De oplossing ligt in zee

Door Rose_love gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

11. De oplossing ligt in zee

Denk er dan nog over na, Rhoda. fluistert hij, smekend. Ik zie de pijn in zijn ogen, mijn hart krimpt ineen. Ik kan je ook niet laten wachten. antwoord ik hem, machteloos.


“Oh ja,” zegt hij. “Voor jou zou ik mijn hele leven willen wachten.” Ik snik met diepe uithalen. Onhandig trekt hij me tegen zich aan. Niets liever wil ik, dan met hem meegaan en toch, iets belet me… Nooit ben ik een twijfelaar geweest. Ik heb me nooit druk gemaakt om keuzes, alles komt immers zoals het komt. Toch lijken de laatste dagen, weken nu al, uit niets anders dan twijfel te bestaan. Alles is onzeker. Toen ik mijn keuze gemaakt had, werd ik er bij  bepaald dat keuzes feitelijk niet gemaakt worden.

Het leven maakt ze voor je.

Iedere nacht droomde ik van hem. Nu had ik hem uit mijn dromen verbannen, maar stond hij levensecht voor mij. “Ik weet het niet…” fluister ik, machteloos. Hij kijkt me aan met zijn grote, trieste ogen. Ik wil nog wat zeggen, maar hij legt zijn vinger op mijn lippen. “Stil,” gebiedt hij. “Denk er nog over na. Ik heb nog een vaart te maken, ben dan een maand of twee, drie weg. Dan kom ik terug en wil ik een antwoord van je.” Hij geeft me een kus en verdween, zoals hij altijd verdween. Ik staar hem na met een waas voor mijn ogen. Ik wist niet dat ik zoveel verdriet kon verdragen.  Langzaam loop ik weg van ons plekje. Richting zee. Ik moet  de zee zien, horen, voelen. Misschien dat die me zal kunnen troosten. De aanblik van het zachte water doet bijna pijn aan mijn ogen, maar het zachte ruisen maakt me wat rustiger. Ik zet één voet in het water. Twee voeten. Ik loop een eindje naar voren. Steeds ga ik verder.


Uiteindelijk sta ik tot mijn middel in het water.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/d7f1b583eeb3f2aa4e955b0bed3153bc.jpg

Een vreemde gedachte maakt zich van mij meester. Waarom zou ik niet verder lopen? Net zo ver tot ik geen grond meer onder de voeten had? Dan zou ik langzaam zinken. Hoe zou het zijn om dood te gaan? Zou je zomaar weg zijn? Ineens binnenkomen in het veilige niets? Ik loop verder en voel hoe het water over mijn schouders golft. Het voelt als een omarming. Plotseling hoor ik mijn naam. “Rhoda!” Ik herken de stem direct. Waarom? Hoe komt hij hier? Hoe weet hij dat ik hier ben? Ik doe nog een stap, het water komt tot mijn oren. “Rhoda! Rhoda, stop!” Mijn oren komen onder water. Ik wil zijn stem niet horen. Het ruisen van de zee overheerst alles. Dan laat ik me voorover vallen.  Mijn ogen zijn gesloten. Ik wentel me in de duisternis. De lucht raakt op, ik zal moeten ademhalen.

 

Zo meteen zal het over zijn.

Dan voel ik twee armen, die me hardhandig beetpakken. Nee, denk ik. Nee! Het kan niet waar zijn! Hij heeft het lef niet om me hier weg te halen. Hij zou dat nooit durven. Ik wil hier blijven. Ik was er bijna en laat dit niet van me afnemen.

 Ik open mijn ogen, zie weinig. Wild trap ik rond, maar het lijkt alsof hij me nooit meer los zal laten. Ik kom niet los. Wanhopig merk ik dat het steeds lichter komt. De late zonnestralen schijnen op het water. Bijna zijn we boven. Het zal me niet gebeuren! Maar hij is sterker dan ik. Nog één keer trap ik, nog één keer worstel ik.

 

 


Laat me!

En dan.. dan weet ik hoe mijn leven zal lopen. Ik voelde het, fysiek en geestelijk...

Deel 1:   Wanneer ik een vrouw in de Griekse Oudheid was geweest
Deel 2:   De nacht van het dilemma
Deel 3:   Kiezen of delen
Deel 4:   Een misstap door een afscheid
Deel 5:   Waarom: een vraag voor en door pijn
Deel 6:   De bruiloft, een bijzondere dag?
Deel 7:   Nachten met Damianos
Deel 8:   Een scheepje voor anker
Deel 9:   Het lot beslist altijd zelf
Deel 10: Een onzeker antwoord

Reacties (17) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
:) Dankje, Chrisrik!
deze had ik gemist! het is weer prachtig geschreven en ja... een boek! Duim verdiend hoor en dikke pluim voor je schrijfstijl
Dankjewel, Moytie!
Zeer goed geschreven.
Thanks, Drimpels en Pork :) Een boek... we zullen zien!
Mooi en prettig om te lezen maak er maar een dik boek van want ze lezen hem in een keer uit.

Pork geeft de DUIM.

DRIMPELS.
Dankjewel, Henie :)