Er komt een dag dat fascisme niet meer spannend is: Over fascisme in de menselijke geest

Door Groundzero gepubliceerd op Wednesday 04 December 16:24

d2493c63fc7b55cdd0d562872831740f.jpgUiteraard komt er een dag dat fascisme zijn aantrekkingskracht verliest, en hoewel de krijgsvertoning en slogans van heroïsme en idealisme nog aanwezig zijn verheffen ze niet langer de ziel. Een zware atmosfeer van destructie en dreigend verderf vervult de lucht. Met oog op suppressie wordt een fascistische leven zoals dit wanhopig en gevaarlijk. Elke dag is gevuld met progressieve angsten en verschrikking terwijl het web van het kwaad zich verspreid over menselijke ervaringen. Mensen sterven. Anderen verdwijnen. Nog anderen zijn gebroken.
En de rest wacht in vrees op het lot dat hen te wachten staat..

Fascisme brengt progressieve destructie bij elk levend wezen dat zijn pad kruist. Zo veranderde het leven in Duitsland van een heraldieke overwinning van een nieuwe eeuw voor Duitse macht en glorie tot de creatie van een levend lijkenhuis, niet alleen voor de miljoenen betreurenswaardige Joden, maar ook voor de Gypsies en slaven en vele bezette mensen doorheen Europa terwijl de gezichten van de Duitse Nazi politiek zich onthulden tot satanische moordenaars, met inbegrip van 'goede' Duitse burgers, spottend over elk aspect van menselijke waarden van fatsoen en waardigheid. Uiteindelijk liepen de Duitsers niet enkel spirituele corruptie op, door het kwaad dat zij anderen aandeden, maar lijdden zij ook onder de verliezen van hun eigen levens door het regime, laat staan de heroverende handen van bezette mensen die terugvochten.

Vergelijkbaar is de expantie van Rusland, waar het Stalinisme verantwoordelijk voor het driedubbele aantal doden dat Hitler 'bereikt' had in het westen van Europa. R.J. Rummel van de Universiteit van Hawai schat dat er 54 miljoen Sovjetten stierven in de greep van het Stalinist regime. Het leven werd meedogenloos, periculeus en ontbrak aan simpele veiligheidsvoorschriften. De Sovjet Unie werd geregeerd  door eigenzinnige, machtige mensen, en ook zij werden geregeerd door machtige mensen die boven hen heersden,  tot één persoon het uiteindelijke niveau van Stalin. In het Westen waren er ontelbaar veel mensen die geloofden in de glorie van het nieuwe egalitaire communisme, zij die jarenlang de destructie door hun nieuwe 'God' ontkenden tot er geen andere keuze was behalve met de neus op de feiten gedrukt te worden dat hun geliefde communisme een totalitaire ideologie was met de voorbrenging van miljoenen moorden op zijn erfstok.

Verder naar het Oosten, in het mysterieuze China, verspreidde de communistische revolutie zich vliegensvlug in een schijn-utopie van gelijkheid onder de mensen,  nog voor de maatschappij werd getransformeerd in een bizarre cultuur die totale gehoorzaamheid aan huidige ideeën eiste. In het programma van Mao Tse-tung (Grote sprong voorwaarts) leidde bizarre managements-principes tot de verhongering van vele miljoenen mensen. Miljoenen anderen werden tijdens de Culturele revolutie in gevangenschap en armoede gejaagd en als minderheid behandeld omdat zij niet voldeden aan de standaarden voor politieke en culturele trouw voor het heersende regime en werden behandeld als onwaardig door zij die de macht hadden over de keuze wie waardig was en wie straf verdiende. Rummel schat dat de Chinese communisten 35 miljoen van 'hun eigen' mensen hebben vermoord van ongeveer 1947 tot 1990.

In het exotische Cambodia brak een andere bizar variant los toen Khmer Roughe de revolutie van landhervormingen aankondigde en en meeging in voorgewende macht om een nieuw niveau van gedeelde gerechtigheid te voorzien. In viering van de onderwerping van de hoofdstad van Phnom Penh, was de eerste stap om de stad gedwongen te evacueren, onmiddellijk en zonder uitzonderingen. Zieke mensen op operatie bedden, oude mensen die amper konden lopen, baby's en hun moeders, iedereen werd gedwongen in mars de stad te verlaten. Uiteraard stierven duizenden mensen in deze omstandigheden en de populatie slonk tot een nieuwe agrarische sector, waar nu een heksenjacht begon. Dit werd het toppunt van een manier van leven dat bekend stond als de 'moord velden.' Wie waren de vijanden? In dit geval waren het geen leden van een ander ras, geen toegewijde gelovigen of staatsburgers van een ander land, noch aanhangers van een politieke filosofie. Zij waren de Cambodianen die hun gedachten durfden uit te spreken, als opvliegende, eigenzinnige opportunen van de nieuwe verlichtte manier van leven maar hierdoor ook werden vermoord. 1/3 van de populatie van Cambodia (een tot drie miljoen) werd uitgeroeid door zijn medeburger.

19df5f6d78aa30a58d4142ba7f291f00_medium.

De verhalen met betrekking tot de samenleving zijn eindeloos. Tragisch genoeg halen destructie en de dood de hoogste prestaties in het fascistisch programma in elke trede van organisatie - in maatschappij of de geest. Er zijn talrijke voorbeelden van fascistische programma's die voorgenomen waren om alle angst in de individu's levenservaringen op te lossen - maar eindigde in tragedie en irreparabel verlies van mogelijkheden, en soms zelfs het leven - met inbegrip van bizarre regimes met een voorgeschreven eetpatroon dat anorexia kenmerkt. Personen met anorexia begeven zich gewoonlijk op een pad naar dunheid en controle, maar langzaam maar zeker groeien hun regimes uit tot gevangenschap en onderdrukken ze deze tot op het punt dat ze alle veerkracht en keuzes verliezen.

Vergelijkbaar zijn individuen die een perfecte liefde zoeken of enkel eerlijke en goede relaties eisen; velen onder hen zijn ontredderd door het verlies van een relatie, of de onrechtvaardigheid en oneerlijkheid  en onmenselijkheid dat hen is aangedaan.  Het is niet alleen het verlies van deze geliefde, aannemelijk de hartverscheuring dit verlies veroorzaakt voor een gevoelig persoon is, noch is het in bijzonder de onrechtvaardigheid - of het nu economische exploitatie of verraad is, of de schade van fysiek misbruik; het is het doorslaggevende feit dat iemand opgegeven, in de steek gelaten wordt met diepe ongerechtigheid, dat iemands zekerheid in zichzelf en de wereld versplinterd.  Vele psychiatrische dossiers en medische ziekten presenteren zich als weerklank voor het ongeloof, de hopeloosheid en het verlies van de wil om te vechten en te leven van mensen die onterecht afgewezen en pijn werden gedaan.

Tieners lijken opmerkelijke rekruten te zijn voor minifascistische programma's. Tragisch, maar het favoriete mind control programma is de formulatie van een plan om problemen op te lossen door zelfmoord te plegen. Er zijn landen en periodes waar zelfmoord de grootste oorzaak van sterfte is onder adolescenten.  Wat een verheuging brengt deze oplossing in de gedachten van een adolescent - zo veel dat het engagement aan het plan de originele redenen overtreft: de gevoelens om een leven te beëindigen en de formulatie van het plan. De verbinding met een avontuur van eeuwige ongeschondenheid, totaliteit en absolutie wordt het einde van alles en het alles zijn. De tiener kan dit zelfmoordplan weken- en maandenlang verzorgen, savoureren, de gedetailleerde voorbereidingen doorleven, en dan, helaas, lijkt het alsof de tiener is toegewijd om zijn zelfgemaakte plan te vervullen, alsof de tiener letterlijk gedwongen wordt door een innerlijke fascistische meester om zijn leven te beeïndigen, zelfs al kan de originele reden afgezwakt zijn of zelfs niet meer bestaan.

Zekerheid brengt ondergang.

Veel van de hedendaagse psychiatrie wijzen de volgende mogelijkheid af, die ik zal nu uitdiepen. In een opmerkenswaardige hoeveelheid van dossiers met krankzinnigheid was er altijd een persoon die eerst een pad in het leven koos met de intentie om angsten op te lossen, waarna dit 'mind program' het overneemt - zoals fascisme intrinsiek doet. De gekozen manier van leven begint hun bestaan te domineren, en duwt hen naar het onbestaan van hun echte Zelf, wat we zien wanneer ze psychiatrisch krankzinnig en als het ware gehandicapt worden. We beseffen niet dat ze zich in een staat verkeren dat het resultaat is van een verkeerde keuze of manier van leven in eerdere ervaringen, dit beter dan een ziekte die afstamt van een biologische of fysiologische bron of simpelweg van een psychologisch patroon van afwijzing, pijn of misbruik. De traditionele psychiatrie is enorm antagonistisch of op zijn minst behoedzaam voor concept of choice van mentale ziekten door patiënten zelf.

Er is ook een fascistisch mind software die alle mogelijkheden op vreugde en plezier uit de wereld haalt. "Wees meedogenloos, serieus en toegewijd," is de stand in dit software programma. Zolang een probleem, spanning en limiet in het centrum staan van iemands dialoog met het leven en iemand meer lijden dan plezier ervaart, is alles paradoxaal goed; maar als, God verbiedde, er een gevaar bestaat van ernstige verbetering in iemands status en het leven wel eens leuk en vreugdevol kan worden, breekt alle hel los. Wanneer vreugde de top bereikt, moeten er straffen uitgedeeld worden..

Wordt vervolgd.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Prima artikel van je.