Fris en fruitig, de lieve aai der natuur

Door Weltevree gepubliceerd op Wednesday 28 November 07:05

 

Van mijn hart verwijderd

Het innig diepe treuren

mag nog niet beginnen.

Ik laat het niet binnen!

Weg uit dat verstikkende hol, de vijandigheid, luiert buiten de stille avond. Heerlijk rustgevend. In zekere zin ben ik bevrijd en de lieve zachte aai der natuur ervaar ik als troost. Langzaam door de motregen kuierend sta ik even stil met mijn gezicht gericht naar de hemel, die geen sterren heeft. Gestaag daalt het malse miezertje op mijn verhitte huid. Schoon voelt het. Fris als een blozende kleine Cox Oranje. Het water loopt me in de mond bij de gedachte. Ouderwetse appel. Je ziet ze bijna niet meer. De enige die ik als kind lekker vond.

Wat heb ik me deze zes weken ingehouden in hun buurt. Niet op lange tenen staan, Ja zuster, nee zuster. Mijn verlangens, hoop en wensen heb ik weggeslikt. Teleurgesteld heb ik gezwegen. Boos ongeduld mocht niet meer kapot maken dan me lief was. Nu is, ondanks of dankzij alle zelfbeheersing, alsnog geopenbaard wat bezwangerd van oneerlijkheden in de lucht hing. Leugen en bedrog, terwijl er in mij al maanden die ene vraag gloeide: Hoe hebben ze het zonder mijn machtiging voor elkaar gekregen?

In de put zakken? 

Nee! Ik kan me niet laten gaan. Me van mijn doel af laten zetten door Jankes Jodokus Doezelaar? De bejaarde hampelman laten winnen vanwege verzengend zelfmedelijden? Ondergaan aan een wolf in schaapskleren die dacht door Dora Flora te jennen, te kakken te zetten, zijn vege huid te redden? Wat een zielige vertoon van dom. Daar laat ik me niet door ontmoedigen! Nu komt mijn opvoeding me goed van pas. Mijn vader loopt langszij, kuiert lichtvoetig zoals vroeger in de malse zoete regen met me mee. 

“Problemen zijn er om op te lossen. Niet om uit de weg te gaan, Doortje. Zet je schouders er onder. Wie zijn dromen echt na wilt jagen laat zich niet stoppen bij de eerste tegenslag! Maar dit is al de zoveelste klap, pa!  "Dat weet ik kind, maar meisje, niemand heeft gezegd dat leven eerlijk is." Oneliners. Soms zeggen ze voldoende. Bij ons thuis riep men vroeger in een geval als dit .“Dan moeten er wel mannen komen en geen gevulde koeken,” wat zoveel betekende als: we laten ons niet zomaar door een slap watje kisten. 

Mij eronder stampen? Ben je mal. Geen dal te diep. Geen berg te hoog. Haha, Doortje Dramkont klets zichzelf hazenmoed aan want in werkelijkheid heb ik zo’n fantastische hoogtevrees dat ik me al op de Mount Everest waan als ik het vierde treetje van het huishoudtrapje beklim.

Stille getuigen

Daarnaast heb ik plotseling verdomd veel en intens speurwerk te doen. Nu zal ik EmjE toch lastig moeten vallen om alles, ieder kleinigheidje, elke bewijsje, uit haar los te peuren over wat er is gebeurd toen ik in Addis keihard aan het werk was. Het is achter mijn rug geregeld. Maar wat precies is het?  Ik moet haar bij wijze van spreken  'verhoren' zonder dat zij het idee krijgt dat ik bij haar naar de schuld zoek. Uiteraard moet ik ook weten wat mijn eigen fout is geweest want waar twee vechten hebben twee schuld. Ook als de ander de strijd begint. Ik heb iets, misschien wel veel, over het hoofd gezien!

Bakkie leuterfeut

"Dat was een vrijgezellig kort genoegen," zeg ik tegen de koffiepot wiens filter ik vul waarna ik om tien voor half tien in de woonkamer op de bank plof. EmjE's oude vermoeide maar oh zo vertrouwde bank. Eerst een shaggie. Er is ineens tijd genoeg! Gotsalleknakke, die onzalige stompzinnige oen, scheld ik schreeuwend door de stille kamer. Lang, leeg en toch zo vol, gil ik "oh-wah-ahaaah", tot mijn keelgat rauw voelt als schuurpapier van de grofste korrel. De boven-buurvrouw zal van schrik wel van de stoel zijn gerold. Wat zou het?

Hoe kan een gewezen leraar, een bestuurder in hart en nieren, zo oerdom zijn? Welke gek richt een stichting op voor iemand die in een ander continent een wonder wil waarmaken en als we dat dan veilig thuis samen af zullen ronden, jaagt hij zijn veldwerker weg?

Persona non Grata. Spoor je nog, als je leider bent en de persoon om wie alles begon, met alle ervaring, expertise en connecties, wantrouwig de laan uit stuurt

Godsgeklaagd te veel gevraagd. Niet te filmen duivels dwaas. Ik kan niet janken, ga koffie pakken die ik nu bij de heilige graal mis. 

Welke motieven zitten hier achter? Op welke gronden denkt die kerel in zijn recht te staan?

A-diss-A: Jaha, staat hoog in Google want het begint met een A. Haha. Leuk bedacht! Van Arnhem over de gedekte tafel naar Addis Abbeba, haha. Van A naar B. Over de Noordpool rechtstreeks de Harrie-gevangenis in! Haha.

 

Geschiedenis

“Hoera we zijn een stichting!”  De finale van dit vlooiencircus past in het heden precies in het gat dat het bewuste mailtje in Addis in mijn goedgelovigheid sloeg: Hoelang is dat inmiddels geleden? Meer dan twee maanden! Het kwam binnen vlak voordat EmjE en Pee in Addis waren.  Als EmjE straks terug is zal ik als eerste de statuten vragen, want het kan niet anders of er klopt van alles niet. Hoezo heb ik géén recht om bij bestuursvergaderingen aanwezig te zijn? Getolereerd? Dat kan alleen worden gezegd tegen iemand die géén lid is van dat bestuur. Als de smerige opdonder ook dat naar zijn hand heeft gezet ben ik echt de klos.

Strafbaar en het UWV

Niet door mijn eigen frauduleuze gedrag, maar zal het UWV dat na al die tijd geloven? Men heeft mij enkel onder strakke voorwaarden toestemming gegeven om te vertrekken:

  1. Indien ik officieel lid ben van een stichting. 
  2. Met een volledig uitgeschreven taakomschrijving, die na te trekken is. 
  3. De band met de stichting moest zwart op wit bewijsbaar zijn!
  4. Dat is bij de vergadering voor mijn vertrek uit en te na besproken, goed genotuleerd ook!
  5. Dat moest verzekerd zijn, anders moest ik in Nederland op de arbeidsmarkt beschikbaar zijn.
  6. In goed vertrouwen moet je dat aan je vrienden over kunnen laten.
  7. Ik krijg al die maanden geen uitkering (terecht want ik wilde zelf weg!)
  8. Een of twee keer per jaar terug komen in Nederland, een maand (met recht op de uitkering) 
  9. Als ik het land weer verlaat moet ik dat van te voren aankondigen.
  10. De uitkering wordt dan opgeschort tot mijn terugkomst. 
  11. Ik mag de duur van de uitkering op deze manier uitsmeren tot aan mijn pensioen.
  12. Daar heb ik toestemming voor gekregen, mits ik me aan de regels houd, maar wat als...

Dora, laat die AOW nog even zitten. Zover is het nog niet! Half elf, EmjE zal zo wel komen. Ben benieuwd wat ze te vertellen heeft. Goed dat ze is gebleven, anders weet ik straks nog veel minder van wat er zoal speelt.

Vervolg:

Het vonnis staat verdekt opgesteld

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Kan dit ooit nog opgelost worden?
Goede vraag...
Ik ben nog altijd benieuwd naar het 'motief'... heeft die je geld ofzo kunnen afdoen...
Nog even en alles zal duidelijk worden... als men maar op de juiste plekken zoekt komt zelfs het best verstopte geheim aan de oppervlakte.
ik ben erg benieuwd naar het gesprek. Ik moe je moed bewonderen!
Wat ik niet snap dat je hier nooit iets van gemerkt hebt dat iemand je een loer draaide. Wat was de rol van alle andere bestuursleden of heeft hij dat in zijn eentje gedaan, vreselijk als je op deze manier genaaid wordt.
Toen ik zelf in africa zat om het werk te doen, is dit achter mijn rug geregeld en veel smeriger dan je kunt uitdenken
Man, man, man, wat een ellende!
Dora dramkont... wat ga je nu over je heen krijgen? Benieuwd naar hoe dat afloopt.
Ben benieuwd naar dat gesprek.......