Berlijn - een stad vol mogelijkheden

Door Rose_love gepubliceerd op Wednesday 19 December 21:50

 

Waarom Berlijn, zult u zeggen. Wel, er zijn heel wat ‘daaroms’ om daarop te antwoorden. Lees mee met mijn ervaringen en u zult het geheel kunnen beamen!

Dinsdag

Het is aan het einde van de ochtend als we op Schiphol aankomen, pa en ik. Ons vliegtuig vertrekt om 13.30 uur en we zijn vroeg. Beter te vroeg dan te laat, niet waar? – Hier kom ik later nog op terug… Pa weet overal de weg, dus ik laat me gewoon meeslepen. Het loopt allemaal gesmeerd en we komen zelfs vroeger dan verwacht aan in Berlijn. We hebben besloten om in Berlijn rond te reizen met het openbaar vervoer, we zijn er een aantal dagen en het OV is dan een goedkope en makkelijke oplossing. Scheelt een hoop blaren. We moeten even zoeken waar we kaartjes kunnen kopen, maar vinden al snel het loket. De man die ons helpt, legt op zijn gemak uit wat we allemaal kunnen doen met onze ’72-Stunden-Karte’. Er is geen speld tussen te krijgen en ik wip ongeduldig van mijn ene op mijn andere been, want we moeten die bus die buiten staat te wachten, halen! Mijn oren klapperen dan ook wanneer pa vraagt: ‘Welke bus gaat naar Unter den Linden?’ Ik wijs naar buiten en zeg: ‘Die bus daar, die nu bijna weg rijdt.’ Dat helpt, er gaat nog een gehaast ‘Danke.’ in de richting van de langdradige meneer en we trekken een sprintje naar onze bus. Na een halfuurtje, drie kwartier zijn we eindelijk bij ons heerlijke hotel. We zijn al vaker in dit hotel geweest en de sfeer is er echt geweldig. Het gebouw is warm en stijlvol ingericht en het personeel is uitermate vriendelijk. Het voelt goed om weer terug te zijn. We worden verwelkomd met een glaasje champagne. Een beetje zwaar op mijn lege maag, maar ach, we blijven Nederlanders: het kost niets, dus…

We genieten even in de lobby en dan brengen ze ons naar onze kamer. Het is een aardig eindje lopen, maar dat is niet zo gek als je bedenkt dat het hotel bijna 400 kamers heeft. Er gaat maar weinig boven dát moment waarop jezelf eindelijk kunt opfrissen na een lange reis. Vol goede moed lopen we Unter den Linden uit, naar de Berliner Dom aan het einde van de straat. ‘Daar gaan we weer, hoor,’ plaagt pa. ‘ Straks wil ik niet meer met jou op pad, jij hebt een kerkentic!’ Maar ik beloof hem dat dit echt heel mooi gaat worden… We lopen de trappen op naar de ingang. Het goedmoedige commentaar van vaders luidt: ‘Pff, wel te hopen dat ze dit meegeteld hebben bij die zeven verdiepingen.’ Ik lach hem uit en loop naar boven. We betalen entree – dit zijn van die momenten waarop ik echt blij ben met mijn studentenkaart – en stappen naar de grote deuren toe. Pa opent de grote deur met kracht en dan stokt onze adem.

Wat is dit ongelooflijk mooi! De schilderingen, het orgel, de immense grootsheid, het altaar, alles straalt een zekere sereenheid uit. Je ademt rust in. Het liefst zou ik hier nog een tijdje blijven, maar ons pa heeft niet zoveel geduld voor zulke dingen. En dus gaan we verder, de trappen op, naar de galerij waar ooit de rijken van Berlijn zaten, waar je prachtig de Dom in kunt kijken. Je kunt nog veel verder naar boven, we komen langs een aantal kleine verdiepingen en komen uiteindelijk aan op een omloop rond de koepel. Van daaruit heb je een prachtig uitzicht over de stad. Wanneer wij er zijn, is het al helemaal donker. (Niet dat we er zo lang over gedaan hadden, maar het was gewoon mega-vroeg donker...;)) Maar overal zijn kerstmarkten en de gezelligheid straalt ervan af. Aan de ene kant de Weihnachtsmarkt van Alexanderplatz, aan de andere kant die van de Werderscher Markt. Ik weet dat een stukje verderop nóg een kerstmarkt is: de Gendarmenmarkt, persoonlijk één van mijn favorieten.

Daar gaan we nog heen en ik verheug mij er nu al op. Wanneer we beneden zijn, laten we de Alexanderplatz links liggen, we hebben immers al zo veel gelopen… Over de Werderscher Markt lopen we in de richting van de Gendarmenmarkt. Mijn vader, die nogal smikkel-gericht is, wist nog wel een leuk restaurantje en daar togen we heen. Het eten was overheerlijk, dat mag gezegd worden. Op onze borden lag een malse reefilet, gegarneerd met pompoen. (Ahh, zielig… - Nu, ik denk altijd maar zo: wanneer het vlees toch al is aangeland bij het restaurant, kan ik het net zo goed opeten, niet waar?) Ik had nog nooit pompoenen gegeten, maar het was heus erg lekker! Toen we weer verzadigd en verkwikt, maar helaas ook aanmerkelijk aangedikt waren, liepen we nog een paar rondjes op de Gendarmenmarkt. Veel dezelfde kramen als het jaar daarvoor, maar het feest van de herkenning is tenslotte ook een feest. Wel stom, want nu ben ik nog niet in de Französischer Dom en de Deutscher Dom geweest, terwijl ik er vorig jaar al even in wilde kijken, simpelweg om de bouwstijl en het interieur te vergelijken. Toch wilde ik dat pa niet meer aandoen…:) Uiteindelijk waren we weer terug bij het hotel. De ober lachte ons zeer hartelijk toe (lees: uit), toen we nog een gebakje bestelden. Schwarzwalderkirsch is ver-ruk-ku-luk… Zonder enige twijfel mijn lievelingsgebak. Zeker de echte Duitse. Helaas begreep de lieve ober (hier kom ik later nog op terug) ons niet helemaal goed, want hij kwam terug met een gebakje met cranberry. Ach, ook lekker. We hebben heerlijk uit zitten zakken van onze lange dag, pa was doodop, normaal ligt hij om 7, 8 uur wel op bed, maar dat ging nu niet door! Het is tenslotte samen uit, samen thuis…;)

Wordt vervolgd… (of u wilt of niet…)

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat grappig, ik dacht dat het meestal andersom was: ouders die kerk- en museumbezoeken kort houden omdat de kinderen daar wat minder geduld voor hebben.
Was deze zomer ook in Berlijn. Fijne stad.
Ik ben er nog niet geweest maar onze dochter en haar man wel. Ze zijn ook razend enthousiast van Berlijn.
Jouw verslag doet me watertanden om te vertrekken - het ziet er prachtig uit (mooi interieur!)
ik ga snel naar het volgend deel kijken en lezen!
dikke duim
Wat een super mooi artikel !
Ben er ook geweest. Prachtige stad !
Ben ook wel eens in Berlijn geweest tijdens de kerstperiode, super gezellig en een mooie stad met veel geschiedenis! Ik wacht op je vervolg :-))
Heerlijk!
Arme vader... je zult maar zo een enthousiaste dochter hebben. ;)
Weer een zalig reisartikel.
Het is heerlijk, positief bedoeld, simpel. Geen ingewikkelde tips of wegbeschrijvingen, nee, het leest gewoon als een reisdagboek en dat vind ik heerlijk.
Ben benieuwd naar het vervolg.
Arme vader? Arme dochter zul je bedoelen!;)
En tips of routebeschrijvingen, wel, dat heb je toch zelf zo geflikt? Ik vind het genoeg om jullie op de leuke dingen te wijzen :)
Dankje!