03: Naar het Zuidkamp, 4 november 1985

Door Motorfietsgerrit gepubliceerd op Thursday 13 June 16:20

Publicatie nr. 3 in de Zilla 'Mijn dienst in de Sinaï woestijn 1985 en 86'

Zuidkamp, Sharm El Sheik, 4 november 1985

Alle mensen, wat heb ik toch veel te schrijven zeg. En de tijd daarvoor ontbreekt bijna geheel, maar dat zal nog wel veranderen waarschijnlijk, want op een gegeven moment heb je het allemaal waarschijnlijk wel gezien. Gisterenmorgen vroeg zijn we uit het noordkamp vertrokken. Het was de bedoeling dat we met een Trans Al -een groot transportvliegtuig- zouden gaan, maar om de één of andere reden werd het een Twin Otter.

Dat zijn vrij kleine vliegtuigjes met twee motoren en de vleugels boven de romp. De piloot was frans (maar waarschijnlijk heette hij anders). Met een donderend geraas komt zo'n ding van de grond. Een wijde bocht zorgde voor een prachtig mooi panorama van het noordkamp en enkele daaromheenliggende bedoeïnenhutten/tenten. De koers werd richting zuid gezet. Als je naar beneden kijkt lijkt het of je maar langzaam gaat; de ribben in het zand en de struiken bewegen niet snel. Maar op een gegeven ogenblik doosneden we de wolkenlaag en dan gaat het ineens wél snel. Flarden mist vliegen voorbij het raampje. Totdat we boven de -zeldzame- wolken van de Sinaï vlogen want toen gingen we weer langzaam over de enorme wattenbollen die we al van de airbusvlucht kenden. Af en toe kon je door de witte massa het bruine van het zand zien.

Op een gegeven moment veranderden de zandvlaktes in steen en weer later kregen we een berglandschap. Mooi mooi mooi. En na dat berglandschap (met schitterende toppen en plateaus, o.a. de berg Sinaï waar Mozes de stenen tafelen kreeg), ja dat is wel zo iets moois; daar was de kustlijn van de golf van Acaba (of aggaba of zo, ik heb hier nog geen kaart). Het donkerblauwe water dat naar de kust toe steeds lichterblauw en blauwgroen wordt, met daarnaast het gele zandsteen van de kust en daarnaast het geelbruinroodgroen van het gebergte, mooi mooi mooi mooi mooi mooi mooi. Soms nog een bootje beneden, een nederzettinkje en een keer een helikoptertje dat naar een SCC-tje vloog, leuk leuk leuk. (SCC = Sector Control Center, red.) Na anderhalf uur vliegen hield de lucht op. Gelukkig niet plotsklaps maar middels een geslaagde landing op het vliegveldje zes kilometer van de zuidbasis. Met een bus werden we naar Zuid gebracht alwaar men ons in 'the milkmaid' -de nederlandse bar- verwelkomde met koffie en zo, dus weer het ritueel dat we eergisteren in het noordkamp hadden. Een briefing volgde, d.i. gewoon dat er verteld wordt waar je kan eten, plassen en slapen enz. Na de lunch volgde een rondwandeling over het kamp (zonnebril op) met tekst en uitleg. Daarna zijn we een eindje gaan rijden met een Chevrolet Blazer Pick Up (zo'n halfopen grote kar) naar de plaats Sharm el Sheikh. Daar hebben de Israeli prachtige flats gebouwd en hadden ze al wegen aangelegd, compleet met riolering, electriciteit en gas en zo om huizen te gaan bouwen ,maar daar hielden ze mee op toen Egypte de woestijn terug kreeg en sindsdien ligt het er nog zo, want de Egyptenaren hebben geen behoefde om mooi te wonen, of ze zijn te lui om verder te bouwen. (1985!, red.) Een mooie attractie bij Sharm is een rots die het profiel heeft dat lijkt op dat van wijlen J.F. Kennedy.

Daarna keken we bij de smalste doorgang van de Golf. Tegenover ligt Tiran.

Twee zware kanonnen waren opgesteld ten tijde van Israël, maar nu staan er slechts de voetrusten van beton. Eromheen zijn nog steeds mijnenvelden die beveiligd zijn met prikkeldraad en je kan de mijnen nog zien liggen. Ze halen ze niet weg omdat als je naar een mijn loopt die je ziet liggen, je trapt op mijnen die je niet ziet liggen. Bovendien zijn sommige mijnen zodanig ingegraven dat als je ze oppakt er een mijn ontploft die ze eronder begraven hadden. Slim hè?. Maar goed, wij kwamen zonder kleerscheuren weer terug op het kamp. 'Savonds feest in the milkmaid, waarvan we officieel lid zijn gemaakt en waarbij we allemaal een T-shirt van het onderdeel kregen aangeboden. Toch nog redelijk vroeg naar bed, want vanmorgen zeven uur moesten we weer klaar staan voor een helicopter drill. Daar werd door een amerikaan verteld hoe je in een heli moet stappen, wat je met je bagage doet, hoe je er uit stapt en vooral wat je moet doen in noodgevallen zoals neerstorten of brand. Overmorgen zal blijken of we de les hebben begrepen want dan vliegen we per helicopter naar SCC-6 alwaar de werkzaamheden zullen beginnen. Om half tien kregen we een fire briefing, daar werd gedemonstreerd en uitgelegd hoe alle brandblussers die hier voorkomen werken en voor welke banden ze zijn. Ook de verantwoordelijkheden t.a.v. de beveiligingszaken als rookmelder, alarmknoppen etc. kwamen aan bod. Je kent dat wel. Om half twee werd uitgelegd dat we naar een SCC nasi mee moeten nemen omdat het eten daar niet goed is en daarna waren we vrij. We zijn toen naar het mushroom-beach gegaan (MFO strand bij kamp) waar je snorkelbenodigdheden kunt lenen. Afijn, wij proberen te snorkelen. Maar ik denk dat ik dat beter morgen kan schrijven, of overmorgen want ik wordt nu zo moe van het schrijven en anders zou het overkomen of het niet mooi was, maar OF HET MOOI WAS ZEG!!!. Zo nu en dan wat zout in m'n hoofd maar dat lees je nog wel.

P.S.: Men beweert dat het hier zeven jaar lang niet heeft geregend. Laat nu net de eerste nacht dat ik hier ben iedereen wakker worden van een grote plensbui. En vanmorgen vroeg stond er notabene een regenboog. Of men liegt, of zou ik het waal, lek en rijnwater hebben meegevoerd?

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.