x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Een onzeker antwoord

Door Rose_love gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

10. Een onzeker antwoord

Ik luisterde naar zijn relaas, hoe hij langzaam ons lot uittekende. Weer verwonderde ik me over de wonderlijke loop van het leven. Door schijnbare toevalligheden zat er een lijn in je leven waar je zelf niet voor kiezen kon. Plotseling merkte ik dat hij me vragend aankeek. Hij verwachtte een antwoord. Maar wat had hij gevraagd?

Ik kijk hem diep in zijn ogen en weet dat ik verkeerd bezig ben. Toch heb ik het gevoel dat ik niet anders kan. Het lijkt alsof ik maar één kant op kan en dat is de gevaarlijkste weg. De weg met Aykan. De weg waar nooit meer zekerheid zal zijn. Aan de andere kant lijkt een leven met Aykan het mooiste wat me ooit kan overkomen. Hij zal me op handen dragen, dat is een ding dat zeker is.  Zijn prachtige ogen betoveren me. Het was me nog nooit opgevallen dat ze zoveel kleuren droegen. Ik ontdek de verschillende verhulde lagen als de ringen die in een boom verborgen zijn. Plotseling houd ik nog meer van hem en ik probeer het moment vast te houden. Even strijken zijn lippen langs de mijne. Dan blikt hij weg en schamper lach ik in mezelf. Want wie ben ik, als mens, als nietig persoontje om een moment vast te willen houden? De tijd tikt immer door. Ik voel me van mezelf vervreemd, doordat ik zo diep over de dingen nadenk. Vroeger deed ik dat niet. Toen kon ik me zorgeloos ergens in begeven, zonder na te denken over de gevolgen. Wanneer ik er dan weer uit kwam, had ik soms wat schrammen, een enkele keer een zere plek op mijn ziel, maar daar hield het ook mee op. Maar nu.. Ik ben voor mezelf onberekenbaar geworden. 

De controle over mezelf verdwijnt langzaam in het niets, als een mist die in zichzelf oplost.

 

Het zou onmenselijk zijn hem om bedenktijd te vragen. Ik kan dit niet ineens beslissen. Maar ik kan het hem niet aandoen hem dagenlang in onzekerheid te laten. Dat zou ik niet willen, daarvoor is hij me te dierbaar. En toch, wat hij nu van me vraagt, is onmogelijk. Hoe kan ik alles in de steek laten? Als ik ja zeg, ben ik voor altijd aan hem overgeleverd. Toch trekt het me. Want als ik nee zeg, zal ik hem, mijn liefste, nooit, maar dan ook nooit meer zien. Dat idee doet me opschrikken uit mijn dromerige staren. Ik zie dat hij naar me kijkt, voel hoe er langzaam een warme druppel over mijn wang rolt. 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/715631123d7cf8373a3f310a16c1490a.jpg

Ik huil, dringt het tot me door. Zijn hand strijkt over mijn wang, zijn vingers nemen mijn tranen van me af. Hij kijkt me doordringend aan, fluistert zacht dat hij begrijpt hoe moeilijk het voor me is. Och, je begrijpt er niets van, denk ik, maar dat zeg ik hem niet. Mijn vochtige ogen zenden een glimlach naar hem, hij glimlacht terug. We hoeven niet eens te lachen, te praten, om elkaar te begrijpen.

Onze ogen doen het werk.

Dan maak ik mijn blik los en staar naar de grond. Ik voel hoe hij zijn hand op mijn rug legt en probeer niet te reageren op alles wat hij bij me losmaakt. Plots zeg ik het hem. “Ik kan het niet, Aykan, ik kan het niet.” Mijn stem is rauw en mijn hart breekt. Ik zie hoe hij zich terugtrekt. Immers, hij heeft me een kans gegeven. Hij heeft zich kwetsbaar opgesteld. Hij heeft gevraagd of ik zijn toekomst zou willen delen. Nu heb ik nee gezegd. Ik geloof het zelf niet. “Denk er dan nog over na, Rhoda.” fluistert hij, smekend. Ik zie de pijn in zijn ogen, mijn hart krimpt ineen. “Ik kan je ook niet laten wachten.” antwoord ik hem, machteloos. “Oh ja,” zegt hij. “Voor jou zou ik mijn hele leven willen wachten.” Ik snik met diepe uithalen. Onhandig trekt hij me tegen zich aan.

Niets liever wil ik, dan met hem meegaan en toch, iets belet me…

 

Deel 1: Wanneer ik een vrouw in de Griekse Oudheid was geweest
Deel 2: De nacht van het dilemma
Deel 3: Kiezen of delen
Deel 4: Een misstap door een afscheid
Deel 5: Waarom: een vraag door en voor pijn
Deel 6: De bruiloft, een bijzondere dag?
Deel 7: Nachten met Damianos
Deel 8: Een scheepje voor anker
Deel 9: Het lot beslist altijd zelf

Reacties (20) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dankje, Neerpenner :)
Hartvescheurend dilemma. Heel goed de wanhoop weergegeven. Het verhaal wordt steeds spannender.
duim
Oef, ik zit hier met een bloedrood koppie, Lovely... Thnxxx... :)
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Thanks, Chrisrik en Huub!
amai ... dat wordt moeilijk kiezen! wat las ik het weer graag!
duim verdiend
Kaylee, Moytie, Arcade, Weltevree, thanks... Aantrekken, afstoten, ja.. Iets wat altijd terugkomt in een leven...
Heel erg mooi !