ook wel graag eens uitgebreid opscheppen over hoe al dat geld bijeen is geharkt. Ik mag natuurlijk pas op mijn poot spelen als er hard bewijs is van een eventuele oneerlijke opzet.

Vervolg

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Je antwoordt aan Anerea : 'vrienden doen geen linke dingen'.
EmjE niet maar die Pee ... ik weet niet wat ik van haar kan verwachten (ik verdring alles wat ik vroeger las). je schrijft het zo mooi en spannend nu!
Een mens moet soms wel een door scha en schande wijs worden en dat je het na al die delen nog spannend vindt stemt me zeer gelukkig... Dank je wel
Die Pee he, ik weet het niet
Ik ook even niet meer...
Ai Weltevree, ik sla deze verhalen meestal over omdat ik niet regelmatig genoeg leestijd neem voor vervolgseries. Per ongeluk begon ik te lezen, en al had ik geen flauw idee waar het over ging, ik las ademloos door. Raak ik dan toch verslaafd aan jouw verhaal? Als ik een keer heel veel tijd heb, ga ik misschien bij het begin beginnen. Eén ding is zeker: je schrijft echt goed!
Mens, wat een heerlijk compliment.
Mocht je ertoe besluiten aan het begin te beginnen: trek er dan wel een weekendje voor uit, want er komt zoveel in deze roman voorbij. Vast ook heel veel herkenbaar maar zeker ook hoe het is om daar te leven
Ik heb er geen goed gevoel over
Onderhuids ik ook niet, maar het zijn vrienden... die doen geen linke dingen.
Geen al te vrolijk begin van je vakantie.
Ach, de soep en heet en zo?