Schrijven is een stinkende kwestie

Door Weltevree gepubliceerd op Tuesday 05 November 13:02

Ik schrijf graag dagelijks

Heilig geloof ik in het harmoniemodel, waar lichaam en geest gemoedelijk samenwerken voor mijn welzijn en woordspelletjes, creatieve vrije invallen komen bij mij vaak totaal onverwacht. Soms zelfs als ik nog niet eens goed ben ontwaakt. De eerste gang die ik ’s morgens maak is naar mijn krappe schrijfboudoir, alwaar ik de taak van de aanstaande dag aan de stroom over kan laten. Ik weet dan ook pas of het wel zo origineel is, de moeite waard om op te schrijven, indien ik er later op terug kijk.

Schrijven als ontlasting

Vrijuit schrijven is naar mijn mening een kwestie van ontspannen, het ontlasten van een veelbewogen brein. Als het goed is komt er daarbij vaak ook één en ander van de basis los, waardoor alle zintuigen, ook de neus, geprikkeld worden om mee te werken. Niet dat het altijd zomaar lukt, ook niet als ik er goed voor ga zitten. Sommigen kunnen het staande bij, maar ik ben een dame, of althans van het vrouwelijk geslacht en soms heb ik te hoge nood. Haast is dan geboden, want voordat het te laat is zal ik me van die alles omvattende sprankelende gedachtestroom moeten ontdoen. Dat ik daarbij in vliegende vaart, de algemeen geldende normen van fatsoen soms niet in acht kan nemen, is mijns inziens onbelangrijk.

Met de playboy 

De beste ideetjes, geniale invallen komen op als poepen, zegt men. Toch heb daar géén grote boodschap aan en bij mij is dat zeker niet altijd waar. In een kleine ruimte kan ik namelijk niet echt vrijuit denken. Het beste druk ik me uit indien de deur naar bevlogen prestaties open staat opdat lijf en brein zich, letterlijk en figuurlijk, optimaal kunnen ontlasten. Vanwege de vorderende ouderdom heb ik graag een mobiele schrijfgelegenheid voorhanden opdat ik de beste bedenksels niet spoorslags vergeten zal. Gelukkig komt de schrijfbehoefte dagelijks los. Indien het hoognodige zich in mij ophoopt, ga ik me opgeblazen voelen en krijg ik moeite om de verharde massa los te laten. Zodra de natuur zijn werk heeft gedaan en het resultaat niet de moeite waard blijkt om aan het papier toe te vertrouwen, spoel ik de rondborstige vondsten door. 

 

Op naar de volgende poging

om een geurend taalkundig meesterwerk

te bout seren.

( foto via internet)

 

Reacties (28) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi verwoord en wat een prachtige foto van die schijtstoel/fiets
Ontspanning door inspanning. Een diarree van woorden als de beerput open gaat. Maar de plantjes die in je fantasie willen ontkiemen, gebruiken het om tot bloei te komen.
Heerlijke (?) beeldspraak. Ik geniet er van. Mooi plaatje ook, een outhouse on wheels.
:)
zo wil iedereen zich wel ontlasten :)
Soms heeft een mens wel eens van die genitale invallen die voorkomen dat je schrijfontlasting niet te hoog ophoopt.
Goh, en jij kan dat, knap hoor!
Daarbij, u kunt ook nog eens op het prikkeldraad zitten zowaar....
Daarbij, u kunt ook nog eens op het prikkeldraad zitten zowaar....
(re)laxerend geschreven.