Op de drempel

Door Neerpenner gepubliceerd op Thursday 24 January 18:08
 

Op de drempel

Een voet vooruit en een achteruit
Ik sta op de drempel
Achter mij het kind
Voor mij de wachtende man

Het kind…
Altijd te klein geweest
Te klein om begrepen te worden
Leefde in een te grote wereld

Ik ken hem zo goed
Dat het soms pijn doet
Om te zien hoeveel groter ik ben
Ik draai me weer om en kijk vooruit

De man…
Is niet één man
Hij verandert steeds
Weer een nieuw gezicht, weer een nieuwe man

Ik vrees hem
Welke man zal het zijn?
Welke keuze zal het zijn?
Wie zal ik zijn?

Ik stap achteruit
Zie het kind en de lach op zijn gezicht
Ik pak zijn uitstekende hand vast
En samen stappen wij over de drempel

Naar de man toe

 

 

 

 

Foto's zijn van photopin

 

Reacties (24) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dit h ik vroeger gemist!

Het is ZÓ mooi dat ik het 2 maal gelezen heb :-)

Dat is echt een heel mooi gedicht
Vergat notabene nog te reageren.
Vind dit echt een heel mooi gedicht.
mooi om hem weer te lezen.
Door een postief initiatief werd mijn aandacht weer eens hier op gevestigd.
Heel mooi en helemaal des Neerpenners.
Dat 'ukkerig broertje of zwagertje' aan het veranderen is in 'vermaarde journalist met literaire aspiraties en een filosofische inslag', daar twijfel ik geen moment aan. ☻☻☻
Heel mooi geschreven!
Het kind kun je altijd bij je houden.Terughalen.Spelen.Zo kun je de zwaarte van de volwassenheid wat verminderen.